ሓድሽ ምጅማር፡ ናይ ኣምላኽ ተስፋ ምሕዳስ ንኹሉ ህይወት

ሓድሽ ምጅማር

ቅርብ እዋን ናብ ሓድሽ ስራሕ ተሰጋጊረ። ቅድሚ ካብቲ ናይ ቀደም ስራሐይ ምውጻአይ፡ ሓንቲ መዓልቲ ኣብ ቢሮይ ዝኣከብኩዎ ነገራት ብምድምዳም ኣሕሊፈ፡ ገለ ነገራት ሒዘ፡ እንተኾነ ግን ብዙሓት ዘይጠቕሙ ነገራት ደርብየ። ስራሕ ምቕያር ድሕሪ 14 ዓመት ኣብቲ ናይ ቀደም ስራሐይ ዝኣከብኩዎ ኩሉ ነገራት ንምጽራይ ጽቡቕ ዕድል ነበረ።

ብተመሳሳሊ፡ ሰባት ናብ ካልእ ገዛ ምስ ዝሰጋገሩ ብዙሓት ንብረታት ኣለዎም ክምርምሩ። ገለ ሰባት ንዘይደልይዎም ንብረታት ንምውጋድ ጋራጅ ወይ ሓውሲ ዕዳጋ ይገብሩ። ኣብ ዝሓለፉ ዓመታት ብዙሓት ዘየድልዩ ነገራት ንእክብ። ከምኡ’ውን፡ ክንዕቅቦ እንኽእል መጠን ኣሎ። ሓድሽ ምጅማር ኣገዳሲን ዘሐድስን ክኸውን ይኽእል እዩ፡ እንተኾነ ግን ፈታኒ’ውን ክኸውን ይኽእል እዩ።

ንሰብኣዊ ፍጥረት

ንሕና ንሰብኣዊ ፍጥረት ኣብ ዝሓለፉ ዘመናት ሓድሽ ምጅማር ዝሃበ ኣምላኽ ንስዕብ። ኣብ ቀዳማይ ታሪኽ ክፉእ ምስ በዝሐ፡ ኣምላኽ እንደገና ጀሚሩ፡ ምድሪ ድማ ብስድራቤት ኖህ እንደገና መሊኡ። ኖህ ቅኑዕ ህይወት ነበረን ንኣምላኽ ተኣዘዘን (ዘፍጥረት 6:9)። እንተኾነ ግን ደቅን ወለዶን ኩሉ ግዜ ንመገድታት ወለዶምን ኣቦታቶምን ኣይስዕቡን፡ ሰባት ድማ እንደገና ንኣምላኽ ኣይተኣዘዙን፡ ክፋእ ድማ እንደገና ኣብ ምድሪ ኩሉ በዝሐ።

ኣብ መጻኢ ኣምላኽ ንፍጥረት ሓድሽ ምጅማር ተስፋ ሂቡ፡ “ኩሉ ነገር ሓድሽ እገብር ኣሎኹ!” (ራእይ 21:5 NIV)። ንሱ “ሓድሽ ሰማይን ሓድሽ ምድርን” (ራእይ 21:1) ይብሎ። እዚ ፍጹም ክኸውን እዩ፡ ከመይሲ ኣምላኽ “ምስ … ህዝቡ ክነብር” እዩ (ራእይ 21:3)። እዚ ኩሉ ሰብ ምስ ኣምላኽ ቅኑዕ ዝኸውንሉ ዓለም ክኸውን እዩ፡ ከምቲ ኣብ መጀመርታ፡ ኣብ ገነት ኤደን ዝነበረ (ግብሪ ሃዋርያት 3:21፤ 2 ጴጥሮስ 3:13)።

ካብ የሱስ

ብዙሓት ሰባት ካብ የሱስ ሓድሽ ህይወት ረኺቦም። እቶም ከቢድ ኣካላዊ ጉድለት ዘለዎምን ሕማማት ዘለዎምን ተፈዊሶም፡ ኣጋንንቲ ተባሪሮም፡ ሞት ድማ ተመሊሱ። ሓደ ብኣጋንንቲ ዝተዋረደ ሰብ፡ ኣብ መቓብር ዝነብርን ክዳን ዘይለብስን፡ ተፈዊሱ “ብቅኑዕ ኣእምሮኡ” ተመሊሱ (ማርቆስ 5:1-17)። ኣልኣዛር ካብ ሞት ናብ ህይወት ተንስአ (ዮሃንስ 11:1-44)!

የሱስ ንብዙሓት ሰባት ሓድሽ ኣንፈት ኣብ ህይወት ሂቡ። ደቀ መዛሙርቲ ንየሱስ ምስ ሰዓቡ ስርሖም ቀየሩ (ማቴዎስ 4:19)። ዘኬዎስ፡ ሃብታምን ብልሹው ቀራጻይ፡ መገድታቱ ቀይሩ፡ ንድኻታትን ንዝጎደሎምን ለጋስ ኮይኑ (ሉቃስ 19:8)። እንተኾነ ግን፡ እቲ ሃብታም መንእሰይ ከምኡ ኮይኑ ጸኒሑ ብሓዘን ከደ (ማቴዎስ 19:16)።

የሱስ ንሰባት ኣብ ገሃነም ከይጠፍኡ ክንስሑ ከም ዝግባእ ነገሮም (ሉቃስ 13:3,5)። እዚ ማለት ምምላስን ናብ ካልእ ኣንፈት ምኻድን ማለት እዩ። ንሱ ነዞም ሰባት ንምድሓን መጺኡ (ሉቃስ 19:10)። እዚ ሓድሽ ምጅማር ምሃብ ማለት እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ለውጢ ካብ ውሽጢ ክመጽእ ኣለዎ፡ ዘይኮነስ ካብ ወጻኢ ጥራይ። ይሁዳ ኣስቆሮታዊ ምስ የሱስ ሓድሽ ምጅማር ዝገበረ ይመስል ነበረ፡ እንተኾነ ግን ብውሽጢ ኣይተለወጠን። እዚ ድማ ናብ ተስፋ ምቑራጽን ርእሰ-ቕትለትን ኣምርሐ (ማቴዎስ 27:3-5)።

ንክርስትያናት

ኣብ ጴንጠቆስጠ፡ እቶም ንየሱስ ዝሰዓቡ ብመንፈስ ቅዱስ ሓይሊ ረኺቦም፡ ምስ ተዛረቡ ድማ ኣስታት 3,000 ሰባት ተጸምበርዎም (ግብሪ ሃዋርያት 2:1-41)። ብዙሓት ካልኦት’ውን ጽንኩር ሓድሽ ምጅማር ነበሮም። ጳውሎስ ካብ ኣሳዳዲ ናብ ሰባኺ ተለዊጡ (ገላትያ 1:23)። እቲ ባርያ ኦኔሲሞስ መሓዛ ኮይኑ (ፊልሞን 16-17)። እቶም ኣብ ቤተ ክርስቲያን ተሰሎንቄ ዝነበሩ ካብ ጣኦት ኣምልኾ ናብ ክርስትና ተመሊሶም (1 ተሰሎንቄ 1:9)። ብሓቂ ድማ፡ ኩሎም ክርስትያናት ናይ ኣምላኽ ሓድሽ ፍጥረት እዮም (2 ቆሮንቶስ 5:17)። እዚ እቲ ዝበለጸ ኣገዳሲ ሓድሽ ምጅማር እዩ ክንገብሮ እንኽእል።

ኩሉ መዓልቲ

ኩሉ መዓልቲ ሓድሽ መዓልቲ እዩ። ሓድሽ ዕድላትን ፈተናታትን የምጽእ። ኩሉ መዓልቲ ንክርስቶስ ንምስዓብን ንዕላማታቱ ኣብ ክፋል ዓለሙ ንምግልጋልን ሓድሽ ምጅማር ክንገብር ንኽእል ኢና። እዚ ማለት ኣብ ህይወትና ዘሎ ሓሳር ንምውጋድን መንፈስ ቅዱስ ሓሳባትናን ኣተሓሳስባናን ንምሕዳስ ምፍቃድን ማለት እዩ (ኤፌሶን 4:23-24)። ጸሎትን ንጽቡቕነት ኣምላኽ ምዝካርን ኩሉ መዓልቲ ንምጅማር ጽቡቕ መገዲ እዩ (መዝሙር 5:3፤ 88:13)። ሽዑ፡ ከም ኤርምያስ፡ ናይ ኣምላኽ እምነት ዓብዪ ምዃኑ ክንፈልጥ ኢና፤ ምሕረቱ ድማ ኩሉ ንግሆ ሓድሽ እዩ (ሰቆቃው ኤርምያስ 3:23)።