እዚ ናይ ክርስትያናት ባህሪኹም እዩ፡ ከምቶም ዚጽበዩ ሰባት ክትከውንሉ ይግባእኩም፡ ጐይታ ቤት ናብ መርዓ ኸይዱ እዩ፡ መዓስ ከም ዚምለስ ኣይትፈልጡን ኢኹም። ሞት ጐይታይ ኣይኮነን፤ ክርስቶስ ጐይታይ እዩ፤ “እቲ ጐይታ ምስ መጸ ኺነቕሑ ዚረኽቦም ባሮት ብጹኣን እዮም” (ሉቃስ 12:37)። ምጽባይ፡ እቶም ክርስቶስ ምስ መጸ ብጹኣን ዚኾኑ ሰባት እዮም—ፍቕሪ መርዓት—ንጐይታ ይጽበዩ ኣለዉ።
“እቶም ባሮት ብጹኣን እዮም”፡ ባህርያቶም “ከምቶም ዚጽበዩ ሰባት” እዩ። ነቲ ሳዕቤን ኣስተብህሉሉ፡ እቲ ዝበለጸ ብጹእ እዩ፡ ክርስቶስ ሰብ ኮይኑ ቅርጺ ባርያ ወሲዱ እዩ፤ ፈጺሙ ኣይሓድጎን። ንሱ ምሳሌ እዩ እሞ፡ ባርያ ስለ ዝኾነ፡ ሕጂ የገልግለና ኣሎ፡ ኣእጋርና ይሓጽበና፡ ኣብ ሰማይ ግና ንሱ ንኹሉ በረኸትን ሓጐስን ዜገልግለና ባርያና ኪኸውን እዩ። ከምቲ ብዙሕ ግዜ ዝበልክዎ፡ ስስዔ ኺግልገል ይፈቱ፡ ፍቕሪ ኸኣ ኬገልግል ይፈቱ። ከምቲ ሓንቲ ኣደ ምስ ሕሙም ውሉዳ፡ ካልእ ሰብ ኬገልግላ ኣይትፈቅድን እያ፤ ልባ ኣብኡ እዩ።
መብራህቲኹም ኪነድድ ኣለዎ፡ እዚ እቲ ኺህልወኩም ዚግባእ ባህሪ እዩ። ክርስቶስ ከምዚ ይብል፡ ናብ ቤት ምስ ኣእቶኹኹም፡ ንምግቢ ኽትቕመጡ ኽገብረኩም እየ። እዚ ምሳሌ እዩ፤ እንተ ደኣ ርእየኩም፡ ኣብ ሰማይ ንዓኹም መኣዲ ኽሰርዕ እየ።
ኣብኡ ባህሪ ክርስትያናት እረክብ፡ ክሳዕ ጐይታኦም ዚምለስ ዚጽበዩ ሰባት ኪኾኑ እዮም፤ ሽዑ፡ ክርስቶስ ኵሉ ብኸመይ ከም ዚደልዮ ምስ ገበሮ፡ ንምግቢ ኺቕመጡ ይገብሮም እሞ ወጺኡ የገልግሎም። ቀጺሉ ኸኣ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ከከም ዕዮኡ ዓስቡ ይቕበል፡ ማለት፡ ገዛእቲ ይገብረና፡ “እንተ ጸናዕና፡ ምሳኡ ኸኣ ክንነግስ ኢና” (2 ጢሞ. 2:12)። ስለዚ እቲ መንፈስ ኣምላኽ ከም ተስፋ ዜቕርበልና፡ ክርስቶስ ባዕሉ ኺመጽእ እሞ ናብዚ—ፍረ ፍቕሪ ኣምላኽ—ብቐጻሊ ምግላጹ ኣብ መገዲ፡ ብጥብቂ ዕርክነት ኬእትወና እዩ።
