እቲ ናይ ምዕራፍ 13 መኽፈቲ ፍቕዲ ንናይ ጐይታና ናይ መወዳእታ ትምህርትታት መእተዊ እዩ። እቲ ኣጋጣሚ ድማ ኣብ መወዳእታ፡ “ሰዓቱ በጺሑ” ምንባሩ እዩ። ኣብ ምድራዊ ጉዕዞ ጐይታና ካልኦት “ሰዓታት” ሰሚዕና ኢና። ኣብ ቃና ገሊላ፡ ንኣዲኡ፡ “ሰዓተይ ገና ኣይበጽሐን” ክብላ ይኽእል ነበረ—ናይ ክብሩ ንዓለም ዝግለጸሉ ሰዓት። ኣብ ዮሃንስ 5፡ “ሰዓት ይመጽእ ኣሎ፡ ሕጂ ድማ በጺሑ ኣሎ፡ ሙታን ድምጺ ወዲ ኣምላኽ ክሰምዑ እዮም፡ ዝሰምዑ ድማ ክነብሩ እዮም”—ናይ ጸጋኡ ንሓጥኣን ዝግለጸሉ ሰዓት። ኣብ ቅድሚ ጽልኢ ሰብ ክልተ ግዜ፡ “ሓደ እኳ ኣይሓዞን፡ ከመይሲ ሰዓቱ ገና ኣይበጽሐን ነበረ”—ናይ ስቅያቱ ሰዓት። እዚ ሰዓት እዚ—ነቲ ናይ ስንብት ቃላት ዘቕርብ ሰዓት—ካልእ ባህሪ ኣለዎ። ናብ ክብሩ ምስ ኣቦ፡ ኣብ ፍቕርን ቅድስናን ቤት ኣቦ ዝምለሰሉ ሰዓት እዩ።
እቶም ደቀ መዛሙርቲ ግና ኣብ ርኹስ ዓለም፡ ነቲ ኣቦ ዝጸልእን ንክርስቶስ ዝነጸገን ክተርፉ እዮም። ስለዚ ካብቲ ዝሓልፍዎ ዘለዉ ክፉእ ዓለም ክሕለዉ እንተኾይኖም፡ ግናኸ ምስ ክርስቶስ ኣብ ቤት ፍቕርን ቅድስናን ኣቦ ሓድነት ክረኽቡ እንተኾይኖም፡ ነዚ ናይ መወዳእታ ጸጋዊ ኣገልግሎት ምስ ምጽንናዑ፡ ትምህርቱን፡ መጠንቀቕታታቱን ክሕትጉ እዮም።
እቲ ጐይታ ንዓለም እንተለቐያ፡ ንናቱ ኣይርስዖምን፡ ከፍቅሮም እውን ኣይቋርጽን እዩ። ወይለይ! ልብና ናብኡ ክዝሕል ይኽእል እዩ፡ ኣእዳውና ኣብ ጽቡቕ ምግባር ክድኽማ ይኽእላ እየን፡ ኣእጋርና ክጥፍኣ ይኽእላ እየን፡ ግናኸ ብዛዕባ እዚ ንርግጸሉ ኢና፡ ንሱ ፈጺሙ ኣይክሓድገናን እዩ። ፍቕሩ ክጸውረናን ክከናኸነናን “ክሳዕ መወዳእታ” እዩ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ ፍቕሪ ናብ ዘለኣለማዊ ቤት ፍቕሪ ክቕበለና እዩ፡ ኣብኡ ድማ ዝሑል ልቢ፡ ወይ ዝወረደ ኢድ፡ ወይ ዝጥፍእ እግሪ የልቦን።
