ክርስቶስ ጐይታና፡ መሰላት፡ ግቡኣትን በረኸታትን

“መምህር”ን “ጐይታ”ን ትብሉኒ፣ ከምኡ ድማ እየ እሞ፣ ቕኑዕ ኢኹም” (ዮሃንስ 13:13)። ካብ ባርነት ሰይጣን ሓራ ዝወጸ ምእመን፣ ባርያ ክርስቶስ ይኸውን፣ ካብ ሕጂ ንደሓር ክርስቶስ ጐይታኡ ምዃኑ ድማ ዝለዓለ ክብሩ እዩ። እንታይ ዝበለ ባህ ዘብል ምልውዋጥ ኰን እዩ – ናጽነት ቈልዓ፣ ንባርነት ባርያ፤ ኣገልግሎት ቅድስና፣ ንደሞዝ ዓመጽ፤ ክርስቶስ ጐይታኡ፣ ሰይጣን ድማ ጨቋኒኡ፤ ከነኣን ድማ፣ ብወይኒ ዝተሸፈኑ ኣኽራማቱን ጸሓያማት ጐላጕሉን፣ ብዝውሕዙ ኣፍላጋቱን ብሽቶ ዝመልኦ ንፋሳቱን፣ ንመጻሕትን ንእቶንን ጸልማት ግብጽን! እዚ ኹሉ መለኮታዊ ጸጋ ይፍጽም – ከመይሲ፣ ብጸጋ ኣምላኽ ኢና እምበር፣ እንታይ ምዃንና ኣይንፈልጥን ኢና – እዚ ኹሉ ድማ እቲ ጐይታና ዝዀነ ኣምላኽ ምስናይና ዘለዎ ርክብ ዝሓዘ እዩ። ጐይታና ነቲ ርክብ ከም ዘይነጸጎ፣ የግዳስ ከም ዝተቐበሎን ከም ዘጽደቖን ንጹር እዩ። ስለዚ ድማ ከም ባዶ ስም ዘይኰነስ፣ ከም ዓሚቕ ትርጉም ዘለዎ ስም፣ ንሱ ካብ ደቀ መዛሙርቱ ወገን ከም ዝተቐበሎን ከም ዘመስገኖን ተገንዘበ። ንሕና ድማ ንዕኡ ጐይታና ምባልና ቕኑዕ እዩ፣ ካብዚ ዓቢይን ቅዱስን ርክብ እዚ ንዓና ዝውሕዙ መሰላትን ግዴታታትን በረኸታትን እንታይ ምዃኖም ድማ ብትግሃት ክንሓትት ይግባእ። ከም ጐይታና መጠን፣ ኣብ ቤት ትምህርቲ ክርስቶስ ኢና ዘለና። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ደቀ መዛሙርቱ ወይ ተማሃሮኡ ኢና። ፕላቶ ቤት ትምህርቱ ነበሮ፣ ፒታጎራስ ድማ ናቱ፣ ደቀ መዛሙርቲ ኹሎም ድማ ነዚ ወይ ነቲ ጐይታኦም ምዃኖም ብምግላጽ ይሕበኑ ነበሩ። ክርስቶስ ጐይታና እዩ። ንሱ መለኮታዊ እዩ፣ ቤት ትምህርቱ ሰማያዊ እዩ፣ ደቀ መዛሙርቱ መንፈሳውያን እዮም፣ ትምህርቱን ምምሃሩን ካብ ላዕሊ እዩ። ነፍሰይ! በዚ ትርጉም እዚ – እቲ ዝለዓለ፣ እቲ ዝቕዱስ፣ እቲ ዝኸበደ – ካብ ክርስቶስ ወጻኢ ንሓደ ሰብ ጐይታ ኣይትበሊ። ኣብዚ ዘመን እዚ ብዙሓት ከሓድትን ስርዓታውያንን ሰባት ንርእሶም ከም ርእሲ ‘ቤተ ትምህርቲ ሃይማኖታዊ ሓሳባት’ን መምህራን መለኮታዊ ትምህርታትን ገይሮም የቕርቡ፣ ብብዙሓት ዘይሓስቡን ዝተታለሉን ኣድነቕቲ ድማ ይስዕቡ፣ ግናኸ ትምህርቶምን ተግባሮምን፣ ንክርስቶስ እሙናት እንተ ዀይኖም፣ ከምቲ ብሕማም ዝተለኽፈ ክዳን ክንርስዖን ክንርሕቖን ይግባእ። ንመንፈሳት ብቓል ኣምላኽ ፈትኑ፣ ከመይሲ ብዙሓት ሓሰውቲ መምህራን ወጺኦም እዮም፣ ንጐይታና የሱስ ክሒዶም፣ ግናኸ ብዕብዳን ምልክት ሃይማኖቱ ተሰኪሞም፣ ክዳን ቤተ ክርስትያኑ ድማ ብሓሶት ለቢሶም። ነፍሰይ! ኣብ እግሪ የሱስ ጥራይ ተቐመጢ፣ ካብቲ ጸጋ ዝመልኦ ከናፍሩ ብጣዕሚ ዝውሕዝ ንጹህ ወይኒ ወንጌል ድማ ስተዪ። ከም ጐይታና መጠን፣ ንትእዛዛቱ ክንእዘዝ ግዴታ ኣሎና። “እንተ ፈቶኹምኒ፣ ትእዛዛተይ ሓልዉ።” ብሓቂ ድማ፣ ጐይታ፣ ትእዛዛትካ ዘይፍትሓዊን ከቢድን ኣይኰነን፣ የግዳስ ኣርዑትካ ቐሊል እዩ ጾርካ ድማ ፈኲስ እዩ፤ ነቲ ሓደ ብምልባስን ነቲ ሓደ ብምጽዋርን ድማ ሕጂ ዘሎ ዓቢ ዓስቢ ኣሎ። “መገድታትካ መገድታት ባህታ እዩ፣ ኹሉ መገድታትካ ድማ ሰላም እዩ።” ኣገልግሎቱ ጥዑምን ባህ ዘብልን እዩ። ንእቲ ዝተዋሕደ ተግባር ምስቲ ዝለዓለ ክብርን፣ ንእቲ ዝበዝሐ ግዴታ ምስቲ ዝፍጹም ናጽነትን፣ ንእቲ ዝኸበደ ርእሰ ምትሓት ምስቲ ዝበለጸ ባህታን፣ ንእቲ ዝደኸየ መስዋእቲ ምስቲ ዝበለጸ ዓስብን የዋህድ። ኦ ነፍሰይ፣ ንክርስቶስ ብምግልጋልኪ ጽቡቕ፣ ፈቃር፣ እሙን ጐይታ ኢኺ ተገልግሊ ዘለኺ፤ ስፍራኺ ክንደይ እኳ ዘይተፈልጠ ይኹን፣ ዕዮኺ ድማ ትሑት ይኹን፣ ጸጋኡ ክሕግዘኪ እዩ፣ በረኸቱ ድማ ክድግፈኪ እዩ፣ ኣብ መወዳእታ መዓልቲ ድማ ብግልጺን ብምስጋናን ነቲ ዝተዋህበ ሓጺር ማይን፣ ነቲ ብስሙን ንኽብሩን ዝተሰብረ ሳንዱቕ ሽቶን ክምስክርን ብብዝሒ ክኸፍለክን እዩ። ከም ጐይታና መጠን፣ ንሕና ባሮኹኡ ክንመስሎ ይግባእ። “ባርያ ካብ ጐይታኡ ኣይዓብን። ኣነ ጐይታኹምን መምህርኩምን ኮይነ እግርኹም እንተ ሓጸብኩ፣ ንስኻትኩም ድማ ንሓድሕድኩም እግርኹም ክትሓጽቡ ይግባእኩም። ከመይሲ ኣነ ዝገበርኩዎ ንስኻትኩም ድማ ክትገብሩዎ ምሳሌ ሂበኩም ኣለኹ።” ጐይታ! ከምኡ ድማ ምስኻ ብቐረባ ክመላለስ፣ ከምኡ ድማ ብእምነት ከገልግለካ፣ ከምኡ ድማ ብሓቂ ክመስለካ፣ ኣብቲ ባርያ፣ ዓለም ምስሊ እቲ ጐይታ፣ ናቱ ዝዀንኩን ዘገልግልን፣ ክትረክብን ንዓቢይን ክቡርን ስምካ ድማ ከተኽብርን ይግባእ።