ናይ ሎሚ ጽሑፍ ናብቲ እቲ መልእኽቲ ዝጀመረሉ ይምልሰና፡ እንደገና ኸኣ ንሓሳብ ክርስቶስ ኣብ “የማናይ ኢድ ዓብዪነት ኣብ ላዕሊ” (እብ. 1:3) ምቕማጡ ይወስድ። እግዚኣብሔር የሱስ ኣብ ዝፋን ኣምላኽ ኣብ የማናይ ኢዱ ተቐሚጡ ኣሎ።
ናብ ዝለዓለ ቦታ ዝዓረገ ሊቀ-ካህናት ኣሎና—ካብ “የማናይ ኢድ ዝፋን ዓብዪነት ኣብ ሰማያት” ዝለዓለ ቦታ የብሉን። ብሓቂ፡ ቦታኡ “ካብ ሰማያት ዝለዓለ” እውን ተገሊጹ ኣሎ (7:26)። ዝለዓለ ቦታ እንተ ዝህሉ፡ ኣብኡ ኪኸውን እዩ፡ ከመይሲ ብቑዕ እዩ።
ኣብ ዘመናዊ ኣዘራርባና፡ ንላዕለዋይን ቅጽላትን ብዘይ ስርዓት ንጥቀመሉ ኢና፡ ክሳዕ ትርጉሞም ዚጠፍእ። ንኣብነት፡ ሓደ መዓልታዊ ዘይተራ ነገር ወይ ጉዳይ “ዘደንቕ” እዩ ንብል። ይኹን እምበር፡ መጽሓፍ ቅዱስ ብመግለጺታቱ ከምኡ ኣይኮነን። ንዝፋን ኣምላኽ ዝፋን “ዓብዪነት” ምስ ዚብሎ፡ ብሓቂ ከምኡ እዩ። ሊቀ-ካህናትና ኸኣ ኣብኡ ተቐሚጡ ኣሎ! እቲ ኣብ ምድሪ ንሓጢኣተይ ዝጸረየ ሕጂ ብኽብርን ሞሳን ኣብ የማናይ ኢድ ኣምላኽ ተቐሊዑ ኣሎ። ሽዑ፡ ሓጢኣተይ ኣበይ ኣሎ? ነፍሲ ወከፍ ጨረርታ ናይቲ ክብሪ ሓጢኣተይ ከም ዝጠፍአ ምስክር እዩ። ንሱ “ወትሩ ህያው” እዩ ምእንታና ኺማልድ፡ “ኣብ ቅድሚ ገጽ ኣምላኽ ምእንታና” ኸኣ ይርአ (7:25፤ 9:24)።
ጄ. ኤን. ዳርቢ ሓንሳብ፡ “ካብ ትንሳኤ ክርስቶስ ጀሚሩ፡ ምድራዊ ክህነት ዜቕርብ ዝኾነ ይኹን ሓሳብ ወይ ትምህርቲ ሰይጣናዊ እዩ” ኢሉ ነበረ። እዚ ምዝካር ኣገዳሲ እዩ። ሓንቲ ኣረጊት ሰበይቲ ኣብ ሆስፒታል ክትመውት ከላ፡ ሓደ “ካህን” ናብ ክፍላ ኣትዩ “ናይ መወዳእታ ስርርዕ” ኪህባ ኸሎ ዚገልጽ ዛንታ ኣሎ። ንሳ ኸኣ፡ “ኣእዳውካ ኣርእየኒ” በለቶ፡ እቲ ካህን ከኣ ገበረ። ሽዑ ኸኣ፡ “እባ ካብ ክፍለይ ውጻእ፡ ከመይሲ ሊቀ-ካህናተይ ኣብ ኣእዳዉ ምልክት ምስማር ኣለዎ” በለት።
