ተጠንቀቑ!
እቲ መጽሓፍ ቅዱሳዊ ጸብጻባት ናይ ትምህርቲ ጐይታና ዘንብብ ዝኾነ ሰብ፡ ንምምጻኡ ዝሃቦ ኣቓልቦ ኺፈልጥ እዩ። ኣብ መወዳእታ ስብከቱ ኣብ ደብረ ዘይቲ፡ ኣብ ቅድሚ ቤተ መቕደስ ኣብ የሩሳሌም፡ ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ኺጥንቀቑ ዘለዎም ኣድላይነት ኣጕልሐ። ብዛዕባ ኣታለልትን ሓሰውቲ መሲሓትን፡ ብዛዕባ ውግኣትን ዕግርግርን፡ ብዛዕባ ተቓውሞን ንህዝቡ ዘስግኡ ኩነታትን፡ ብዛዕባ ፍሉያት ምልክታት ኣብ ሰማያትን ኣጠንቂቕዎም ነበረ። ደጋጊሙ፡ ኪጥንቀቑን ከይተታለሉን ኣጠንቂቕዎም ነበረ። ብዛዕባ «ወዲ ሰብ ብዓብዪ ሓይልን ክብረትን ኣብ ደበናታት ኪመጽእ ከሎ» (ማርቆስ 13:26 KJV) ኺዛረብ ከሎ፡ መዓልትን ሰዓትን ምምጻኡ ንዝኾነ ሰብ ከም ዘይፍለጥ ኣጕልሐ (ፍ.32)። «ተጠንቀቑ፡» ኢሉ ቀጸለ፡ «ተጠንቀቑን ጸልዩን፤ እቲ ግዜ መዓስ ምዃኑ ኣይትፈልጡን ኢኹም እሞ» (ፍ.33)።
ንሕና ብቐሊሉ ኣይንፈልጥን ኢና ክርስቶስ መዓስ ከም ዝምለስ፡ እዚ ድማ ኣብ ዓቕምና ኣይኮነን። ብዙሓት ክገብሩ ፈቲኖም ብጽቡቕ ኣይተዓወቱን። ጐይታ የሱስ ንርእሱ ከም «ወዲ ሰብ» ምስ ሓደ ነዊሕ ጉዕዞ ዝገብር ሰብ ኣመሳሰሎ። እቲ ሰብ ኣብ ሓጺር ምሳሌኡ ንገላውኡ ስልጣንን መምርሒታትን ቅድሚ ምኻዱ ሃቦም። ኣብ ዘይሃለወሉ ኺፍጽምዎ ዘለዎም ዕማማት ነበሩ፡ እቲ ሓላዊ ኣፍደገ ድማ ኪጥንቀቕ ነበሮ። ጐይታ የሱስ ብተግባራዊ ኣገባብ፡ «ስለዚ ተጠንቀቑ፡ ጐይታ ቤት መዓስ ከም ዚመጽእ ኣይትፈልጡን ኢኹም እሞ፡ ምሸት፡ ወይ ፍርቂ ለይቲ፡ ወይ ድምጺ ዶሮ፡ ወይ ንግሆ፤ ብድንገት መጺኡ ኺድቅሱ ኸይረኽበኩም» (ፍ.35-36) በለ። ኣብ ዝኾነ ግዜ ኺምለስ ይኽእል!
እንደገና ምምጻእ
ጐይታ የሱስ ክርስቶስ እንደገና ይመጽእ ኣሎ። ንሱ ብሩህ ተስፋ ሓዲጉልና እዩ፡ «እንደገና ክመጽእ እየ» (ዮሃንስ 14:3)። ነቲ ተስፋ ብ ኣእምሮናክንኣምኖ ንኽእል ኢና፡ ግናኸ ሓድሓደ ግዜ ከምቲ ዚግባእ ን ልብና ኺጸልዎ ኣይንፈቕደሉን ኢና። ኣብ ዘይሃለወሉ ዘሎና ሓላፍነትና ደጋጊምና ኽንዝክር የድልየና። ነፍሲ ወከፍ ምእመን ናይ ገዛእ ርእሱ «ዕዮ» ኣለዎ። ኣብ ዘይሃለወሉ ኽንድቅስን ንኣገልግሎት ዘለዉ ዕድላት ክንጥቀም ከይንኽእልን የብልናን! መዓስ ከም ዝመጽእ ኣይንፈልጥን ኢና እሞ፡ ክትጥንቀቑኣድላዪ እዩ። ኣብ ምምጻኡ ምድቃስና ውርደት የጠቓልል – ውርደት ንዓናን ንእኡን። በዚ ምኽንያት እዚ ጐይታ የሱስ መልእኽቱ ንደቀ መዛሙርቱ ብቓል፡ «እቲ ንኣኻትኩም ዝብለኩም ዘሎኹ፡ ንኹሉ እብሎ ኣሎኹ፡ ተጠንቀቑ» (ፍ.37) ወድአ። ከም ሰዓብቱ መጠን ኣብ ንቕሓት ኪጸንሑን ንሓላፍነቶም ኩሉ ግዜ ኺፈልጡን ኣድላዪ ነበረ።
እዘን ናይ መወዳእታ ቃላት፡ «እቲ ንኣኻትኩም ዝብለኩም ዘሎኹ፡ ንኹሉ እብሎ ኣሎኹ፡» እቲ ትምህርቲ ንእዞም ደቀ መዛሙርቲ ጥራይ ከም ዘይነበረ የርእያ። ንሕና ድሕሪ 2,000 ዓመት እንነብር ዘሎና ኣብዚ ተግባራዊ ኣተገባብራ ተኻቲትና ኢና። ንሕና ኽንገብር ኣሎና፦
- ህይወትና ብብርሃን ምምጻኡ ክንነብር፡
- ንእኡ ክንጽበ ከሎና ንእኡ ንምግልጋል ዕድላት ክንጥንቀቕ፡ ከምኡውን
- ክንጽሊ።
ምልክታት
ክርስቶስ መዓስ ከም ዝምለስ ክንትንብይ እንተ ዘይከኣልና እውን፡ ገለ «መወከሲታት» ተዋሂብና ኣሎና። ጐይታ የሱስ ብዛዕባ «መዓልታት ሎጥ» ቅድሚ ምምጻኡ ተዛሪቡ (ሉቃስ 17:28-30)። ምእመናን ኣብ ብዙሓት ሃገራት ሎሚ፡ ብሕጋዊ ምግባር ጾታዊ ርኽሰት፡ እዘን መዓልታት ተመሊሰን ምህላወን ይፈልጡ። ኣብ ዘመን ሎጥ ከምዚ ዝበለ ባህርይ ፍርዲ ኣምላኽ ኣምጺኡ፡ ሓውን ዲንን ካብ ሰማይ ወረደ። እዚ ኣምላኽ ዝጸልኦ ባህርይ እንደገና ፍርዱ ኼምጽእ እዩ፡ ግናኸ እዚ ግዜ እዚ ብምምጻእ ክርስቶስ ኪኸውን እዩ። ምግላጽ «ሰዶም» ንቕርበት ምምጻእ መድሓኒና የርኢ።
ካልእ ምልክት ዝተዋህበና እስራኤል እያ። ድሕሪ ነዊሕ ስደት ካብ ሃገሮም፡ ዳዊት ቤን-ጉርዮን ኣብ ግንቦት 14፡ 1948 ምምስራት ሃገረ እስራኤል ኣወጀ። ኣብታ ዕለት እቲኣ ፕረዚደንት ኣሜሪካ ሃሪ ኤስ. ትሩማን ነታ ሓዳስ ሃገር ኣፍልጦ ሃበ። ሓዳስ ሃገር፡ ግናኸ ጥንታዊት ሃገር ነበረት፡ ናብ ሃገራ ድማ ተመሊሳ ነበረት። መጽሓፍ ቅዱስ እስራኤል ኣብ ምምጻእ ክርስቶስ ኣብ ገዛእ ሃገራ ኽትህሉን ቤተ መቕደስ ድማ ኣብ የሩሳሌም ኪዳደስን ከም ዝምህር ይምህር። ጥንታዊ ስርዓታት ተመሪሞም፡ ንሓደ እንደገና ኣብ የሩሳሌም ዚዓዪ ቤተ መቕደስ ድማ ትልምታት ተሰሪሖም።
ቅዱስ ጽሑፍ፡ ጐይታ የሱስ ናብዛ ምድሪ እዚኣ ቅድሚ ምምላሱ፡ ንቤተ ክርስትያኑ ኺእክብ ኣብ ኣየር ኪምለስ ከም ዝምህር ይምህር (1 ተሰሎንቄ 4:17)። እቲ ፍጻሜ መዓስ ከም ዚኸውን ኣይንፈልጥን ኢና፡ ግናኸ ብዙሓት ምሁራት መጽሓፍ ቅዱስ እቲ ትርኢት ሕጂ ይዳሎ ከም ዘሎ ይሓስቡ። ጐይታ መዓስከም ዝመጽእ ኪነግረና ኣይፈቐደን፡ ግናኸ ኪጥንቀቑ ነጊሩና እዩ። ንሱ ኣብርሃና እዩ፡ ምእንቲ ኺመጽእ ከሎ ኺድቅሱ ከይረኽበና። ነቲ ኣብ ስብከቱ ዘሎ ናይ መወዳእታ ቃል ክንሕዝን፡ ኺመጽእ ከሎ ብዘይ ውርደት ንእኡ ንምርካብ ድሉዋት ክንከውንን ክንጽዕር ኣሎና። ቃሉ እዚ እዩ፦ «ተጠንቀቑ» (ማርቆስ 13:37)።
እቲ ምምጻእ ንክርስቶስ እንታይ ማለት እዩ?
እዚ ክርስቶስ ሕጂ ዚጽበዮ ዘሎ ፍጻሜ እዩ። ንሱ መርዓዊ እዩ፡ ንመርዓቱ ምስኡ ኺወስዳ ሓጐስ ኪኸውን እዩ። ብዛዕባ እዚ መዳይ እዚ ምሕሳብ ጽቡቕ እዩ፡ ከምቲ ጳውሎስ ዝበሎ፡ «ጐይታ ድማ ንልብኹም ናብ ፍቕሪ ኣምላኽን ናብ ትዕግስቲ ክርስቶስን ይምርሓዮ» (2 ተሰሎንቄ 3:5 ጄኤንዲ፤ ራእይ 3:10 ተመልከት)። ኣብ ምድሪ ኸሎ፡ ጐይታ ጸለየ፡ «ኣቦ፡ እቶም ዝሃብካኒ፡ ኣብቲ ኣነ ዘሎኹዎ ኺህልዉ እደሊ እየ፡ ምእንቲ ክብረይ ኪርእዩ» (ዮሃንስ 17:24 KJV)።
እቲ ምግላጽ ንክርስቶስ እንታይ ማለት እዩ?
እዚ ግዜ ክብሪን ምግላጽን ኪኸውን እዩ። ብሰባት ንጉስ ኪኸውን ኣበየ (6:15)፡ ብትሕትና ናብ የሩሳሌም ንርእሱ ኣቕረበ (ዘካርያስ 9:9፤ ማቴዎስ 21:7-10)፡ ድሕሪ ሓጺር ግዜ ድማ ተነጽገ። ግናኸ ኣብ ምግላጹ፡ ብኹሉ ኺፍለጥ እዩ (ፊልጲ 2:10-11)፡ «ክቡር»ን «ዝተገረመ»ን ኪኸውን እዩ (2 ተሰሎንቄ 1:10)። እቲ ሓደ ግዜ ኣኽሊል እሾኽ – መርገም – ዝጸረ፡ ሽዑ «ብዙሓት ኣኽሊላት» ኪለብስ እዩ (ራእይ 19:12 JND)፡ «ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይተትን» (ፍ.16)።
