“ኣእምሮኹም ኣብ ላዕለዋይ ነገር ግበሩ እምበር፡ ኣብ ምድራዊ ነገር ኣይትግበሩ።” ቈሎሴ 3:2 NIV
ክርስቲያናት ክሳዕ ክንደይ ሰማያዊ ኣተሓሳስባ ስለ ዝኾኑ፡ ንምድራዊ ነገር ከም ዘይጠቕሙ ተሰሚዑኩምዶ ይፈልጥ? (ኣነ ሰሚዑኒ እዩ፡ ብሩስ ኮሊንስ ድማ ሰሚዑዎ እዩ፡ እቲ ፍሉይ ጽሑፍ ጽሑፉ ብተመሳሳሊ ሓሳብ ይጅምር።) ገሊኦም ሰባት ምድራዊ ጥቕሚ ክርስትያን ኣብ ኣእምሮኡ ዘሎ ነገር ከም ዝምርኮስ ኣይርድኦምን እዩ። ከምቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ፍቕዲ፡ ኣእምሮና ኣብ ሰማይ ክኸውን ኣለዎ። ከመይሲ፡ ተስፋና፡ ገዛናን ሓገዝናን ኣብኡ እዩ። ኣብ ሰማይ ዘሎና ኩሉ እናሃለወና፡ ኣእምሮና ኣብ ካልእ ስለምንታይ ክንደሊ? ኣብ ትሕቲ ኢድና ዘሎ ኩሉ እናሃለወና፡ ንሓንቲ ቁሩብ ሰማይ ናብዛ ሓዘንተኛ ዓለም ምምጻእ “ንምድራዊ ነገር ኣይጠቅምን” እዩ ኢልና ክንኣምን ንኽእልዶ?
ኣእምሮና ኣብ “ላዕለዋይ ነገር” ክኸውን ከሎ፡ ገለ ኻብ “ኣእምሮ ክርስቶስ” (1 ቈረንቶስ 2:16 NKJV) ናብቶም ኣብ ከባቢና ዘለዉ ሰባት ክነብጽሕ ከለና፡ ከም ልኡኻቱ ንዓኡ ነገልግል ኣሎና፡ ነቶም ድሌት ዘለዎም ሰባት ድማ ብልክዕ ዘድልዮም ነገር ነብጽሕ ኣሎና። ከመይሲ፡ የሱስ ካብ ሰማይ ዝዓበየ ሰናይ ነገር ንዝኾነ ይኹን ሰብ ኣብ ምድሪ ክረኽቦ ዝኽእል ኣምጺኡ—ንሱ ድማ ዘደንቕ ዘለኣለማዊ ምድሓኑ እዩ።
ምስ መጸ፡ ንጸልማት ዝነበረት ዓለም ሰማያዊ ብርሃን ኣምጸአ። ንምሉእ ብምጥባር ዝነበረት ዓለም ሰማያዊ ሓቂ ኣምጸአ። ንዝጠፍኡ ሰባት ናብ ሰማይ ዝወስድ መገዲ ኣምጸአ። ንሓጢኣት ዝሞቱ ሰባት ሓድሽ ህይወት ኣምጸአ። ንብጽልና ዝመልአት ዓለም ሰማያዊ ፍቕሪ ኣምጸአ። እዚ ሰማያዊ ኣተሓሳስባ ናብ ዓለም ምምጻእ ንምድራዊ ነገር ኣይጠቅምን እዩ ኪብል ዝደፍር ሰብ ኣሎዶ?
“እዚ ኣእምሮ እዚ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ዝነበረ ኣብ ኣባኻትኩምውን ይኹን” (ፊልጲ 2:5) ተባሂልና ተዘኪርና ኣሎና። ስለምንታይ? ምእንቲ እቲ ሓደ ኣተሓሳስባና ምስ መድሓኒና ቀረባ ክገብረና፡ ፍቕሩ ድማ ብኣባና ገይሩ ናብ ካልኦት ከብርህ። ሰባት ኩሉ ግዜ ንሓንቲ ቁሩብ ሰማይ ኣብ ምድሪ ይምነዩ። ክርስቲያናት ነዚ ትምኒት እዚ ንምፍጻም ክሕግዙ ይኽእሉ እዮም።
