ብዋጋ እተዓደግኩም ዝርዝሩን ጽልዋኡን
«እንታይ? ስጋኹም ቤተ መቕደስ መንፈስ ቅዱስ ምዃኑዶ ኣይትፈልጡን ኢኹም? እዚ መንፈስ ቅዱስ ካብ ኣምላኽ ዝረኸብኩምዎ ኣብ ውሽጥኹም ዘሎ እዩ። ንስኻትኩም ናይ ገዛእ ርእስኹም ኣይኮንኩምን። ብዋጋ እተዓደግኩም ኢኹም እሞ፡ ስለዚ ብስጋኹምን ብመንፈስኩምን ንኣምላኽ ኣኽብርዎ፡ እዚኦም ናይ ኣምላኽ እዮም እሞ።» —1 ቈረንቶስ 6:19-20 KJV
እቲ ዋጋ
ክርስቶስ ንኣና ዝኸፈሎ ዘይሕሰብ ዋጋ ንኹሉ ምሕሳብ የሕልፎ። ጐይታ የሱስ ኣብ ማቴዎስ 16:26 ክልተ ሕቶታት ሓተተ፡ «ሓደ ሰብ ንብዘላ ዓለም ረቢሑስ ንነፍሱ እንተ ኣጥፍኣ፡ እንታይ ይጠቕሞ? ወይስ ሓደ ሰብ ንነፍሱ ኣብ ክንዲኣ እንታይ ይህብ?» እዞም ሕቶታት እዚኦም ዓብዪ ዋጋ ነፍሲ የርእዩ – ካብዛ ዓለም እዚኣ ወጻኢ ዝኾነ ዋጋ። ዋጋ ሓንቲ ነፍሲ ክሳዕ ክንድዚ ዓብዪ እንተኾይኑ፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንነፍሳት ኩሉ ደቂ ሰብ ክንደይ ዓብዪ ዋጋ ከም ዝኸፈለ ሕሰቡ!
ካብ ደም ክርስቶስን መስዋእቲ ወዲ ኣምላኽን ዝንእስ ዋጋ ወይ መስዋእቲ ክህሉ ኣይክእልን። እቲ ኣብ ማቴዎስ 13:45-46 ዘሎ ነጋዳይ እዚ ብምሳሌ ገሊጽዎ ኣሎ፡ «ዳግማይ ድማ መንግስተ ሰማያት ንጽቡቕ ሉል ዝደሊ ነጋዳይ ትመስል። ንሓንቲ ክቡር ሉል ምስ ረኸበ፡ ከይዱ ዘለዎ ኹሉ ሽይጡ ኣዕደጋ።» እዚ ምሳሌ እዚ ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ንርእሱ ሂቡ ንኣና ናብኡ ከድሕነና ምዃኑ ዘዘኻኽር እዩ።
ጐይታ የሱስ ንምድሓንና ዝኸፈሎ ዋጋ ክንደይ ዓብዪ ምዃኑ ኣብ 1 ጴጥሮስ 1:18-19 ተነጊርና ኣሎ፡ «ካብ ኣቦታትኩም ብወረስኩምዎ ከንቱ ኣካይዳኹም ብጠፋኢ ነገር፡ ብብሩርን ብወርቅን ዘይኮነስ፡ ብኽቡር ደም ክርስቶስ፡ ከም ናይ ንጹህን ጽዩፍ ዘይብሉን ገንሸል፡ ከም ዝደሓንኩም ትፈልጡ ኢኹም እሞ።» ኣብ ዓለም፡ ብሩርን ወርቅን ኩሉ ነገር ክዕድጉ ይኽእሉ እዮም፡ ግናኸ እዞም ክቡራት ነገራት ህይወት ክዕድጉ ወይ ሓንቲ ነፍሲ ሰብ ከድሕኑ ኣይክእሉን።
«ብሃብቶም ዝውከሉ፡ ብብዝሒ ሃብቶም ድማ ዝምክሑ፡ ካባታቶም ሓደ እኳ ንሓዉ ከድሕኖ ወይ ንኣምላኽ ምትካእ ክህቦ ኣይክእልን እዩ። (ዋጋ ምድሓን ነፍሶም ክቡር እዩ እሞ፡ ንዘለኣለም ይተርፍ...)» (መዝሙር 49:6-8)።
እቲ ዝርዝር
እቶም «እተዓደገ»ን «እተደሓነ»ን ዝብሉ ቃላት ሓድሓደ ግዜ ብሓደ ይጥቀሙ እዮም፡ ግናኸ ነፍሲ ወከፎም ፍሉይ ትርጉም ኣለዎም። «ምዕዳግ» ምስ ምዕዳግ ገለ ነገር ወይ ገለ ሰብ ዝተሓሓዝ እዩ፡ «ምድሓን» ግና ዳግማይ ምዕዳግ ማለት እዩ። ብሞት፡ ብቕብሪ፡ ብትንሳኤ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፡ ንዓለም ንኣምላኽ ዓደጋ። ስለዚ ኩሎም ሰባት ናይ ኣምላኽ እዮም፡ ዝደሓኑን ዘይደሓኑን ብማዕረ። ብሓቂ ፍጥረት – እንተላይ ኩሉ ሓንቲ ሓመድን ሓንቲ ነጥቢ ማይን – ናቱ እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ፈጢርዎም፡ ድሕሪኡ ድማ ኣብ ጎልጎታ ዋጋ ሓጢኣት ምስ ከፈለ ንኹሎም ዳግማይ ዓደጎም።
ሕጂ ድማ ንሱ ንዝቕበልዎ ከም መድሓኒኦም ይድሕን ወይ ንርእሱ የውጽእ ኣሎ። ዜና እዚ ብወንጌል ይዝርጋሕ ኣሎ፡ እዚ ድማ ሕጂ ኣብ ብዘላ ዓለም ይሰበኽ ኣሎ። ከም ዝበልናዮ፡ ኩሉ ነገር ናይ ኣምላኽ እዩ፡ ዝርአን ዘይርአን። ቈሎሴ 1:16-17 ከምዚ ይብል፡ «ብእኡ ኹሉ ተፈጢሩ እዩ እሞ፡ ኣብ ሰማይን ኣብ ምድርን ዘሎ፡ ዝርአን ዘይርአን፡ ዝፋናት ይኹኑ ወይስ ግዝኣታት፡ ወይስ መምርሕታት፡ ወይስ ስልጣናት፡ ኹሉ ብእኡ ተፈጢሩ እዩ፡ ንእኡ ድማ እዩ። ንሱ ኸኣ ቅድሚ ኹሉ እዩ፡ ኹሉ ድማ ብእኡ ይጸንዕ።»
ኣብ ዘፍጥረት ኣምላኽ ንኣዳምን ሄዋንን ኣብ ልዕሊ ኩሉ ነገር ከመይ ከም ዘቐመጦም ተነጊርና ኣሎ፡ ግናኸ ንሳቶም ንሰይጣን ክእዘዝዎ ምስ መረጹ ንኹሉ ኣጥፍእዎ። ሮሜ 6:16 ከምዚ ይብለና፡ «ንዝእዘዝዎ ባሮት መን ምዃንኩምዶ ኣይትፈልጡን ኢኹም? ናይ ሓጢኣት ባሮት ንሞት፡ ወይስ ናይ ምእዛዝ ባሮት ንጽድቂ?» ስለዚ ኣምላኽ ንኣና ንርእሱ ስለ ዝደልየና፡ ዋጋ ክኽፈል ነበሮ። ጐይታ የሱስ ንሓጢኣትና ኣብ መስቀል ምስ ሞተ ነቲ ዋጋ ብምሉኡ ከፈለ።
እቲ ጽልዋ
«ንስኻትኩም ናይ ገዛእ ርእስኹም ኣይኮንኩምን»፤ ንዘለኣለም ናቱ ኢና! ነዚ መሰሉ እዚ ክቕበሎን ንጐይትነቱ ኣብ ህይወተይ ክእዘዞን ይግባእ። ካብ ሕጂ ንደሓር ንርእሰይ ንምሕጓስ ዘይኮነስ፡ ንኽብሪ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክነብር ይግባእ። ስጋይ ንጐይታ ብዓብዪ ክብሪ ክሕዝ ኣለኒ። ንጐይታ ንጹህን ቅዱስን ገይረ ክሕዞ ይግባእ፡ ብዘይስነ ምግባር፡ ብሓሽሽን ብኣልኮልን ርእሰይ ከይረክስ። ስጋይ ከም ቤተ መቕደስን ማሕደር ኣምላኽን ንጹህን ብዘይ ገለ ነቐፌታን ክሕሎ ይግባእ። ከምኡ ድማ ብመንፈስ ክኸውን ኣለኒ፡ ሰብኣዊ መንፈሰይ ንጹህ ክኸውን ኣለዎ። ሕቖ ኣእምሮናን መንፈስናን ክንሕዝን ነቶም እንብብቦም፡ እንርእዮምን እንሰምዖምን ነገራት ክንጥንቀቐሎምን የድልየና (1 ጴጥሮስ 1:13-15 ተመልከት)።
«ብዋጋ እተዓደግኩም ኢኹም እሞ፡ ስለዚ ንኣምላኽ ኣኽብርዎ ብስጋኹም፡ ከምኡ ድማ ብመንፈስኩም፡ እዚኦም ናይ ኣምላኽ እዮም እሞ።» ጐይታ ንኽብሩ ንስኻን ኣነን ከምኡ ክንገብር ክሕግዘና እዩ።
