ድሕሪ ሞት ዮሴፍ ገለ ዘመናት ሓደ ሓድሽ ንጉስ ኣብ ልዕሊ ግብጺ ተንስአ “ንዮሴፍ ዘይፈልጥ”። እዚ ፈርኦን እዚ ኣብ ልዕሊ እብራውያን ኣብ ግብጺ ናይ ጭካኔ ግዝኣት ጀመረ (ዘጸ. 1:8–14)። ግናኸ ኣምላኽ ብምሕረት ሓደ ኣድሓኒ ኣተንስአ፡ ሙሴ፣ ንህዝቢ ካብ ግብጺ ዘውጽእ። ሙሴ ድሕሪኡ ነቲ ቅድሚ ዘመናት ንዮሴፍ ዝተገብረ መብጽዓ ፈጸመ፡ “ሙሴ ድማ ኣዕጽምቲ ዮሴፍ ምስኡ ወሰደ” (ዘጸ. 13:19፤ ም. ምስ ዘፍ. 50:25)።
እዚ ነቲ ጥንታዊ ኣዕጽምቲ ዮሴፍ ካብ ግብጺ ምውጻእ ዝብል መብጽዓ ብነፍሲ ወከፍ ዝመጽእ ወለዶ ክሳዕ ሙሴን ወለዶኡን ከም ዝተመሓላለፈ ክንገምት ኣሎና። ኩሉ እቲ ኣብ ቀዳሞት ምዕራፋት ዘጸ ዝተፈጸመ ዓበይቲ ፍጻሜታት እንተሃለወ እኳ፣ ሙሴ ነቲ ንዮሴፍ ዝተገብረ መብጽዓ ኣይዘንገዖን። ኣብ ማእከል ኩሉ ፈተናታቱ ምስ ፈርኦን፣ ከምኡ ድማ ኩሉ ዝርዝራት ንህዝቢ ምውጻእ፣ ምስ ከምዚ ዝዓይነቱ ዓቢን ከምኡ ድማ ሓድሓደ ግዜ ኣጸጋሚ ዝኾነ ጉባኤ ምምሕዳር፣ ሙሴ ዘከረን ኣዕጽምቲ ዮሴፍ ምስኦም ንምውሳድ ጻዕሪ ገበረን።
ነዚ ንሓስቦ። ዝርዝራት እምነት ንዓና ኣገዳሲ ድዩ? ገለ ሕቶታትን ትእዛዛትን ንኣሽቱ፣ ወይ እውን ፍሉያትን ዝሓለፉን ክመስሉ ይኽእሉ እዮም። ግናኸ ሙሴ ከምኡ ኣይረኣዮን፣ ንሕና እውን ከምኡ ክንርእዮ የብልናን። ንሱ ነቲ ንፍቑር ኣቦታት ዝተገብረ መብጽዓ እሙን ነበረ። ኣምላኽ ንእምነት የኽብር፣ ብፍላይ ኣብቲ ንሰብኣዊ ኣእምሮ ንኣሽቱ ወይ ምናልባት ፍሉይ ዝመስል ነገር። ግናኸ ኣምላኽ ኣብኡ እንተሃለወ፣ ክንቅጽል ኣሎና፣ እንተ ኣሕሚሙና እውን፡ “ንባዕሉ ዝምሕል” ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክነብር እዩ (መዝ. 15:1, 4)። መብጽዓ መብጽዓ እዩ። ሙሴ ኣብዚ ዓቢ ኣብነትና እዩ። ንዕዮ ኣይሃደመን፣ ግናኸ ነቲ ናይ ኣምላኽ ዝነበረ ኣኽብሮት ነበሮ። ከምኡ ዝሓስብና ንኹን!
