ቃል “ምቕራብ” ኣብ ሓድሽ ኪዳን ሰለስተ ግዜ ጥራይ ብሃዋርያ ጳውሎስ ተጠቒሙ ኣሎ። ኣብ ሮሜ 5:2፣ በዚ ምቕራብ እዚ ሓድሽ ኣቀማምጣ ከም ዘሎና ንመሃር፤ ኣብ ኤፌሶን 2:18 ከኣ ሓድሽ ርክብ ከም ዘሎና ይግለጽ። ኣብቲ ልዕል ዝበለ ጥቕሲ ሓድሽ ምትእምማን ከም ዘሎና ንረክብ።
ቅድሚ ምድሓንና ንኣምላኽ ምምላቕ ንፈርህ ነበርና። ሕማቕ ሕልናና ናብ ድሕሪት ከም እንምለስ ገበረና፤ ብሓቂ ኸኣ ካብኡ ርሒቕና ነበርና። ሕጂ ግና ብምትእምማን ናብኡ ኽንቀርብ ንኽእል ኢና።
ብሓቂ፣ ናብኡ ብምቕራብና ምትእምማን ጥራይ ኣይኮነናን ዘሎና፣ የግዳስ ብ“ትብዓት” ክንቀርቦ ንኽእል ኢና። እዚ ቃል እዚ “ብናጻ ምዝራብ”፣ “ብዘይ ምሽምሻም ብግልጺ ምዝራብ” ማለት እዩ። ትርጉሙ ብግልጽነት ወይ ብቕንዕና ኽንዛረብ ከም እንኽእል እዩ። ሕጂ፣ እዚ ኣብ ሰብኣዊ ርክባት ዘገርም ነገር ኣይኮነን። ይኹን እምበር፣ ብመሰረት እቲ ግሩም ሃብቲ ጸጋ ኣምላኽ፣ ኣብዚ ተገሊጹ ዘሎ፡ ናብ ኣምላኽ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብ“ትብዓት” ከም እንቀርብ እዩ!
ብትብዓት ናብኡ ኽንቀርብ እተጸዋዕናሉ እዚ እንኮ ግዜ ኣይኮነን፡ ኣብ እብራውያን 4:16 ከምኡ'ውን 10:19 ንረኽቦ። ብግልጺ፣ ኣምላኽ እዚ ኽንፈልጥን ብክርስቶስ ኣቢልና ናብኡ ዘሎና ምቕራብ ክንጥቀምን ይደልየና! ፈተናታት ወይ ሓዘናት ኣሎናዶ? ጸገማት የጋጥመናዶ ኣሎ? ሽዑ “ብትብዓት ናብ ዝፋን ጸጋ ኽንቀርብ” ንኽእል ኢና (እብ. 4:16)። “ብደም የሱስ፣ ብሓድሽ ህያው መገዲ ናብ ቅድስተ ቅዱሳን ንምእታው ትብዓት” ስለ ዘሎና፣ ንኣምልኾ ብሓባር ክንቀርብ ንኽእል ኢና (10:19–20)። “ሓድሽ ህያው መገዲ” ስለ ዝኾነ ብትብዓት ምቕራብ ኣሎና! እቲ ኣብዚ ን“ሓድሽ” እተባህለ ቃል ብቓሉ “ብሓድሽ ዝተሓርደ፣ ፈጺሙ ዘይዕረግ” ማለት እዩ። በዚ መዓልቲ ጐይታ እዚ፣ ኣብ ከባቢ እቲ ዓብዪ ሊቀ ኻህናትና ኽንእከብ ከለና፣ ነዚ ነገራት እዚ ኸነስተውዕልን ናብ ድሕሪት ከይተመለስና ኽንቀርብን ንኽእል!
