ፍልልይ ኣብ መንጎ ምጕርምራምን ምጕርምራምን ንምእመናን

ኣብ ወጻኢ ሃገር፣ ሎሚ ኣብ ኩሉ ዓለም፣ ብስም እቲ ንነፍስኹም ዝፈቱ ሰብኣይ ሰላምታ ንህበኩም። ፍቕሪ ዘለኣለማዊ እዩ፤ መጀመርታ ኣይነበሮን መወዳእታ እውን የብሉን። ሕጂ ካብቲ ክትፈልጥዎ እትኽእሉ ንላዕሊ ይፈትወኩም። ኣብ መስቀል ቀራንዮ ኣረጋገጾ። ስሙ የሱስ እዩ። ንእኡ ክብሪ ሕጂን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።

እሞ፣ ኩላትና ተስፋ ምቑራጽ ንረክብ። ተስፋ ምቑራጽ፣ ብዙሕ ግዜ፣ ብዓሚቕ ምጕርምራም ክስምዓና ይኽእል። ሓደ ኣዝዩ ዘሕምም ነገር ምስ ዝኸውን ትጕርምርም። ነቲ ኣብ ፍሎሪዳ ዝተኸስተ ማዕበል ንዝክር፣ ሰባት ድማ ንዕንወት ኣባይቶም ይርእዩ ነበሩ፣ ይጕርምርሙ ድማ ነበሩ። ኣብዚ ኣብ ብራውሊ ሎሚ ሓደ ማዕበል ነይሩ፣ ነቲ ብእዞም ክልተ ማዕበላት ዝጎድአ ግራት ክርኢ ከለኹ፣ ጕርምርምኩ።

ሎሚ ኣብ ኩሉ ዓለም ዘለዉ እቶም ዝተሰዱ ሰባት ኣብ መንፈሶም ከም ዝጕርምርሙ ሕሰቡ። እዚ ምጕርምራም እዚ ኣዳም ኣብ ገነት ኤድን ሓጢኣት ካብ ዝገብር ጀሚሩ እዩ። ገነት ኤድን ንምሉእ ፍጥረት ማእከል ነበረት፣ ኣዳም ሓጢኣት ምስ ገበረ ድማ፣ ኣብ ኩሉ ፍጥረት ሓደ ምጕርምራም ተኸስተ፣ ሓደ ዓሚቕ፣ ዘይግለጽ ምጕርምራም። መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ሮሜ 8:22 ከምዚ ይብለና፡ “ምሉእ ፍጥረት ክሳዕ ሕጂ ብሓደ ከም ዝጕርምርምን ከም ዝሓምምን ንፈልጥ ኢና።” ምሉእ ፍጥረት ይጕርምርም። ሕጊ ኢንትሮፒ፣ ካልኣይ ሕጊ ቴርሞዳይናሚክስ ይበሃል። እዚ ማለት ምብልሻው ማለት እዩ። ኩሉ ነገር ምብልሻው ጀመረ፣ ምብልሻዉ ድማ መግለጺ ናይ ምጕርምራም ፍጥረት እዩ።

ምሉእ ፍጥረት ጥራይ ከም ዘይጕርምርም ይቕጽል፣ ግን ንሕና እውን ንጕርምርም ኢና፣ እቲ ምእመን፣ ንቤቱ ኣብ ሰማይ እናተጸበየ፣ ንምድሓን ስጋኡ እናተጸበየ፣ ናብ ክብሪ ንምውሳድ እናተጸበየ። ንጕርምርም። ነዚ ንደሊ ኢና። ስለዚ፣ ኩሉ ግዜ ተስፋ ምስ ንቑርጽን ምጕርምራም ምስ ንገልጽን፣ እዚ ብሓቂ ካብ ነፍስናን መንፈስናን ዝመጽእ መግለጺ እዩ፡ “ናብ ቤተይ ክኸይድ እደሊ።” ካልኣይ ቈረንቶስ 5:2 ከምዚ ይብል፡ “ብእዚ ድማ ብትሪ ንጕርምርም፣ ካብ ሰማይ ብዝኾነ ቤተና ክንከደን ንደሊ።” ናብ ቤትና ክንከይድ ንደሊ። ምጕርምራም መግለጺ ናይቲ ድሌት እዩ።

ህዝቢ እስራኤል ኣብ ግብጺ ባርነት ከለዉ፣ ይጕርምርሙ ነበሩ። ኣምላኽ ድማ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 7:34 ከምዚ ይብል፡ “ንመከራ ህዝበይ ኣብ ግብጺ ርእየዮ ኣለኹ፣ ምጕርምራሞም ድማ ሰሚዐ ኣለኹ፣ ንምድሓኖም ድማ ወሪደ ኣለኹ።” ኣምላኽ ምጕርምራሞም ሰምዐ። ናብ ምጕርምራሞም ኣተወ። ጐይታ የሱስ ኣብ ማርቆስ 7:34፣ ነቲ ጸማም ዝነበረን ኣብ ዘረባኡ ዕንቅፋት ዝነበሮን ሰብኣይ ምስ ኣሕወዮ፣ ናብ ሰማይ ኣንቃዕሪሩ ጕርምርም በለ ከምኡ ድማ ነዚ ሰብኣይ ኣሕወዮ። ናብ ሓዘንን ተስፋ ምቑራጽን ናይዚ ሰብኣይ ህይወትን ናይቶም ኣብ ከባቢኡ ዝነበሩ ኩሎም ህይወትን ኣተወ።

ድሕሪኡ ድማ መንፈስ ኣምላኽ፣ ኣብ ሮሜ 8:26 ከም ዝብል፣ መንፈስ ኣምላኽ ኣብ ውሽጢ እቲ ምእመን፣ ይጕርምርም። ብቓላት እውን ክግለጽ ብዘይኽእል ምጕርምራም ይልምን። ስለዚ፣ ክንጕርምርም ቅኑዕ እዩ። ተስፋ ምቑራጽ ኣዝዩ ዓብዪ ምስ ዝኸውን ካብ ነፍሲ ዝመጽእ ተፈጥሮኣዊ ፍረ እዩ።

ኣምላኽ ምጕርምራም ይፈቅድ እምበር ምጕርምራም ግን ፈጺሙ ኣይፈቅድን ተባሂሉ ኣሎ። ምጕርምራም ይፈቅድ እምበር ምጕርምራም ግን ፈጺሙ ኣይፈቅድን። ምጕርምራም ማለት ምጕርምራም ማለት እዩ። ምጕርምራም ማለት ብዛዕባ ገለ ነገር ኣብ ህይወትና፣ ገለ ነገር ኣብ ኩነታትና ንኣምላኽ ምጕርምራም ማለት እዩ። ፊልጲ 2:14 ከምዚ ይብል፡ “ኩሉ ነገር ብዘይ ምጕርምራም ግበሩ”፣ እዛ ቃል ምጕርምራም ድማ ምጕርምራም ማለት እዩ። ህዝቢ እስራኤል ኣብ በረኻ ክሓልፉ ከለዉ ይጕርምርሙ፣ ይጕርምርሙ፣ ይጕርምርሙ ነበሩ። ክንጕርምርም የብልናን። ምጕርምራም ሓደ ነገር እዩ፣ ኣብ ውሽጥና ሓዘን ምስማዕ ድማ ሓደ ነገር እዩ። ጐይታ የሱስ ኣብ ኢሳይያስ 53:4፣ “ብርግጽ ንሓዘናትና ጾይሩ፣ ንስቓይና ድማ ጸይሩ” ይብል። ተስፋ ምቑራጽ እንታይ ማለት ከም ዝኾነ ይርድኦ። ኣብ ውሽጢ ነፍሲ ዘሎ ዓሚቕ ምጕርምራም ይርድኦ።

ግን ምጕርምራም ናብ ምጕርምራም ክቕየር ፈጺምና ክንፈቅድ የብልናን። ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ፈጺምና ክንጕርምርም የብልናን፣ ሕጂ ኣብ ህይወትካ ዘሎ ኩነታት ዝኾነ ይኹን። ምጕርምራም ክትፍትን ትኽእል ኢኻ፣ ኣይትጕርምርም፣ ኣይትጕርምርም። ምጕርምራም ስማዕ፣ ሕማም ስማዕ። ኣብ ቤት ከም ዘይኮንካ፣ ኣብ ዓለም ብዘይ ኣምላኽ ከም ዘለኻ ከም ዘዘኻኽረካ ግበሮ፣ መንፈስካ ድማ ናብ ላዕሊ ክጥምት ኣተባብዖ እሞ፡ “ከምኡ እውን፣ ንዓ ጐይታ የሱስ” በል። ብክቡር ስሙ። ኣሜን።