ኣብ ኣምላኽ እምነት ኣሎካዶ? ትፈልጦዶ? ኣብ መንጎ ነፍስኻን ንሱን ዝምድና ኣሎዶ? ንኹሉ ነገር ክትእምኖ ትኽእልዶ? ኣብዚ እዋን እዚ ብንጹር ኣብኡ፣ ኣብ ቃሉ፣ ኣብ ቅልጽሙ ተመርኩስ ኣሎኻዶ? እንተደኣ ኣብዚ ጸልማት ወይ ምጥርጣር እንተሃለወ፣ ምውፋይ ዘይከኣል እዩን ክኸውን ኣለዎን። ኩሉ ጽኑዕ ምውፋይ ኣብ ጽኑዕ መሰረት ናይ ብሕታዊ እምነት ኣብ ህያው ኣምላኽ ይምርኮስ። ኣብዚ ዘመን እዚ፣ እቲ ምእማን ክሳብ ክንደይ ሰፊሕን ክሳብ ክንደይ ድማ ቀሊልን እዩ፣ ኣብዚ ኣገዳስነት እዚ ብሓይሊ ክንጸር ኣይንኽእልን። “ንኣምን” ምባል ጥራይ ኣይከውንን። እዚ ብዙሕ እዩ፣ ብዙሕ ናይ ርእሲ ፍልጠትን ናይ ከንፈር ምእማንን።
ንኣምን ምባል ቀሊል እዩ፣ ግን ከምቲ ያእቆብ ዝበሎ፣ “ሓደ ሰብ እምነት ኣሎኒ እንተበለ እንታይ ይጠቅም?” እምነት መለኮታዊ ሓቂ እያ እሞ ንጹር ሰብኣዊ ጻዕሪ ኣይኮነትን። ኣብ መለኮታዊ ምግላጽ እያ እትምርኮስ እሞ ኣብ ስራሕ ሰብኣዊ ምኽንያት ኣይትምርኮስን። ንነፍሲ ምስ ኣምላኽ ብህያው፣ ሓያል መላግቦ ተተሓሕዛ እሞ ምንም ክበጥሳ ኣይክእልን። ንነፍሲ ናብ ላዕሊ ተስዕራ እሞ ብዓወት ተሰክማ፣ ዝመጽእ ይምጻእ። ውድቀት ከምኡ’ውን ምብልባል፣ ስሕተትን ክፋእን፣ ቅዝቃዘን ምውታንን፣ ባእስን ምፍልላይን፣ ምፍራስን ምጥዋይን፣ ምድንጋርን ዘይምስምማዕን፣ ኩሉ ዓይነት ነገራት ንምትእምማን ንምዝባዕን ንነፍሲ ንምድንጋርን ክህሉ ይኽእል እዩ፣ ግን እምነት ንሰላማዊ፣ ጽኑዕ መገዳ ትሕዝ፣ ዘይትፈርሕን ዘይትድንገርን። እምነት ኣብ ኣምላኽ ጥራይ እያ እትምርኮስ እሞ ኩሉ ምንጭታታ ኣብኡ ትረክብ። ምንም ንእምነት ኣምላኽ ክትንክፋ ኣይክእልን፣ ከምኡ’ውን ምንም ንምትእምማን እቲ ብቐሊሉ ንኣምላኽ ብቃሉ ዝቕበል ልቢ ክዝብዖ ኣይክእልን።
እምነት ድማ ንኣምላኽ ብቃሉ ምውሳድ ጥራይ ምዃኑ ይዝከር። ኣምላኽ ዝበሎ ስለ ዝበሎ ምእማን እዩ። ናይ ኣምላኽ ሓሳባት ኣብ ክንዲ ናትና ምውሳድ እዩ። ክንደይ ቀሊል! ኣምላኽ ንርእሱ ገሊጹ እዩ፣ እምነት ድማ ብብርሃን እቲ ምግላጽ ትመላለስ። ኣምላኽ ተዛሪቡ እዩ፣ እምነት ድማ ንቓሉ ትኣምን።
