ነዚ ዓቢ ሓቂ እዚ ብኣዝዩ ቀሊል መንገዲ ምግንዛብ ጽቡቕ እዩ። ገሊኦም ኣብዚ ከለና ሓጢኣትና ይቕረ ከም ዝተባህለልና ክንፈልጥ ኣይንኽእልን ኢና ይብሉ። ሕጂ፣ ሓጢኣትና ይቕረ ከም ዝተባህለልና ክንፈልጥ እንተ ዘይከኣልና፣ ቃል ኣምላኽ ሓቂ ምዃኑን ዕዮ ክርስቶስ ፍጹም ምዃኑን ክንፈልጥ ኣይንኽእልን ኢና። ሓደ እኳ ነዚ ክድግፍ ድዩ? እንተ ዘይኮነ፣ ክልቲኡ ኣብ ሓደ መሰረት እዩ ዝምርኮስ። ይቕረታ ሓጢኣትን ሓቂ ቃል ኣምላኽን ኣብቲ ክቡር ወንጌል ክርስቶስ ተኣሳሲሮም ኣለዉ። ንይቕረታ ሓጢኣት እንተ ተጠራጠርካ፣ ነቲ ቃል ክርስቶስ «ተፈጺሙ» ዝብል፣ ኣብ ኣዝዩ ኸቢድ ኩነታት ዝተነገረ ቃል፣ ትጠራጠር ኣሎኻ ማለት እዩ።
ይኹን እምበር፣ ብዛዕባ ፍጹም ይቕረታ ሓጢኣት ብደም ክርስቶስ፣ ልቢ ብዘይጥርጥር ብቐሊሉ ኣብ ሓቂ ኣምላኽ ክምርኮስ ክሳዕ ክንደይ ከቢድ ምዃኑ ንፈልጥ ኢና። ሓሳባትና ንኹሉ ብርሃን መለኮታዊ ጸጋ ንምቕባል ኣዝዩ ጽቡቕን ጸቢብን እዩ። ብሕጋውነትን ብርእስናን ኣዝዩ ምሉእ ኢና። ንዕዮ ክርስቶስ ገለ ክንውስኽ ኣሎና ኢልና ብኸንቱ ንሓስብ፣ እቲ ዝውሰኽ ነገር ብዕዮታት፣ ስምዒታት፣ ወይ ተመክሮታት ይኹን። እዚ ኩሉ ክእለይ ኣለዎ። ክርስቶስ በይኑ እዩ እቲ ዓቢ መሰረት፣ እቲ ዘለኣለማዊ ከውሒ፣ እቲ ግምቢ ምድሓን። ግዝረት እኳ እንተ ወሰኽና፣ ንክርስቶስ ከንቱ ንምግባር፣ ካብ ጸጋ ንምውዳቕ፣ ንርእስና ድማ ንምሉእ ሕጊ ንምሕላው ዕዳ ንምግባር፣ በዚ ኸምዚ ድማ ንርእስና ንርግማንን መዓትን ንምቅላዕ እዩ። «ብግብሪ ሕጊ ዝኾኑ ኩሎም ትሕቲ መርገም እዮም» (ገላ. 3:10)።
ብዝያዳ ንርእስና ርኹሳት ምዃንናን ንፍጹምነቱ ዘለና ስምዒትን እናዓበየ ክኸይድ ከሎ፣ ኣብ ክርስቶስ ክንጸንዕ ንኽእል ኢና። ኣብዛ ዝሑልን ዘይእሙንን ዓለም እዚኣ ክንሓልፍ ከለና፣ ከምኡ ኾይኑ ኣብኡ ክንሕበእ ንኽእል ኢና።
