ድምጺ ኣምላኽ ሕጂ ንቤተ ክርስቲያኑ እንታይ ይብላ ኣሎ፧

«ድሕሪ ምንቅጥቃጥ ምድሪ ኸኣ ሓዊ ነበረ፡ ግናኸ እግዚኣብሄር ኣብቲ ሓዊ ኣይነበረን። ድሕሪ እቲ ሓዊ ኸኣ ድምጺ ሕላይ ህዱእ ነበረ» (1 ነገስት 19:12)።

«ግዜ ፍርዲ ኻብ ቤት ኣምላኽ ዚጅምረሉ በጺሑ እዩ እሞ፡ ቅድም ካባና እንተ ጀሚሩ ግና፡ መወዳእታ እቶም ንወንጌል ኣምላኽ ዘይእዘዙኸ እንታይ ይኸውን፧» (1 ጴጥሮስ 4:17)።

«እግዚኣብሄር ከኣ ብሰሪ ሳራ ሰበይቲ ኣብራም ንፈርኦንን ቤቱን ብዓበይቲ መቕሰፍቲ መትረፎም» (ዘፍጥረት 12:17)።

ብግቡእ ስግኣት፡ ሓድሽ ከቢድ ሕማም ኣብ መላእ ዓለም ክዝርጋሕ ንርኢ ኣሎና። ሞት እናበዝሐ ምስ ከደ፡ ንርእስናን ንኻልኦትን ንምክልኻል ስጉምቲ ንወስድ ኣሎና። ይኹን እምበር፡ ካብ ኮቪድ-19 ዝዓበየን ዝሰፍሐን ሓደጋ ኣሎ።

ብሓቂ፡ ኩሉ ክርስትያን ድምጺ እግዚኣብሄር ኣብ ከባቢና ዘሎ ኩሉ ይፈልጥ እዩ፡ ንዓለምን መራሕታን ዘጋጥሞም ዘሎ ጭንቀትን ምድንጋርን፤ ኣብ ጥዕናን ድሕንነትን ነበርታ ዘለዎ ጽልዋ፤ ኣብ ኩሉ ዘርፊ ቁጠባ ዓለም ዘለዎ ጽልዋ፡ ግብርና ይኹን ጥዕና፡ ምግቢ፡ ፋብሪካታት፡ መርበብ ምቕራብ፡ ስፖርትን መዘናግዕን። ክርስትያናት፡ ሓጢኣትን ብልሽውናን ተጻዊሩን ሕጋዊ ተገይሩን፡ ኣምላኽ ብህዝባዊ ዘርፊ ተነጺጉ፡ ኣምላኽ የለን ዝብል እምነት ኣብ ኣካዳሚያዊ ዓለም ዩኒቨርሲቲታትን ካልኦት ብዙሓት ትካላት ትምህርትን ይዝርጋሕ ኣሎ፡ ንዋይነት፡ ስስዔ፡ ርእሰ-ወዳድነት፡ ጽልኢ፡ ከምኡ’ውን ምዝርጋሕ ሓደስቲ ሃይማኖታትን መንፈሳውነትን—እዚኦም እዮም እቲ ዓለም ሕጂ እትገጥሞ ዘላ ምኽንያታት። ብዙሓት ክርስትያናት ይጽልዩን ብመልእኽቲ ወንጌል ንነፍሳት ናብ ጐይታ የሱስ ክመጹን ክንስሑን ንዕኡ ከም ውልቃዊ መድሓኒኦም ክቕበልዎን ይበጽሑ ኣለዉ።

ድምጺ እግዚኣብሄር ንዓና

እዚ ኩሉ ሓቂ እኳ እንተኾነ፡ እቲ ዝዓበየ ነጥቢ፡ ማለት ድምጺ ኣምላኽ ንዓና ከም ውልቀሰባት፡ ከም ስድራቤታት፡ ከም ኣባላት ማሕበራት፡ ከምኡ’ውን ከም ዓለምለኻዊ ኅብረት ዚዛረበና ዘሎ ኸም እንስሕቶ እፈርህ። እግዚኣብሄር ንኣቓልቦና ንምርካብ እንታይ ከም ዚገብር ንሕሰብ እሞ፡ ንመገድታትና ንመርምር።

ምስግጋር ኣኼባታት

እቲ ንጐይታ ንምዝካርን ሞቱ ኽሳዕ ዚመጽእ ንምእዋጅን ዚግበር ዝነበረ ሰሙናዊ ህዝባዊ ኣኼባ ኣብ ኩሉ ሃገር ዓለም ንግዜኡ ተሰጊሩ ኣሎ፤ ከምኡ’ውን እቲ ሰሙናዊ ጸሎትን መጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስን ኣብ ኣባላት ማሕበራት። ጉባኤታት መጽሓፍ ቅዱስ ተሰሪዞም፡ ብዙሓት ዕድላት ንመንፈሳዊ ንጥፈታትን ኅብረትን እውን ክካየዱ ኣይከኣሉን።

ብዙሓት ነቲ ዘሎ ቴክኖሎጂ ንምጥቃም ተሃዊኾም፡ ንእኡ ንእግዚኣብሄር ነመስግኖ፡ ኣኼባታት ኣገልግሎት፡ መጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስ፡ ከምኡ’ውን ኣኼባታት ጸሎት ንምምስራት። እዚ ብሓቂ ዓቢ ዋጋ ኣለዎ፡ ብዙሓት ቅዱሳን ድማ ኣብዚ ግዜ ስግኣትን ዘይምርግጋእን ተጠቒሞም እዮም።

እግዚኣብሄር እንታይ ይብለና ኣሎ፧

ግን እቲ ኣብ ኣእምሮ ሰብ ዚተርፍ ሕቶ፡ እግዚኣብሄር እንታይ ይብለና ኣሎ፧ ንዕኡ ንምዝካር ብኣካል ክንእከብ ስለ ዘይንኽእል፡ ኣብ ነፍስና ቃንዛን ስእነትን ይስመዓና ድዩ፧ እዚ ብኦንላይን ክንገብሮ ኣይንኽእልን፡ እዚ ኩሉ ግሩም ኦንላይን ንጥፈት ድማ መንፈሳዊ ድሌታትና ንምምላእ መገዲ ረኺብና ኢና ኢልና ንሕሰብ ከም ዘይንሕበን ክገብረና የብሉን።

እቲ ንጐይታ ንምዝካር ካብ ምእካብ ዚዓግተና ዘሎ ዕንቅፋታት፡ ኣብ ውልቃዊ ቦታታትና ኣብ ቅድሚኡ ብህዱእ ክንቕመጥን ኩሉ ክንምርምርን ኪገብረና ይግባእ። ፍሉይ ኩነታት እዩ፡ ፍቑራት ቅዱሳን፡ ኩላትና ክንሓስበሉ ዚግባእ። ምኽንያቱ፡ ኣኼባታት እንገብረሉ ቦታታት እኳ እንተሃለወና፡ መጓዓዝያ እኳ እንተሃለወና፡ መገድታት እኳ እንተዘይተዓጽወ፡ ብዙሓትና ጥዑያትን ክኢላታትን እኳ እንተኾንና፡ ግን ንወዲ ኣምላኽ ንምርካብ ክንእከብ ኣይንኽእልን። ንብዙሕ ዓመታት ከም ዝገበርናዮ፡ ኣብ መዓልቲ ጐይታ ብሓባር ድምጺ ቅዱስ ፍቕሪ ንምስማዕ ክንእከብ ስለ ዘይንኽእል፡ ኣብ ልብና ከቢድነትን ሓዘንን ይስመዓና ድዩ፧

እቲ ዚኸውን ዘሎን እግዚኣብሄር ዚገብሮ ዘሎን፡ ብሰሪ እቲ ኣብ ከባቢና ዘሎ ዘይእሙን ዓለም ድዩ ንብል ዘሎና፧ እግዚኣብሄር ብሰሪ እከይ ተግባራቶም ይቐጽዖም ኣሎ ድዩ፧ ግን እንተኾነ፡ ምናልባት ንሕና ኢና እቲ ኣብ ከባቢና ዘሎ ዓለም ዚኸውን ዘሎ ምኽንያት፡ እዚ ድማ ኣብ መዓልቲ ጐይታ ካብ ምእካብ ዚዓግተና ዘሎ፧ ብሰሪ ሓሳባትን ተግባራትን ኣብራምዶ ኣይነበረን «እግዚኣብሄር ንፈርኦንን ቤቱን ብዓበይቲ መቕሰፍቲ መትረፎም»፧

ዘይምእማንናን ዓለማውነትናን

ዘይምእማንና፡ ንዋይነትና፡ ከምኡ’ውን ንነገራትን መገድታትን ዓለምን ኣተሓሳስባኣን ኣብ ህይወትና፡ ኣብ ስድራቤትና፡ ከምኡ’ውን ኣብ ኣባላት ማሕበራትና ምቕባልና ድዩ፧ ግን ናብ ኣኼባ ንኸይድ፡ ኣብ ቅድሚኡ ክንህሉ፡ ከም ኩሉ ጽቡቕ ከም ዝኾነ ኸኣ ንገብር።

ቅንኢ፡ ንልዕልና ምድላይ፡ ምፍልፋል፡ ምጥላም፡ ምውጋእ፡ እከይ ምዝራብ፡ ግብዝና፡ ድርብ ህይወት፡ ንጐይታን ንነገራቱን ዘለና ፍሽኽ ዝበለ ስምዒት። ግን ናብ ኣኼባ ንኸይድ፡ ኣብ ቅድሚኡ ክንህሉ፡ ከም ኩሉ ጽቡቕ ከም ዝኾነ ኸኣ ንገብር።

ውልቃዊ ምፍቕቓርና ንዕኡ፡ ቃሉ ምብብና፡ ከምኡ’ውን ኣብ ቅድሚኡ ግዜ ምሕላፍ ኣብ ህይወትና ቀዳምነት ኣይኮነን፡ ምኽንያቱ ንሕጋዊ ሓላፍነትናን ጉዳያትናን ብምሕላው ንጽመም ኣሎና፤ ንቐዳማይ ፍቕርና ገዲፍናዮ ኣሎና። ግን ናብ ኣኼባ ንኸይድ፡ ኣብ ቅድሚኡ ክንህሉ፡ ከም ኩሉ ጽቡቕ ከም ዝኾነ ኸኣ ንገብር።

ግን ኣዒንቲ እግዚኣብሄር፡ «ካብ ክፉእ ንምርኣይ ዝንጹሃት» (እምባቆም 1:13)፡ እዚ ኩሉን ካብኡ ንላዕሊን ይርእያ ኣለዋ፡ ምኽንያቱ ካብኡ ዚሕባእ የልቦን። ስምዒት ልቡ እንታይ ክኸውን ኣለዎ፧

ሓላፍነት ምውሳድ

ከም ዳዊት ሓላፍነት ክንወስድ ይግባእዶ፧ ንሱ እዩ ትዕቢቱን ተግባራቱን ኣብታ ሃገር መቕሰፍቲ ከም ዘምጽአ፡ ኣብኣ ድማ ልዕሊ 70,000 ሰባት ከም ዝሞቱ ዝፈለጥ (2 ሳሙኤል 24:15-17)።

ድምጺ እግዚኣብሄር ምስማዕ

ኣብዚ ኩሉ ድምጺ እግዚኣብሄር ክንሰምዕ ንኽእልዶ፧

«ጽድቂ ንርእስኹም እዝርኡ፡ ምሕረት ድማ ኣኽርሙ፡ ንምድሪ በዳሕኩም ድማ ኣርምዩ፡ እግዚኣብሄር ክሳዕ ዚመጽእ ጽድቂ ኸኣ ኣብ ልዕሌኹም ኬዝንም፡ ንእግዚኣብሄር ንምድላይ ግዜኡ እዩ» (ሆሴእ 10:12)።

ጸጋን ተግሳጽን

ገሊኦም ሕጂ ኣብ ግዜ ሓድሽ ኪዳን ኢና ዘሎና፡ እዚ ድማ መዓልቲ ጸጋ እዩ፡ ስለዚ እዚ ንዓና ኣይትግበርን ይብሉ ይኾኑ። እወ፡ ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን፡ እዚ መዓልቲ ጸጋ እዩ። ግን «እምበኣር እንታይ ክንብል ኢና፧ ጸጋ ምእንቲ ኺበዝሕ፡ ኣብ ሓጢኣት ክንጸንዕ ኢናዶ፧» (ሮሜ 6:1)።

ቅዱስ ኣቦና ኣብ መዓልቲ ጸጋ ባህርዩ ይቕይርዶ፧ ፍቕራዊ ኢዱ ንደቁ ኣብ ምግሳጽ ኣብ መዓልቲ ጸጋ ኣይትትግበርንዶ፧ እብራውያን 12:6-11 ከም እትትግበርዶ ኣይትምህረናን፧ ድምጺ እግዚኣብሄር ንኣብያተ ክርስቲያናት ሰርዴስን ላኦድቅያን ዚዛረብን ዜጠንቅቕን ብሓድሽ ክትሰምዕ ይግባእዶ፧

«እቲ ሾብዓተ መናፍስቲ ኣምላኽን ሾብዓተ ከዋኽብትን ዘለዎ፡ እዚ ይብል፡ ግብርኻ እፈልጥ፡ ስም ህያው ከም ዝኾንካ ኣሎካ፡ ግናኸ ምዉት ኢኻ። ንእተረፈ፡ ኪመውት ዚቐርብ ዘሎ፡ ንቕሓዮን ኣጽንዓዮን፡ ግብርኻ ኣብ ቅድሚ ኣምላኸይ ፍጹም ኰይኑ ኣይረኸብኩዎን እሞ። ስለዚ ዘከር…ንሳሕ» (ራእይ 3:1-3)።