ጥዑይ፡ ሃብታምን ጥበበኛን?
ሓንቲ ፍቕርቲ ፈታዊት ኣብ ጃማይካ ድሕሪ ነዊሕ ሕማም ዓረፈት። ስቓይ ስድራቤታ የሕዝነኒ፡ ኣምላኽ ስለምንታይ ኣየሕወያ? ስለምንታይ እቶም ብክርስቶስ ዝደሓኑ ሕማምን ጸገምን ኪጻወሩ ኣለዎም?
ገለ ሰባት ምሕዋይ ናትና እዩ ይብሉ፡ ከም ደቂ ኣምላኽ። እዚ ሓስብ፡
“የሱስ ምሕዋይካ ኣብ መስቀል ፈጸመ—ምሉእነትካ፡ ምድሓንካ፡ ዓወትካ—ኵሉ ብእምነት ይርከብ፡ ከም ድሕነት።”
ሓያል ይመስል፡ ቕኑዕ ድዩ? ኣምላኽ ኵሉ ዚኽእልን ፍቑርን እንተ ኾይኑ፡ ስለምንታይ ካብ ሕማምን ድኽነትን ኣየድሕነናን?
ሓንቲ ካልእ ፈታዊት ነዚ ብምሉእ ኣሚና ነበረት። ካንሰር ምስ ኣጥቀዓ፡ ብዘይተናወጽ እምነት ምሕዋይ ጠለበት—ግናኸ ኣይመጸን። ጥርጣረ ኣተወ፡ ኣምላኽ ብሓቂ ኺእመን ይኽእል ድዩ?
እዞም ሕቶታት እዚኦም ናብ ባህሪ ኣምላኽ—እምነቱ፡ ሓይሉ፡ ፍቕሩ፡ ፍቓዱ—ይወግኡ። መጽሓፍ ቅዱስ ካብ ሕማም ወይ ድኽነት ነጻ ዝኾነ ህይወት ይውዕል ድዩ? ወይስ ኣምላኽ ሓደ ኮስሚካዊ መሽነሪ እዩ፡ “እምነት ሳንቲም” ምስ ኣእተና በረኸት ዚህብ?
ከም ዝተሰብረ መሽነሪ ዚገብር ሰባት ይርሕቑ፡ ብዙሓት ድማ ካብ ኣምላኽ ይርሕቑ ንእኡ ብሓሳዊ ትምህርቲ ምስ ዘይተረድእዎ።
ኣምላኽ ንኵሉ ሰብ ብቕልጡፍ ኬሕዊ ይኽእል እኳ እንተ ነበረ—ሓይሉ ዘይወሰን እዩ—ንሱ ንነፍሲ ወከፍ ወዱ ዝበለጸ ነገር ይመርጽ፡ ንኽብሩ፡ ብእምነትና ወይ ብምእዛዝና ጥራይ ዘይኮነስ።
- ጴጥሮስ ብድንቂ ኻብ ቤት ማእሰርቲ ተፈትሐ፡ ያእቆብ ግና ተቐትለ (ግብሪ ሃዋርያት 12)።
- ጳውሎስ፡ ብእምነት ዝመልአ፡ ብዙሕ ስቓይ ተዓገሰ (2 ቈረንቶስ 11:23-30)።
- እስጢፋኖስ፡ ብመንፈስ ዝመልአ፡ ተቐትለ (ግብሪ ሃዋርያት 7:54-59)።
ድሕነት ካብ ሕማም፡ ጭንቀት፡ ድኽነት ነጻ ምዃን ኣይውዕልን። ይኹን እምበር፡ ኣብ ኵሉ ፈተና፡ ጸጋ ኣምላኽ ይድግፈና (2 ቈረንቶስ 12:9)። ኣብ ዚድሃይ ዓለም ንነብር ኣሎና፡ ምምላስ ክርስቶስ ንጽበ ኣሎና፡ ሽዑ፡
- ኣካላትና ብኽብሪ ኺቕየሩ እዮም (ፊልጲ 3:20-21)።
- ሞት ብዓወት ኺውሓጥ እዩ (1 ቈረንቶስ 15:51-54)።
- ነዚ “ዚድሃይ ፍጥረት” ንድሕሪት ክንገድፎ ኢና (ሮሜ 8:18-23)።
ኣብዚ እዋን እዚ፡ ኵሉ መዓልቲ ንሕይል፡
“እኳ ደኣ እቲ ግዳማዊ ሰብና እንተ ሓለፈ፡ እቲ ውሽጣዊ ሰብና ግና መዓልቲ መዓልቲ ይሕደስ ኣሎ።” (2 ቈረንቶስ 4:16)
ጳውሎስ ንምእመናን ኪጸንዑ ኣተባብዖም፡
“ብብዙሕ መከራ ናብ መንግስቲ ኣምላኽ ኽንኣቱ ኣሎና።” (ግብሪ ሃዋርያት 14:22)
– ጂ. ስቴድል
