ክርስቶስ ሊቀ ካህናችን፡ ነባር ምድሓን ምምስሳል

ብዛዕባ ነባር ምድሓን ክንዛረብ ከሎና፡ ሓጢኣተኛ ሕጂ፡ በዚ ቅጽበት እዚ ኺድሕን ይኽእል ማለት እዩ ዚመስል። እዚ ሓቂ እዩ፡ ግናኸ እዚ ኣይኮነን ሓሳበይ፡ የግዳስ ንሕጂ ዚኸውን ምድሓን ኣሎ። ንመን ዚኸውን ምድሓን፧

ንዝደሓኑ ሰባት። ግናኸ ዝደሓኑ ሰባት ከመይ ገይሮም ምድሓን የድልዮም፧ እወ፡ ከመይሲ ብዛዕባኦም ከም ዝደሓኑ ኽንዛረብ ከሎና፡ ብዝተፈጸመ ዕዮ ክርስቶስ፡ ብኽቡር ደሙ፡ ንነፍስና ኻብ መሪር ሳዕቤናት ሓጢኣት ከም ዘድሓናን ካብቲ ዅሉ ዜስግኣና ዝነበረ፡ ማለት ካብቲ ኣብ ቅድሜና ዝነበረ ዘለኣለማዊ ፍርዲ ኸም ዘድሓናን ኢና እንዛረብ። በዚ መንገዲ እዚ ነፍስና ድሒና እያ። ሕጂ ግና ብዛዕባ ምድሓን ዚዛረበሉ ኻልእ ኣገባብ ኣሎ፡ እዚ ድማ እዩ እቲ መንእሰይ ምእመን ዚደልዮ። እወ፡ “ኣብኡ ተወኪለ እየ፡ ግናኸ ከመይ ገይረ ኸም ዝቕጽል ኣይፈልጥን እየ” ይብል፡ ንርእሱ ድማ ምስቲ ኣብ ቤት ትምህርቲ፡ ኣብ ቤት ጽሕፈት፡ ኣብ ስራሕ፡ ወይ ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ ዜጋጥሞ ጸገማት፡ ማለት ምስ ድኻሙን ድኻሙን ኬነጻጽሮ ይጅምር፡ ሓደ ጐድኑ ዚቖመሉ ኸም ዜድልዮ ድማ ይስምዖ። እወ፡ ኣምላኽ ነቲ ንዓና ዝሞተ፡ ሕጂ ግና ንዓና ዚነብር፡ ንዓና ኸኣ ዜሰግረና ሓደ ሰብ ኣብኡ ረኺቡልና ኣሎ።

ሰለስተ ምግላጻት ክርስቶስን ሓደ ምድሓንን

ኣብ መልእኽቲ እብራውያን ምዕራፍ 9፡ ሰለስተ ምግላጻት ክርስቶስ ኣሎና፡ ከመይሲ ንሓጢኣት ኬርሕቕ “ሓንሳእ ተገሊጹ” ይብል። ኣብ ምድሪ ተገሊጹ፡ ዕላማኡ ድማ ንሓጢኣት “ብመስዋእቲ ርእሱ” ኬርሕቕ እዩ ነይሩ። ሕጂ “ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ”፡ “ኣብ ሰማይ ባዕሉ” ይግለጽ ኣሎ፡ ማለት ንዅሎም ናቱ ዝኾኑ፡ ንህዝቡ። ድሕሪኡ ድማ “ካልኣይ ግዜ ኺግለጽ” እዩ ይብል፡ ብዘይ ዝኾነ ይኹን ሕቶ ሓጢኣት። ንሕቶ ሓጢኣት ንመጀመርታ ግዜ ምስ መጸ ተላዒሉ ፈጺምዎ እዩ፡ ስለዚ እንደገና ኺልዓል ኣየድልን እዩ። እንደገና ምስ መጸ ነቲ ሕቶ ኺትንክዮ ኣየድልን እዩ፡ የግዳስ ንምድሓን እዩ ዚመጽእ ዘሎ። ሰለስተ ምድሓናት የለዋን፡ ሓንቲ ጥራይ እያ ዘላ። ግናኸ ሓንቲ ምድሓን እኳ እንተኾነት፡ ንእኣ ዚርኣየላ ሰለስተ ኣገባባት ኣለዋ። ከም ዘፍለሰ ሰብ እንተኾይነ፡ ድኽነትን ጥፍኣትን ጥራይ እዩ ዜጋጥመኒ።

መን እዩ ዜድሕነኒ፧ ንርእሰይ ኬድሕን ኣይክእልን እየ፡ ተስፋ የብለይን፡ ድኹም እየ!

እቲ ዜድሕነኒ ሰብ፡ ምስ ዕዳታተይ ዚቃለስ፡ ንኣበይቲ ዕዳይ ድማ ብጽድቂ ዜፍጽሞም ሰብ እዩ። እዚ እዩ እቲ ዜድሕነኒ ሰብ። ነቲ ሕቶ ዕዳ ብዘይ ምፍጻም ምድሓን የብለይን። ንነፍሰይ ኣብ ሓደጋ ዜእትዋ እንታይ እዩ፧ ሕቶ ሓጢኣት እዩ፡ ንሕቶ ሓጢኣት ክሳዕ ዘይተፈጸመ ድማ ምድሓን የብለይን። ክርስቶስ ንሓጢኣተኛታት ኬድሕን ናብ ዓለም መጸ። ምስቲ ሕቶ ሓጢኣት ተቓሊሱ ፈጺምዎ። ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ ኺጽሕፍ ከሎ፡ “ኣምላኽ ዘድሓነና” ይብል፡ እዚ ኣብ ዝሓለፈ ግዜ እተገብረ ነገር እዩ። “ኦ፡ ግናኸ”፡ ሓንቲ መንእሰይ ጓል ንዓይ ቅድሚ ሕጂ፡ “ሓደ እኳ ብዛዕባ እዚ ኸምዚ ገይሩ ብርግጽ ኪዛረብ የብሉን ይመስለኒ። መምህርና፡ ንሕና ንድሕን ኣሎና ኽንብል ይግባእ ይብል” በለትኒ። ሕጂ እዚ ሓቂ ዚኾነሉ ሓደ ትርጉም ኣሎ፡ ግናኸ ብምትእስሳር ምስ ሕቶ ሓጢኣት፡ ሕቶ ምድሓን ነፍሲ፡ ብፍጹም ሓቂ ኣይኮነን። ስለምንታይ፧ ከመይሲ እዚ ዅሉ ኣብቲ ዝተፈጸመ ዕዮ እዩ ዚምርኮስ። ንሕና ንድሕን ኣሎና ዚብል ሓቂ እዩ፡ ግናኸ እዚ ኣብ ዘይተፈጸመ ዕዮ እዩ ዚምርኮስ። ናይ መን ዘይተፈጸመ ዕዮ፧ ናይ ክርስቶስ ዘይተፈጸመ ዕዮ፡ ከምቲ ኣብ እብራውያን 7:24–28 ተገሊጹልና ዘሎ።

እቲ ሕጂ ዘሎ ምድሓን፡ ክርስቶስ ሊቀ ካህናችን

ኣብቲ ጽሑፍ እቲ እተዘርበሉ ምድሓን፡ ምሕላው፡ ኣእጋርና ኻብ ምውዳቕን ኣብ መገዲ ኻብ ምድንጋርን ምሕላው እዩ። ነቲ ክርስቶስ ከም መድሓኒኦም ዝወሰዱን ከም ጐይታኦም ዝተኣመኑሉን፡ ሕጂ ንእኡ ኬሐጕስዎ ኺነብሩ ይደልዩ፡ ኣብዚ ንእኡ ምስክር ኪኾኑ፡ ንኻልኦት ድማ ናብኡ ኬምጽኡሉ ኺጥቀሙሉ ይደልዩ። ግናኸ፡ ክርስትያናት ብኣካይዳኦምን ኣገባቦምን ጥራይ እዮም ዚቑጸሩ።

ዓለም ብኽንደይ ከም እትፈልጥ ኣይትዕድመካን እያ፡ የግዳስ ብኽንደይ ከም እተርኢ እያ እትዕድመካ። ጐይታ ኣብዚ ንደቀ መዛሙርቱ ኽንከውን፡ ፍረ ኽንፈሪ፡ ንኣምላኽ ድማ ምስክር ኽንከውን ገዲፉና ኣሎ። ኣብዚ እዩ ዅሉ ሓይሊ ጸላኢ ነዚ ዕላማ እዚ ኼፍሽሎ ዚመጽእ፡ ናብቲ ናትካ ናይ ቀደም ዓለማዊ ኣገባባትን ምትእስሳራትን ኬምልሰካ እንተኽኢሉ ድማ፡ ነቲ ኣምላኽ ንምድሓንካ ዝነበሮ ሕጂ ዘሎ ዕላማ ብግብሪ ኣፍሺልዎ እዩ።

ሕጂ ክርስትና ማለት ነፍሰይ ድሒና፡ ድሕሪ ገለ ግዜ ድማ ናብ ሰማይ ክኸይድ እየ ማለት ጥራይ ኣይኮነን፡ ክርስትና ማለት ድማ ምምስሳል ክርስቶስ፡ ብሞራላዊ ባህርያቱ፡ ኣብ መዓልታዊ ህይወትና ማለት እዩ። ንዓለም ድማ ክርስትያን ከመይ ገይሩ ኺመላለስን ኪምግባርን ከም ዚግባእ ትፈልጥ እያ ኽብለኩም እኽእል እየ፡ ግናኸ ንፍጹም ድኻምና ናብ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ኬምጽእ ንኽእል ኢና፡ ንሱ ኣብ ሰማይ ርእሱ ኻህንን ስለዚ ድማ መድሓንን ሓላውን ኪኸውን ፈሊዩ ኣሎ። ስለዚ፡ ብምትእስሳር ምስቲ፡ ናይ ምድሓን ገጽ ከም ዘሎ ትርእዩ።

ናይ ካህን ተራ ኣብ ድኻምና

ካህን ንሓጢኣት ኣይኮነን፡ ካህን ንድኻምናን ሕማምናን ኪሕግዘና እዩ ተፈሊዩ ዘሎ—ከምቲ ኣብ መወዳእታ ናይ እብራውያን ምዕራፍ ኣርባዕተ ዚብል።

ሕማማት ምምስሳል

ሕማማት! እንታይ እዮም፧ ሓጢኣት ኣይኮኑን። ሰባት ኣብ ሕማቕ ስምዒትን ቍጥዓን ምስ ኣተዉ፡ “እዚ ሓደ ኻብ ሕማማተይ እዩ። ሓደ ኻብ ስድራቤተይ ዘለዎም ጉድለታት እዩ” ኺብሉ ሰሚዐ እየ። ግናኸ እዚ ሕማም ኣይኮነን። ንነገራት ብቕኑዕ ስሞም ኽንጽውዖም ኣሎና። ሕማም ኣበይ እዩ ዘሎ፧ ኣብቲ ዝንባለ። ነቲ ብባህርያዊ ዝመጸ ሓጺር ትዕግስቲ ዘለዎ ስምዒት ኪህሉ ይኽእል እዩ። ግናኸ ጐይታ ኣብ ማእከል ፈተናታትካን ድኻምካን ድኻምካን ኪሕልወካ ጸጋ ኺህበካ ርእሱ ፈሊዩ ኣሎ። እዚ እዩ እቲ ካህን ዚዓየሉ ዕዮ። ስለዚ፡ ብስምዒት ድኻምና ዚትንከፍ ሊቀ ካህናት ኣሎና። ንሱ ብዅሉ ነገር ከምቲ ንሕና እንፍተን፡ ብዘይ ሓጢኣት ተፈቲኑ እዩ፡ ኣብኡ ሓጢኣት ኣይነበረን። ኣብኡ ንፈተና ዚምልስ ዝኾነ ነገር ኣይነበረን፡ ተፈቲኑ ተሰቒሉ እዩ።

ዲያብሎስ ብዝኾነ ይኹን ስቓይ ዜምጽኣልና ነገር ኣይፍትንን እዩ፡ የግዳስ ብንፈትዎ ነገር እዩ ዚፍትነና። ግናኸ እቲ ንብሩኽ ጐይታ ዝመጸ ፈተና ስቓይ ኣምጺኡሉ እዩ። ንፈተና እንተ ተቓዊምና ኽንስቀይ ኣሎና፡ ግናኸ ንሱ ኣብኡ ዓቢ ሊቀ ካህናት እዩ፡ ንዅሎም ብእኡ ናብ ኣምላኽ ዚመጹ ድማ እዩ። “ብእኡ ናብ ኣምላኽ ዚመጹ” ዚብል ቃል ንዅሉ ክርስትያናዊ ማሕበር ዜጠቓልል እዩ፡ እዞም እዮም እቶም ንሱ ዚልምነሎም ሰባት።

ኣብ ዝፋን ጸጋ ሓገዝ ምምጻእ

እዚ ዅሉ ሓገዝ ኣበይ ክረኽቦ እኽእል፧ ብድፍረት ናብ ዝፋን ጸጋ ንምጻእ፡ ምሕረትን ግዜኣዊ ሓገዝን ድማ ንረክብ። እቲ ዝፋን፡ ብኻልእ መገዲ ዝፋን ፍርዲ ኪኸውን ዝኽእል ዝነበረ፡ ዝፋን ጸጋ ኾይኑ ኣሎ፡ ንስኻ ድማ ትቐርብ፡ ኣብ ግዜ ጸገምካ ድማ ሓገዙ፡ ምትሕስሳቡ፡ ለዋህ ምሕረቱ ትረክብ።

ሊቀ ካህናችን “ካብ ሰማያት ልዕል ዝበለ” እዩ—ጽቡቕ ነገር እዩ! ስለምንታይ፧ እወ፡ ኻብ ጀልባ እንተ ወዲቕካ፡ ኣነ ድማ ብጀልባ እንተ መጺአካ፡ ኣብቲ ኣነ ዘለኹዎ ናብ ጀልባ ኸልዕለካ ይኽእል እየ፡ ግናኸ ናብ ሓንቲ ዓባይ ጀልባ ኸልዕለካ ኣይክእልን እየ። ኣብቲ ኣነ ዘለኹዎ ጥራይ ኸልዕለካ እኽእል እየ፡ ኣብቲ ዓባይ ጀልባ እንተ ዝነብር፡ ናብቲ ዓባይ ጀልባ ኸልዕለካ ይኽእል እየ፡ ግናኸ ናብቲ ዓቢ መርከብ ኣይክእልን እየ። ኣይፋሉን፡ ኣነ ኣብኡ የብለይን። ናብ ሰማይ ኬምጽኣና እንተኾይኑ፡ ካብ ሰማያት ልዕል ከም ዘሎ ምፍላጥስ ምጽንናዕ ኣይኮነን፧ ናብኡ ኬምጽኣካ ይኽእል እዩ።

መገዲ ቅድስና

እንታይ ዓይነት ካህን እዩ፧ ቅዱስ። እዚ እዩ እቲ ዝኸዶ መገዲ፡ ናይ ቅድስናን ካብ ሓጢኣተኛታት ምፍላይን እዩ ነይሩ፡ እዚ እዩ እቲ ኽትከዶ እትደሊ መገዲ፧ “እወ፡ ጐይታ፡ እዚ እዩ እቲ ዝደልዮ” ትብል። ሽዑ ንሱ ንዓኻ እዩ፡ እኳ ደኣ ዲያብሎስ እንተ ተቓወመካ። ጐይታ ኣብ ኩነታትና ነይሩ እዩ፡ ምስና ድማ ይስምዖ፡ ኣብ መገዲ ቅድስና ኽንከይድ እንተ ደሊና ምትሕስሳቡ ኣሎና። እዞም ነዚ ሕጂ ዘሎ ምድሓን ዚፈልጡ ሰባት፡ ዚደልይዎ እዮም።

ኣብ ወንበር እንተ ኣሲረካ፡ ክሳዕ እትትንስእሉን እትኸይድሉን ግዜ ኽሳዕ ዚመጽእ ብዙሕ ኣይትሽገርን ኢኻ፡ ሽዑ ግና ኣብ ጸገም ክትኣቱ ኢኻ። ሓደ ሰብ ኪንቀሳቐስ ምስ ጀመረ፡ ሽዑ ዕንቅፋት ከም ዘሎ ይረክብ።

ሰማያዊ መገዲ፡ መገዲ ቅድስናን ካብ ሓጢኣተኛታት ምፍላይን ኽትከይድ እንተ ደሊኻ፡ ንስኻ ንሰፊሕ ማይ ከም እትቃወም፡ ሓይሊ እከይ ድማ ከም ዚቃወመካ ትረክብ። ግናኸ ኣብ ዅሉ ድኻምካ እቲ ካህን ንዓኻ እዩ፡ ሓጋዝካን ምትሕስሳብካን። እዚ እዩ እቲ “ሕጂ ዘሎ ምድሓን”፡ ኣብ ዝፋን ጸጋ ድማ ኽረኽቦ እኽእል እየ። ምድሓን ኣብ ካልኣይ ምጽኣት

ብመንገዲ እዚ፡ “ንዚጽበይዎ ኸኣ ብዘይ ሓጢኣት ንምድሓን ካልኣይ ግዜ ኺግለጽ እዩ” ኸም እንብብ ክገልጽ እደሊ።

ሰባት፡ ኣብ ሳልሳይን ናይ መወዳእታን ኣገባብ ምድሓን፡ ማለት ኣብ ካልኣይ ምጽኣቱ ኺፍጸም ከሎ፡ ንእኡ ዚጽበይዎ ጥራይ እዮም ዚወስዶም ይብሉና። ነቶም ካልኦት ምእመናን ድማ ኺገድፎም እዩ።

ኣይትጋገ፡ “ንእኡ ዚጽበይዎ” ዚብል ቃል ንዅሎም ናይ ሓቂ ክርስትያናት ዜጠቓልል እዩ፡ እቶም “ብእኡ ናብ ኣምላኽ ዚቐርቡ” እዮም። ከምኡ ድማ “ንኣምላኽ ዚፈትዉ” ዚብል ቃል ንዅሉ ክርስትያናዊ ማሕበር ዜጠቓልል እዩ። ንሱ ዘይመውት ካህን እዩ። ካልኦት ካህናት ሞይቶም፡ ክህነቶም ካብ ሓደ ናብ ሓደ ተሰጋጊሩ፡ ንሱ ንዘለኣለም ይነብር፡ ንዘለኣለም ድማ ኬድሕነና ይኽእል እዩ፡ ክሳዕ መወዳእታ ናይቲ ጉዕዞ። ንድኻምና ይፈልጥ፡ ኬተሓሳስበና፡ ኪሕግዘና፡ ኣእጋርና ድማ ኻብ ምውዳቕ ኪሕልወና ይኽእል እዩ።