ሰብ ከም ፍጡር ብኣምላኽ ናብ ቦታ ምእዛዝ ተመጺኡ እዩ፡ እቲ ሕጂ ዘሎ ኩነታት ሰብ ካብ ኣምላኽ ምፍላይ ከኣ ካብ ዘይምእዛዝ እቲ ቐዳማይ ሰብ እዩ ዝብገስ። ብትሕትናን ጸጋን ጐይታ የሱስ፡ እቲ ኻልኣይ ሰብ፡ እቲ ኻብ ሰማይ ዝመጸ ሰብ፡ ናብ ቦታ ምእዛዝ መጸ። ብመሰሉ ከም ኣምላኽ ኵሉ ግዜ ዚእዝዝ እኳ እንተ ነበረ፡ ናብ ሰብኣውነት ብምውራዱ ግና ብዝተሰቀሎ ነገራት ምእዛዝ ተማህረ። መገዱ መገዲ ፍጹም ምእዛዝ ነበረ፡ “ክሳዕ ሞት፡ እወ፡ ሞት መስቀል እኳ ምእዙዝ ኰይኑ።”
እቲ ቐዳማይ ሰብ ክሳዕ ሞት ዘይእዙዝ ኰነ፡ እቲ ኻልኣይ ሰብ ከኣ ክሳዕ ሞት እዙዝ ኰነ። ካብቲ ኣብ የሱስ እተገልጸ ምእዛዝ ንታሕቲ ዝዀነ ነገር ኣምላኽ ንህዝቡ ዝጸውዖ ኣይኰነን፡ ብመንፈስ ንምእዛዝ…የሱስ ክርስቶስ ተቐዲስና ኢና (1 ጴጥሮስ 1:2)። ጐይታ የሱስ ምእዛዝና ንእኡ ዘሎና ፍቕሪ መርትዖ ገይሩ ይርእዮ፡ ከምቲ ንሱ ዝበሎ፡ “እንተ ፈቶኹምኒ፡ ትእዛዛተይ ሓልዉ” (ዮሃንስ 14:15)። ከም ብሓድሽ ኣብ ጥቕሲ 21 ናይቲ ሓደ ምዕራፍ ከኣ፡ “ትእዛዛተይ ዘለዎ እሞ ዚሕልዎ፡ ንሱ እዩ ዜፍቅረኒ፡ እቲ ዜፍቅረኒ ኸኣ ብኣቦይ ኪፍቀር እዩ፡ ኣነ ኸኣ ከፍቅሮን ንርእሰይ ክገልጸሉን እየ” ይብል።
ምስ ትእዛዛት ምልላይ
ቐዳምነት፡ ምስ ትእዛዛት ጐይታ ብሓቂ ንፈልጥ ዲና ኢልና ንልብና ኽንሓትት ኣሎና፡ ከመይ ጌርናኸ ብሓቂ ከይፈለጥናዮም ክንሕልዎም ንኽእል፧ ትእዛዛቱ ኽንመሃሮም ኣሎና፡ ከመይ ጌርናኸ ካብ ቅዱሳት ጽሑፋት ምልላይ ወጻኢ ኽንመሃሮም ንኽእል፧ ኣብ ወንጌላትን መልእኽታትን ጐይታ ኽንገብሮም ዚደልየና ነገራት ዚነግሩና ውልቃዊ ትእዛዛት ኣለዉ። ኣብዚ ወንጌል እዚ ንሓድሕድና ኣእጋርና ኽንሓጽብ (ዮሃንስ 13)፡ ንሓድሕድና ኸምቲ ንሱ ዝፈተወና ኽንፋቐር (ዮሃንስ 13:34)፡ ከምኡ’ውን ኣብኡ ኽንነብር (ዮሃንስ 15:4) ይምህረና። ኣብ ማቴዎስ 5 ከኣ ብርሃንና ኣብ ቅድሚ ሰብ ከም ዜንጸባርቕ፡ ንኽፉእ ከይንቃወም፡ ንጸላእትና ኸንፈቱ፡ ከምቲ ሰማያዊ ኣቦና ፍጹም ክንከውን (ጥቕስታት 16፡ 39፡ 44፡ 48) ይነግረና፡ ከምዚ ዝበሉ ብዙሓት ትእዛዛት ንምእዛዝና ተዋሂቦም ኣለዉ። ኣብ ቀዳማይ መልእኽቲ ናብ ቈረንቶስ ብዙሓት ትእዛዛት ድሕሪ ምጽሓፉ፡ ሃዋርያ፡ “ሓደ እኳ ነፍሱ ነብዪ ወይ መንፈሳዊ እንተ መሰሎ፡ እቲ ዝጽሕፈልኩም ዘሎኹ ትእዛዝ ጐይታ ምዃኑ ይፍለጥ” (14:37) ይብል። ስለዚ፡ ንውልቃዊ ህይወትና ብትእዛዛት ጐይታ ምምራሕ ጥራይ ኣይበቅዕን፡ ንፍቓዱ ኣብ ማሕበር ንትእዛዛቱ ኽንሕሉ ምእንቲ ኽንመሃር ኣሎና። ምእዛዝ ከም መርትዖ ፍቕሪ
ትእዛዛት ጐይታ ድሕሪ ምምሃርና፡ ብምሕላውና ኽንእዘዞ ኣሎና፡ ምኽንያቱ ምእዛዝ መርትዖ ፍቕሪ እዩ።
ገሊኦም ንደቂ ኣምላኽ ዘለዎም ፍቕሪ ጌጋ መገዲ ንምኻድ ምኽንያት ገይሮም ይጥቀሙሉ፡ ግናኸ እዚ ኸቶ ኣይከውንን እዩ፡
ኣምላኽ እንተ ፈቶናዮን ትእዛዛቱ እንተ ሓለውናዮን፡ ደቂ ኣምላኽ ከም እንፈቱ ብእዚ ንፈልጥ ኢና (1 ዮሃንስ 5:2)። ንኣምላኽ ዝኣዘዞ ብቐሊሉ ምእዛዝ ንኣምላኽን ንደቁን ከም እንፈቱ መርትዖ እዩ። ንደቂ ኣምላኽ፡ ንትእዛዝ ጐይታ ብተጻራሪ ብዝዀነ መገዲ ምምራሕ ወይ ምኽታል ፍቕሪ ድዩ፧ ትእዛዛቱ ከቢድ ኣይኰነን (1 ዮሃንስ 5:3)፡ ግናኸ መለኮታዊ ባህርይ ብጽድቂ፡ ቅድስናን ፍቕርን ነፍሱ ኸም እትገልጽ መገዲ የርኢ።
ፍቕሪ ኣቦን ምእዛዝን
ንትእዛዛት ጐይታ ምእዛዝ ንምግላጽ ፍቕሪ ኣቦ የልዕል። ኵሉ ኣባል መለኮታዊ ስድራቤት ብኣቦ ይፍቀር እዩ፡ ግናኸ ፍሉያት ኩነታትን ኣጋጣሚታትን ንእዙዝ ቈልዓ ነቲ ክቡርን ግሩምን ፍቕሪ ብሓድሽ መገዲ ኺመሃሮን ኪጥዕሞን የኽእልዎ። ኣብ ሰብኣዊ ስድራቤታት እኳ ፍቕሪ ኣቦ ናብ እዙዝ ቈልዓ ይስሕብ፡ ኣብ ክንዲኡ ግና ተግባራት ዘይምእዛዝ ንምግላጽ ፍቕሪ ብዝደልዮ መገዲ ንቈልዓ ሓጎስ ኪረክብ ኣይፈቕድን፡ የግዳስ ንጻድቕ ኣቦ ንቈልዓ ንጥቕሙ ኺቐጽዖ የገድድ። ንጐይታ የሱስ ዘሎና ፍቕሪ ምግላጽና ንፍቕሪ ኣቦ ንኽንፈልጦ የኽእለና፡ ከምቲ ጐይታ ንደቀ መዛሙርቱ ዝበሎ፡ “ኣቦ ባዕሉ የፍቅረኩም እዩ፡ ምኽንያቱ ንኣይ ፈቲኹምኒ” (ዮሃንስ 16:27)። ደቀ መዛሙርቲ ሽዑ መንፈስ ስለ ዘይነበሮም፡ ምሉእ በረኸት ቃላት ጐይታ ኺርድእዎ ኣይከኣሉን እዮም፡ ግናኸ ሕጂ፡ ብመንፈስ ቅዱስ ብምሕዳሩ፡ ንሕና ፍቑራት ዕላማታት ኣቦ ምዃንና፡ ከምኡ’ውን ፍቕሩ ብምእዛዝ መገዲ ኽንመላለስ ከለና ብግብሪ ከም ዝረጋገጽ ክንደይ ጥዑምን ክቡርን ሓሳብ ኰን እዩ።
ፍቕሪ ጐይታ የሱስን ምእዛዝን
ብምእዛዝ፡ ፍቕሪ ጐይታ የሱስ ብፍሉይ መገዲ ናባና ምግላጹ’ውን ኣሎ። ፍቕሪ ጐይታ የሱስ ንዅሎም ናቱ ዝዀኑ ኺጠራጠር ኣይከኣልን፡ ግናኸ ካብቲ ብሞቱ ኣብ መስቀል ዘርኣዮ ግሩም ፍቕሪ ወጻኢ፡ እዚ ኸኣ ኣብ ነፍስና ኺድበስ ዘይፍቀደሉ፡ ኣብ ዓለም ምእንትኡ ብምህላውና ዝምልከት ፍቕሪ ምግላጽ ከም ዘሎ ኽንርድእ ኣሎና።
ነቲ ኣብ ዮሃንስ 13፡ ጐይታ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ዜሓጽበሉ፡ ከምኡ’ውን ራእይ 1:13፡ ብወርቃዊ መሓውር ኣብ ኣፍ ልቡ እተዓጥቀሉ ዘሎ ፍልልይ ርአ። ኣብቲ ቐዳማይ፡ ንናቱ ዘለዎ ፍቕሪ ይገልጽ ኣሎ፡ እቲ ፍቕሪ እቲ ኸኣ ብቕድሚኡ ብዝነበረ ኵሉ ኺጸልዎ ዘይከኣለ፡ ምኽንያቱ “ክሳዕ መወዳእታ ፈተዎም።” ኣብቲ ኻልኣይ፡ ፍቕሩ ብሰንኪ ኩነታት ኣኼባታት ተገቲኡ ኣሎ። ሓድሓደ ግዜ ጐይታ ብሰንኪ ዘይተፈርደ ሓጢኣት ፍቕሩ ናባና ምግላጽ ኬግትኦ ይግደድ፡ ሽዑ ምልጃኡ የድልየና፡ ግናኸ ከም ብሓድሽ፡ ትእዛዛቱ ኽንእዘዝ ከለና ፍቕሩ ብዘይዕንቅፋት ኪፈስስ ይኽእል እዩ።
