ኣምላኽ ክዝምር ከሎ
ሓደ እዋን ሰባት ንፍርዲ ኣምላኽ ብቁምነገር ይወስድዎ ነበሩ፣ ከምኡ’ውን መዝሙራት ይዝምሩሉ ነበሩ። ሓደ ኻብዚኣቶም እቲ ላቲን መዝሙር «ዲየስ ኢራኤ» (መዓልቲ ቍጥዓ) እዩ፣ ብቶማስ ኦፍ ቸላኖ ኣብ 1250 ዓ.ም. ዝተጻሕፈ ተባሂሉ ይሕሰብ። ኣብ ሶፎንያስ 1:15-16 ኣብቲ ቩልጌት ላቲን ትርጉም መጽሓፍ ቅዱስ ዝተመርኮሰ እዩ። እቲ ሓድሽ ኪንግ ጀምስ ቨርዥን ናይዚ ቃላት እዚ ብእንግሊዝኛ ከምዚ ይብል፦
«ዓባይ መዓልቲ እግዚኣብሔር ቀሪባ እያ፤ቀሪባን ብቕልጡፍ እትመጽእን እያ።ድምጺ መዓልቲ እግዚኣብሔር መሪር እዩ፤ኣብኡ እቶም ሓያላት ሰባት ክበኽዩ እዮም።እታ መዓልቲ እቲኣ መዓልቲ ቍጥዓ እያ፣መዓልቲ ሽግርን ጭንቀትን፣መዓልቲ ምፍራስን ምድኻምን፣መዓልቲ ጸልማትን ድብዝዝታን፣መዓልቲ ደበናን ጽዑቕ ጸልማትን፣መዓልቲ መለኸትን ጭርሖንኣንጻር እተዓርዳ ከተማታትንኣንጻር ልዑል ግምብታትን።» (ሶፎንያስ 1:15-16)
እዚኣቶም ብዛዕባ መዓልቲ እግዚኣብሔር ዝገልጹ ጽልሙት ግጥማዊ ጥቕስታት ብዙሕ ግዜ ናብ ሙዚቃ ተቐይሮም እዮም። ቨርዥናት ኣብቲ ብሞዛርት፣ ቨርዲን ካልኦትን ዝተዳለዉ ሬቩየም ተዋሲኦም እዮም፣ ኣብ ክላሲካል ሓባራዊ ሙዚቃ ድማ ፍሉጣት እዮም። ንሳቶም ምስ ሓደ ጓሂ ዝመልኦ እዋን ኣብ ታሪኽ ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ፣ ኣይሁድ፣ ኣብ መበል ሸውዓተ ክፍለ ዘመን ቅድሚ ልደተ ክርስቶስ ዝተኣሳሰሩ እዮም።
ሶፎንያስ ኣብ ግዜ ንጉስ ዮስያስ፣ ምስ ኤርምያስ ተመሳሳሊ ግዜ (ኣብ 626 ቅድሚ ልደተ ክርስቶስ) ትንቢት ተነበየ፣ ብዛዕባ እቲ ናይ ኣይሁድ ሃገር ዝተሓዋወሰ ባህሪ ብጽልሙትን ጻዕዳን ኣረኣእያኡ ፈጺሙ ዘይተደራደረ ነበረ። ንፍርዲ ኣምላኽ ኣብ ሓጢኣት ብቁምነገር ወሲድዎ ነበረ፣ ብፍላይ ንሓጢኣት ጣኦት ኣምልኾ። ትንቢቱ ንህዝቢ ይሁዳ ዝመጽእ ዘሎ ጥፍኣት ዘፍርህ መልእኽቲ እዩ። ንሳቶም ካብ ምኽታል እግዚኣብሔር ተገላጊሎም ነበሩ፣ እቲ ዘይተርፍ ውጽኢት ድማ እቲ መንፈሳዊ ባዶነት ብጣኦት ኣምልኾ ተመሊኡ ነበረ።
ኣምላኽ ንሶፎንያስ ፍርዲ ብቕልጡፍ ኣብ ይሁዳ ብመልክዕ ምርኮ ባቢሎን ከም ዝመጽእ ገሊጹሉ ነበረ፣ ንሳቶም ድማ ክንስሑ ይጽውዖም። ግናኸ ድሮ ደንጊዩ ነበረ። ከተማ የሩሳሌም ክትዝረፍ እያ፣ ሃብቲ ነጋዶኣ ድማ ክውረስ እዩ። ቤተ-መቕደስ ክፈርስ እዩ፣ ክህነት ክበታተን እዩ፣ ኣምልኾ የሆዋ ድማ ብኸቢድ ክቋረጽ እዩ።
ግናኸ ሶፎንያስ ነቶም ኣብ ግዜኡ ኣብ ከባቢ ከተማ የሩሳሌም ዝተኣከቡ ዝነበሩ ሓደገኛ ሰራዊት ከም ምልክት ናይ ዝዓበየ መዓልቲ እግዚኣብሔር፣ ገና ክመጽእ ዘሎ፣ ንኣይሁድ ጥራይ ዘይኮነስ ንኣህዛብ’ውን ዝጸሉ፣ ርእዩ ነበረ። ሓደ ጽዑቕ ውግእ ክህሉ እዩ፣ ምስ ባቢሎን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንኹሎም ህዝብታት ምድሪ ዝሓቍፍ። ከምቲ ታሪኽ ዘርእዮ ኣሶር፣ ኩሽ (ግብጺ)፣ ሞኣብ፣ ኣሞንን ፍልስጥኤምን – ኣብ ግዜ ሶፎንያስ ንይሁዳ ኣብ ሰሜን፣ ደቡብ፣ ምብራቕን ምዕራብን ዝኸበቡ – ኩሎም ጠፊኦም ከም ዝኸዱ፣ ከምኡ’ውን ትንቢቱ ኣብታ ዓባይን ዘፍርህን መዓልቲ እግዚኣብሔር ክፍጸም እዩ። እቶም ንእስራኤል ዝወግኡ ትዕቢተኛታት ህዝብታት፣ ቅድሚ ምምጻእ መንግስቲ፣ እንደገና ብምሉኦም ክጠፍኡ እዮም።
እሙን ዝኾነ ቅሪት ኣይሁድ ብኹሉ ክድሕን እዩ፣ ናብ ክብራዊ ሽሕ ዓመት ግዝኣት መሲሕ ድማ ክኣቱ እዩ። እቲ ፍጻሜ ምስ ተፈጸመ ድማ፣ ናይ ዓቢ ሓጎስ ግዜ ክኸውን እዩ። እቲ ጸልማት ማዕበላዊ ደበናታት ውግእ ብብሩህ ብርሃን ክበርህ እዩ፣ ከምቲ ኣብ ሶፎንያስ 3:14-15 ዝርአ።
«ዘምሪ፣ ኦ ጓል ጽዮን!ጭድር፣ ኦ እስራኤል!ብኹሉ ልብኺ ተሓጎሲን ተፈስሒን፣ኦ ጓል የሩሳሌም!እግዚኣብሔር ፍርድታትኪ ኣርሒቑ፣ጸላእትኺ ኣውጺኡ።ንጉስ እስራኤል፣ እግዚኣብሔር፣ ኣብ ማእከልኪ ኣሎ፤ድሕሪ ሕጂ መዓት ኣይትርእይን ኢኺ።» (ሶፎንያስ 3:14-15)
ሃገረ እስራኤል ኣብ ግንቦት 14, 1948 ተመስረተት፣ ግናኸ እቲ ኣገዳሲ ፍጻሜ ኣብዚ ዝተጠቕሰ ናይ መወዳእታ ተስፋ ኣይነበረን፣ እግዚኣብሔር ንህዝቡ እንደገና ክእክብን ንብረቶም ክመልስን ከሎ። ምፍጻም እቲ ተስፋ ክሳዕ «መወዳእታ ዘመን» ክጽበ ኣለዎ። ሽዑ ጥራይ እያ ሃገረ ኣይሁድ ክትዕርፍ እትኽእል፣ ካብ መጥቃዕቲ ጸላእታ ኣብ ከባቢ ዶባታ ነጻ። ድሕሪ ሕጂ ህዝባ ኣይበታተንን፣ ንቐጻሊ ስግኣታት፣ ኣድልዎን ምፍርራህን ኣይትግዛእን። ሽዑ ጥራይ እዩ እግዚኣብሔር፣ ንጉስ እስራኤል፣ ናብ ማእከል ዝነጽሐትን ዝሓደሰትን ሃገር ዝቕበል። ሽዑ ድማ ብሓጎስ ክዝምሩን ክጭድሩን እዮም!
ህዝቡ ብሓጎስ ጥራይ ኣይዝምሩን፣ ኣምላኽ’ውን ክዝምር እዩ፣ ከምቲ ኣብ ሶፎንያስ 3:17 ዝርአ፦
«እግዚኣብሔር ኣምላኽካ ኣብ ማእከልካ፣እቲ ሓያል፣ ከድሕን እዩ፤ብሓጎስ ብዛዕባኻ ክሕጎስ እዩ፣ብፍቕሩ ክህድኣካ እዩ፣ብምዝማር ብዛዕባኻ ክሕጎስ እዩ።» (ሶፎንያስ 3:17)
ኣብዚኣቶም ልብኻ ዝትንክፉ ጥቕስታት ኣምላኽ ባዕሉ ብህድኣት ብዛዕባ ህዝቡ ኣብ ምድሪ፣ ንፍርሓቶም እናህድአ፣ ብፍቕሩ እናሓቖፈ፣ ፍቕሪ ንቃላት ዝበዝሕ፣ ይዝምር ከም ዘሎ ይርአ። ንስሕተቶም ተቐጺዖም ድዮም? እወ! ግናኸ ሕጂ ይቕረ ክበሃለሎምን ክምለሱን እዮም። ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ባህታኡ ክኾኑ እዮም፣ ምኽንያቱ ሕጂ ሓድነት ስለ ዝረኸቡን ናብ ክብራዊ መንግስቲ ክርስቶስ፣ መሲሕ፣ ወዲ ፍቕሩ (ቈሎሴ 1:13) ንምእታው ድሉዋት ስለ ዝኾኑን። ህዝቡ ባዕሉ ናብ ገዝኡ ክምለስ እዩ። ኣምላኽ ድማ ይዝምር!
ሰለስተ ትምህርቲ ንዘመንና ካብዚ ትንቢታዊ ስእሊ ክንመሃር ንኽእል፦
- ሓጢኣት ንኣምላኽ ከቢድ በደል እዩ፣ ብዝኾነ ይኹን ዝተፈጸመ ይኹን። ብስሙ ክጽዋዕን ክፍታሕን ኣለዎ።
- ቃል ኣምላኽ ሓቀኛን እሙንን እዩ፣ ኣብ መወዳእታ ድማ ክፍጸም እዩ። ጸላእቱ ኣብ ዝኾነ ይኹን ወለዶ ብጽድቂ ክፍረዱ እዮም።
- ዝኾነ ሓደ ካብ ደቁ ብንስሓ ምስ ተመልሰ፣ ሓጢኣቶም ኣሚኑ፣ ኣምላኽ ይቕረ ክብለሎምን ክሕጎስን እዩ! ኩሉ ሰማይ ድማ ምስኡ ክሕጎስ እዩ (ሉቃስ 15:7)።
