እዚ ናይ ወንጌል ዮሃንስ ዳሕረዋይ ምዕራፍ፡ ኣብ ባሕሪ ገሊላ “የሱስ እንደገና ንደቀ መዛሙርቱ ርእሱ ዝገለጸሉ” (21:1) ኣጋጣሚ ይገልጽ። ኣብቲ ከባቢ ምህላዎም ዘገርም ኣይነበረን። በቲ መዓልቲ ትንሳኤ ክርስቶስ፡ ናብ ገሊላ ኺዱ፡ ኣብኡ ኸኣ ክርእዮም እዩ ተባሂሎም ነበሩ (ማቴ. 28:7, 10፤ ማር. 16:7)። ብርግጽ ኣብቲ ላዕለዋይ ክፍሊ ኣብ የሩሳሌም ክርእይዎ ባህ ኢልዎም ነበረ! ሕጂ ግና ኣብ ገሊላ ነበሩ፡ እንደገና ክርእይዎ እናተጸበዩ።
ጎይታ ንተስፋታቱ ክፍጽም ክንጽበ ከለና እንታይ ሓሳባት ኣብ ኣእምሮና ክህልዉ ይኽእሉ? በዚ ኣጋጣሚ እዚ፡ ጴጥሮስ “ክግፍፍ እኸይድ ኣሎኹ” (ዮሃ. 21:3) በለ። ተግባር ምግፋፍ ባዕሉ ሓጢኣት ኣይነበረን፡ ብርግጽ ክበልዑ የድልዮም ነበረ። ግናኸ ምግፋፍ ንጴጥሮስ ምብታን ዝኾኖ ይመስል። የሱስ ባዕሉ ኣብ ገምገም ባሕሪ ደው ምስ በለ፡ ጴጥሮስ መን ምዃኑ ንምፍላጥ መንፈሳዊ ንቕሓት ኣይነበሮን፡ ክሳዕ ሃዋርያ ዮሃንስ “እቲ ጎይታ እዩ!” (ቁ. 7) ዝበለ። እዚ ድማ ዕለታዊ ንጥፈታትና ብምፍላጥ ናይ ጎይታ ምህላው ክመልኡ ከም ዘለዎም የርኢ። እንተዘይኮይኑ፡ ናብቲ ናይ ጥንቲ፡ ተፈጥሮኣዊ ኣረኣእያና ክንምለስ ኢና፡ ንሱ ኣብ ጥቓና ምህላዉ ድማ ክንፈልጥ ኣይንኽእልን ኢና።
ድሕሪኡ ግና፡ ደቀ መዛሙርቲ ናብ ገምገም ባሕሪ ምስ በጽሑ፡ ምግፋፎም ብምብላዕ ተተክአ። ጎይታ የሱስ ብጸጋኡ ንኹሎም ቁርሲ ኣቕረበሎም። እቲ መምህር ባዕሉ ንኣና ንምብላዕ ክዕድመና ከመይ ዝበለ ግዜ እዩ! ድሕሪ ምብላዖም፡ ጎይታ ብፍቕሪ ንጴጥሮስ ብህዝቢ መለሶ፡ ንዕኡ ድማ ንኣባጊዕን ኣባጊዕን ናይ መጓሰኡ ክከናኸን ኣዘዞ። ድሕሪኡ እቲ ኣብ ላዕሊ ዝተጠቕሰ ጥቕሲ ይመጽእ። ጴጥሮስ ምእንቲ ክርስቶስ ክሳቐ እንተኾነ እውን፡ ቃላት መድሓኒ መገዱ ከረጋግጽዎ እዮም፡ “ስዓበኒ።”
ብዙሓት ዕለታዊ ዕዮታት ክህልዉና እዮም፡ ግናኸ ኣብኦም ዕግበትና ኣይንረክብ! እንተደኣ ንግፍፍ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንበልዕን ንስዕብን እውን እንተኾይና፡ ከመይ ዝበለ ምስክርነት ክኸውን እዩ።
