ዘለኣለማዊ ምግጋይ ኣወግድ፡ ብክርስቶስ ብሓደ ጥራይ መገዲ እመን

ሓያል ህቦብላ ንፋስ ኣብ ሰሜናዊ ክፋል ኣሜሪካ ይነፍስ ነበረ፣ ንባቡር እናኸበዶ ይኸይድ ነበረ። ኣብ መንገደኛታት ሓንቲ ሰበይቲ ምስ ቆልዓኣ ነበረት፣ ንሳ ድማ ኣብ ቅኑዕ ጣቢያ ከይትወርድ ብዙሕ ትጭነቕ ነበረት። ሓደ ሰብኣይ ጭንቀኣ ረኣየ እሞ፡ “ኣይትጨነቒ፤ ነዚ መገዲ ጽቡቕ ገይረ እፈልጦ እየ እሞ፡ ናብ ጣቢያኺ ምስ በጻሕኪ ክነግረኪ እየ” በላ።

ባቡር ኣብታ እታ ሰበይቲ ክትወርድ ዝደለየቶ ጣቢያ ቅድሚ ምብጻሑ ደው በለ። እቲ ሰብኣይ፡ “እታ ድሕሪ እዚኣ ዘላ ጣቢያ ናትኪ እያ” በላ። ድሕሪኡ ድማ ቀጸሉ እሞ፡ ድሕሪ ሓጺር እዋን ባቡር እንደገና ደው በለ። “ሕጂ እዋንኪ እዩ፤ ኣብዚ ውረዲ” በላ። እታ ሰበይቲ ንቆልዓኣ ሒዛ፡ ነቲ ሰብኣይ ንፍቕራዊ ተገዳስነቱ ኣመስጊና፡ ኣብቲ ህቦብላ ንፋስ ካብቲ ባቡር ወረደት። እዚ ድማ ኣብ ገጠር ዝርከብ ጣቢያ እዩ ተባሂሉ ዝሕሰብ ነበረ።

ኣብታ እትቕጽል ደውታ፡ እቲ ባቡር ዝቆጻጸር ሰብኣይ ብምግራምን ብፍርሕን፡ እታ ሰበይቲ ክትወርድ ዝደለየቶ ጣቢያ ስም ጸውዐ። እቲ ሰብኣይ ነቲ ሰበይቲ፡ “ኣቐዲምኩም ኣብዛ ጣቢያ ደው ኢልኩም ኢኹም!” በሎ። እቲ ሰብኣይ ድማ፡ “ኣይፋል ጐይታይ” በለ፡ “ምስቲ ሞተር ጌጋ ነበረ እሞ ንሓጺር እዋን ደው ኢልና ነርና።” እቲ መንገደኛ ድማ፡ “ወይለይ” ኢሉ ጨደረ፡ “እታ ሰበይቲ ኣብ መንጎ ጣቢያታት ባቡር ደው ምስ በለ ኣብቲ ህቦብላ ንፋስ ኣውሪደያ!” ድሕሪኡ ድማ ንሳ ምስ ቆልዓኣ ኣብ ቅድሚኣ ረኸብዋ። ክልቲኦም ብቝሪ ሞይቶም ነበሩ።

እዚ ብምግጋይ ዝተዋህበ መምርሒ ዘስዓቦ ዘስካሕክሕን ኣሳዛንን ሳዕቤን እዩ ነይሩ።

ሓደጋ ዘለኣለማዊ ምግጋይ

ኣንባቢ – ንዘለኣለም ከይትጋገ ተጠንቀቕ። ከም ምድሓን ነፍሲ ዝኣመሰለ ኣገዳሲ ነገር ኣብ ሓደጋ ከሎ፡ ኣብ ዘይተረጋገጹ ነገራት ምውካል ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ከምኡውን ንዘለኣለም ወይ ኣብ ሰማይ ወይ ኣብ ዘለኣለማዊ ሓዊ ከም እትነብር። ሓደ ካብ ክልቲኡ ክኸውን ኣለዎ።

ንእግዚኣብሔር ይመስገን፡ ኣብ ዘጠራጥር ምኽሪ ምውካል ኣየድልን እዩ። ኣብ ቅኑዕ ቃሉ ንሱ ባዕሉ ናብ ሰማይ ንምኻድ ዝኸውን ግልጺ መምርሒታት ሂቡ እዩ። እቲ ንሱ ዝሕብሮ መገዲ “ዝሓየለና ምግባር” ወይ “ንወርቃዊ ሕጊ ምሕላው” ወይ “ጽቡቕ ንምግባር ምፍታን” ኣይኮነን።

ኣብ መጀመርታ፡ ካብዚ መገድታት እዚ ሓደ እኳ ናብ ኣምላኽ ከም ዘይመርሓና ተረጋጊጽና ኣሎና።

ኵላትና ኸም ኣባጊዕ ጠፊእና፡ ነፍሲ ወከፍና ናብ መገዱ ገጽና፡” እሞ ኸኣ እቲ ንነፍሱ ንሓጥኣን ዝሃበ፡ ዝሞተን ዝተንስአን ሓቀኛ ጓሳና፡ ብሩኽ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ጥራይ እዩ ንድኻታት፡ ዝጠፍኡ፡ ዝተበላሸዉን ገሃነም ዝግብኦምን ሓጥኣን ከድሕን ዝኽእል።

ክርስቶስ፡ ሓደ ጥራይ መገዲ

ቃል ኣምላኽ ንክርስቶስ ከም ሓደ ጥራይ መገዲ ይሕብር። ንሱ ከም ሰማእት ዘይኮነስ፡ ከም ሓጥኣት ጸዋሪ ብደሙ ምሕረት ገበረ።

ሕጂ ኻብ ምዉታት ምስ ተንስአ፡ ከም መድሓኒ ሓጥኣን ንኹሉ ይእወጅ ኣሎ።

ኵሎም ነብያት ድማ፡ ብስሙ ዚኣምን ዘበለ ዅሉ ምሕረት ሓጥያት ከም ዚረክብ ይመስክሩሉ (ግብሪ ሃዋርያት 10:43)።

ቃላት ካብዚ ንላዕሊ ግልጺ ክኾኑ ይኽእሉ ድዮም?

ንቅኑዕ መምርሒታት ኣቕልብ

እቲ ናይ ሓቀኛ ጥበብ መገዲ፡ ንቅኑዕ መምርሒታት ቃል ኣምላኽ ምስማዕ እሞ፡ በዚ ድማ ካብቲ ዘስካሕክሕ ሓደጋ ምግጋይ ምድሓን እዩ።

ብወዲ ዚኣምን ዘለኣለማዊ ህይወት ኣለዎ። ብወዲ ዘይኣምን ግና ህይወት ኣይርእን እዩ፡ ግናኸ ቍጥዓ ኣምላኽ ኣብኡ ይነብር (ዮሃንስ 3:36)።