ምሕረት
ናይ ሰብ መለክዒ
ኩሉ ሰብ ብዛዕባ ጽቡቕን ክፉእን ገለ ሓሳብ ኣለዎ፣ ግና ኽልተ ሰባት ብልክዕ ሓደ ዓይነት መለክዒ የብሎምን። እቲ እንገብሮ ነገር፣ ክንበጽሖ እንኽእል ናይ ጽቡቕ መለክዒ፣ ከምኡ’ውን ንንጥፈታትና ዘይሓቍፍ ናይ ክፉእ መለክዒ ምምስራት እዩ።
ንኣብነት፣ እቲ ሰካር ኣብ ምስታይ ገለ ጉድኣት ከምዘየለ ይሓስብ፣ ግና ምብራቕ ሓጢኣት ከምዝኾነ ይቖጽሮ። እቲ ስሱዕ ሰብ ኩሉ መዓልቲ ኣብ ንግዱ የታልል እሞ፣ “ኩሉ ሰብ ኣብ ንግዲ የታልል፣ ግና ኸምቶም ካልኦት ኣይሰክርን እየ” ብምባል ንርእሱ የዕግበ።
እቲ ቅኑዕን ስነ-ምግባራዊን ሰብ ንሰካራትን ኣታላልን ብምሕሳር ንርእሱ የጽድቕ፣ ግና ክንደይ ሓጢኣተኛ ሓሳባትን ትምኒታትን ኣብ ልቡ ከምዝሓብእ ፈጺሙ ኣይሓስብን። ሰብ ናብ ግዳማዊ ባህርይ ጥራይ ከምዝጥምት፣ ኣምላኽ ግና ንልቢ ከምዝፈርድ ይርስዕ (1 ሳሙኤል 16:7)።
ንኻልእ ሰብ ዝገብሮ ክፉእ ስለዘይገበርና ንርእስና ነንእድ፣ ገና ግና ኣብ ህይወትና ዘሎ ካልእ ሓጢኣት ንሓልፎ። እዚ ኩሉ ሰባት ንርእሶም ብሓደ ጽኑዕ ናይ ቅኑዕን ጌጋን መለክዒ ከምዘይፈርዱ ጥራይ የረድእ። ኣብ ክንዳኡስ፣ ንርእሶም ዝፈቕድ፣ ንኻልኦት ግና ዝኹንን መለክዒ ይጥቀሙ።
መለክዒ ኣምላኽ
ኩሉ ዝፍረደሉ መለክዒ ኣሎ፡ ንሱ ጽድቂ ኣምላኽ እዩ። ኩሎም ካብዚ መለክዒ እዚ ዝጎድሉ ንዘለኣለም ክኹነኑ እዮም። ሓደ ሰብ ንርእሱ ምስ ካልኦት ዘይኮነስ፣ ምስ ፍጽምና ኣምላኽ ምምስሳል ከምዝቑጸር ምስ ተረድአ ሕልንኡ ይነቕሕ። ኣምላኽ ንሓጢኣቱ ከምዝርኢ ይርድኦ፣ ንርእሱ ድማ በዳላይን ጥፉእን ይረኽባ። ንርእሱ ብዝኸፍአ ሰብ ንምርካብ ድሕሪ ሕጂ ኣይፍትንን። ኣብ ክንዳኡስ፣ ንሓጢኣተኛታት ዝኹንን ኣምላኽ ንዕኡ ይቕረ ክብለሉ ይኽእል ድዩ ኢሉ ንምፍላጥ ይጓሂ።
ሕጊ
ጸሓፍትን ፈሪሳውያንን ኣዝዮም ስነ-ምግባራውያንን ሃይማኖታውያንን ሰባት ነበሩ፣ ሓንቲ ሰበይቲ ብሓጢኣት ምንዝርና ምስ ሓዝዋ ኣዝዮም ተደናገጹ። (ዮሃንስ 8:3-11 ኣንብብ።) ሕጊ ሙሴ ብዳርባ እምኒ ክትቕተል ከምዝሓትት ተዛረቡ። እቲ ዝበላሾ ሰብ ካብ ርእሱ ዝኸፍአ ሰብ ምስ ረኸበ ኩሉ ግዜ ይጸናናዕ። ንኻልእ ብምውቃስ ንገዛእ ክፉኡ ይርስዕ። ብሓቂ ድማ ብዓመጽ ካልኦት ይሕጎስ (1 ቆሮንቶስ 13:6 ተመልከት)።
ጸጋ
ከምቶም ጸሓፍትን ፈሪሳውያንን፣ ንሕና እውን ብዙሕ ግዜ ብውድቀት ካልእ ንምካሕ። ግና ኣምላኽ ጸጋኡ ኺህብ ኣይንኽእልን፣ እዚ ድማ ንሓሳብና ኣዝዩ ስለዝጻረር ንፍትሒ ዘይኮነ ንቖጽሮ። ጸጋ ምሉእ ከምኡ’ውን ናጻ ምሕረት ኣምላኽ ንኹሉ ሓጢኣት እዩ፣ ኣብ ክንዲኡ ገለ ከይሓተተ። ንሕና ጸጋ ኣይንህብን፣ ኣምላኽ እውን ከይህብ ኣይንደልን!
ስለዚ፣ ንምድሓን ብምሉኡ ብጸጋ ከምዝምርኮስና ምእማን ትሕትና እዩ። ዝገበርናዮ ወይ ክንገብሮ እንኽእል ነገር ፈጺሙ ንጸጋ ብቑዓት ኣይገብረናን። ሓቂ እዩ፣ ሓጢኣትና ንጸጋ ዘሎና ብቸኛ መሰል እዩ!
ጸሓፍትን ፈሪሳውያንን እዚ ኺርድኦም ኣይከኣለን። ሓጢኣተኛታት ከምዝኾኑ ኺእመኑ ስለዘይደለዩ፣ ንሳ እንተኣብቀዓ ንየሱስ ዘይፍትሓዊ ከምዝኾነ ኺወቅስዎ ደለዩ፤ እንተኾነ ድማ፣ መሓሪ ኣይኮነን ኪብሉ ነበሩ። “ብዳርባ እምኒ ክትቕተል ኣለዋ” በሉ፣ “ንስኻኸ እንታይ ትብል?”
የሱስ ይነግሮም፣
“ካባኻትኩም ሓጢኣት ዘይብሉ … ንሱ ቕድም እምኒ ይደርብየላ” (ዮሃንስ 8:7 NKJV)። ኩሎም ሓጢኣተኛታት ስለዝነበሩ፣ ሓደ እኳ ኺደርብይ ኣይከኣለን። ኩሎም ከምታ ሰበይቲ ብሓደ ፍርዲ ነበሩ፡ “ዓስቢ ሓጢኣት ሞት እዩ” (ሮሜ 6:23)። እታ ተኸሳሲትን ከሳስያታን ኩሎም በደለኛታት ነበሩ። ድሕሪ ሕጂ “ብዳርባ እምኒ ክትቕተል ኣለዋ” ዘይኮነስ፣ “ኩሎም ብዳርባ እምኒ ክቕተሉ ኣለዎም” ኾነ።
ፍርዲ በደለኛ
ፍርዶም ቅኑዕ ነበረ። እታ ሰበይቲ በደለኛ ነበረት። ሕጊ ግሉጽ ነበረ። ሰብ ብቐሊሉ ኺኹንን ይኽእል፣ ግና መን እዩ ፍትሒ ኺፍጽም መሰል ዘለዎ?
ሕልናኦም ምስ ወቐሶም፣ ካብቲ ይቕረ ኺብል ዝኽእል በይኑ ዝኾነ ሓደ ርሒቖም ከዱ። ኣዳም እውን ኣብ ገነት ከምኡ ገበረ፤ በደለኛ ከምዝኾነ ምስ ፈለጠ ካብ ኣምላኽ ተሓብአ። ኣዝዩ ሓገዙ ኣብ ዝደለየሉ እዋን ካብቲ በይኑ ዝኾነ ፈታዊኡ ገጹ ኣግለበ።
ሎሚ እውን ከምኡ እዩ። ሰብ ካብቲ ይቕረ ኺብል ድሉው ዝኾነ በይኑ ዝኾነ ይፈርህ።
ይቕረታ
“የሱስ በይኑ ተረፈ፣ እታ ሰበይቲ ድማ ኣብ ማእከል ደው ኢላ ነበረት።” ኣብ ቅድሚ እቲ “ሓጢኣት ዘይብሉ” በይኑ ዝኾነ ደው ኢላ ነበረት፣ ስለዚ ድማ እምኒ ኺደርብይ ዝኽእል ነበረ። ሕጊ ድሮ ኹኒንዋ ነበረ። እንታይ ኪገብር እዩ?
እዚ ንኣኣ ናይ ኣዝዩ ጭንቀት እዋን ነበረ። የሱስ በይኑ ናይ ህይወትን ሞትን ስልጣን ነበሮ። ሰብ እምኒ ኺደርብይ ኣይደፈረን፤ ንሱኸ ኺደርብይ ድዩ?
“ኣነ እውን ኣይኹንንክን፤ ኪዲ ድሕሪ ሕጂ ሓጢኣት ኣይትግበሪ።”
ዘይተገደበ ምሕረት
እግዚኣብሔር ንሰበይቲ ብዕሉቕ ይቕረታ ኣይሃባን። “ድሕሪ ሕጂ ሓጢኣት እንተዘይገበርኪ ኣይኹንንክን” ኣይበላን። ኣይፋሉን! ቅድም ምሉእን ፍጹምን ምሕረት ሃባ።
ኣብ ልዕሊ ሓጢኣትካ ስልጣን ንምርካብ፣ ቅድም ብኣምላኽ ብክርስቶስ ይቕረ ከምዝተባህለልካ ክትፈልጥ ኣለካ። ምሕረት ኣምላኽ ከይፈለጥካ ንክፉእካ ኽትስዕር እንተፈቲንካ፣ ክትፈሽል ኢኻ።
ስለዚ እዩ የሱስ “ኪዲ ድሕሪ ሕጂ ሓጢኣት ኣይትግበሪ” (ዮሃንስ 8:11) ከምዝበለ፣ ቅድሚኡ “ኣነ እውን ኣይኹንንክን” ዝበለ።
ተራኻ
ምሉእን ናጻን ምሕረት ኣምላኽ ክትረክብ እንተደሊኻ፣ ቅድም ቦታኻ ከም በደለኛ ሓጢኣተኛ ክትወስድ ኣለካ – በይነኻ ምስ የሱስ፣ ብሕልናኻ ንርእስኻ ኹኒንካ። ክትእመንሉ ካልእ የብልካን፣ ንርእስኻ ከተወዳድሮ ካልእ የብልካን። ህይወትካ ኺቕይር ዝኽእል ዝኾነ ንስሓ ወይ ውሳነ ኽትገብር ኣይትኽእልን። ናብኡ ቅድሚ ምምጻእካ ንርእስኻ ኽትሓይሽ ኣይትኽእልን።
ከምቲ እታ መዝሙር እትብሎ፣ ነፍሲ ወከፍ ክመጽእ ኣለዎ “ከምቲ ዘሎኹ” – ኣብ ቅድሚ እቲ ኺፈርድን ይቕረ ኺብልን ስልጣን ዘለዎ በይኑ ዝኾነ ኹኒንካ።
መደምደምታ
ምስ መድሓኒና ዘሎና ርክብ፣ “ኣነ እውን ኣይኹንንክን” ብምባል ክጅምር ኣለዎ። ድሕሪኡ ሰላምና ካብ እምነት ብደም መስቀሉ ኺመጽእ እዩ፣ ብእኡ ድማ ሰላም ገበረ።
ግምት ኣምላኽ ንሓጢኣትና ካብ ናትና ዝዓበየ እዩ፣ ግና ንሓጢኣትና ኺኸፍል ደም ወዱ ኣዳልዩ ኣሎ። ንርእሰይ ከም በደለኛ ሓጢኣተኛ ክርኢ ዝኽእል ዘበልኩ፣ ነቲ ንኣይ ሰላም ኪገብር ዝፈሰሰ ክቡር ደም ዝያዳ ክኸብረሉ እየ።
ብእምነት ብደም የሱስ ኩሉ ሓጢኣትካ ይቕረ ብምባል ሰላምን ሓጎስን ክትፈልጥ፣ ከምኡ’ውን ነቶም ዝኣሰሩኻ ሓጢኣታት ክትስዕር ትኽእል ኢኻ።
