ሓደ ግዜ ነፍሲ ወከፍና ስጋኡ ንፍቓዱ መግለጺ ገይሩ ይሕዞ ነበረ። ሓደ ግዜ ነፍሲ ወከፍና ብተግባር “ኣነ ርእሲ ስጋይ እየ እሞ ንደስታይ ከገልግል እዩ” በልና። ሕጂኸ ንኻልእ ኣሕሊፍና ሂብናዮ ዲና፣ ንፍቓዱ ከገልግልን ንኣገልግሎቱን ንኽብሩን ክጥቀመሉ? እዚ ኽሳዕ ዘይንገብር፡ ንእኡ ብሓቂ ብልህነት ዘለዎ ኣገልግሎት ኣይንፍጽምን ኢና። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣገባብ ቅኑዕ ምላሽ ምዃኑ እንተዘይርኢና፡ ብወንጌል ብልህነት ክህልወና ኣይክእልን እዩ።
ምስዛ ዓለም ወይ ዘመን ዘይምምስሳልና፡ ንፍቓድ ኣምላኽ ክንምሰል ስለዝኾንና፡ ምልክት ክኾነና እዩ። ግናኸ ኣምላኽ ነዚ ንምፍጻም ናቱ መገዲ ኣለዎ። ሓድሓደ ግዜ ምስዛ ዘመን ዝተመሳሰሉ ክርስትያናት ንርኢ፡ ብሓዘን ምስዛ ዘመን ዝተመሳሰሉ። ሓድሓደ ግዜ ድማ ዝተሓደሱ ክርስትያናት ንርኢ፡ ንክርስቶስ ንምምሳልን ንሱ ዝገብሮ ንምግባርን ብብዙሕ ጻዕሪ ዝፍትን። ኣብዚ ዝቐረበልና ዘሎ፡ ዝተለወጠ ክርስትያን እዩ፡ እቲ ለውጢ ኻብ ውሽጢ ካብ ኣእምሮ ናብ ደገ ናብ ስጋ ዝመጽእ እዩ።
ጥቕስና ኣምላኽ ንዓና ዝገበሮ ወይ ዝገብሮ ዘሎ ኣይዛረብን። ንሕና ክንገብሮ ዘሎና እዩ ዝዛረብ። እቲ ሓላፍነት ኣብ ልዕሌና ተነቢሩ ኣሎ። ብመሰረት እዛ ዘመን ክንመሓየሽ የብልናን፡ ክንለወጥ ኣሎና። እዞም ክልተ ነገራት፡ እቲ ኣሉታዊ ይኹን እቲ ኣወንታዊ፡ መዓልታዊ ክስርሑ ኣለዎም። ምሕዳስ ኣእምሮናን በዚ ዝፍጸም ለውጥን፡ ንሓዋሩ ብሓንሳእ ዝፍጸሙ ነገራት ኣይኮኑን፡ እንታይ ደኣ ንመላእ ህይወት ክቕጽሉን ክውስኹን ዘለዎም እዮም።
