ኣብ ዝሓለፈ መኸተ ንቤተሰብ እናበጻሕኩ ኸሎኹ፡ ገለ ካባና ንዕለታዊ ምምልላስና ናብ ሓደ ዓብዪ ውሽጣዊ ማእከል ዕዳጋ ኸድና። እዚ ፍሉይ ሞል እዚ ልዕሊ 500 ድኳናትን ብዙሓት ካልኦት መስሓብ ነገራትን ኣለዎ። ኣብ መንጎ እቶም ዝተፈላለዩ መስኮታት ናይቶም ውልቃዊ ድኳናት እናኸድና ኸሎና፡ ብዙሓት ጽቡቓትን መስሓብን ነገራት ረኣና። ጽቡቕ ሽታታት ካብቶም ሬስቶራንት ይመጽእ ነበረ። ስእልታት ጽቡቓት ሰባትን ጽቡቓት ኣንስትን ንውልቃዊ ሻጮታት ንምስሓብ ይደልዩ ነበሩ። ብርግጽ፡ ኣብቲ ሓደ ህንጻ ብዙሓት ክንዕድጎምን ክንጥቀመሉን እንኽእል ነገራት ነበሩ፡ ግናኸ ኩሉ እቲ ነገር ውሱን መጠን ባህታ ጥራይ ምሃበ።
እቲ ፍሉይ ጽሑፋት ኣብዚ ወርሒ እዚ ብዛዕባ ምዕዳግ እዩ። ኣብኦም፡ እቲ ዓዳጊ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ እዩ፡ እቲ ዕዳጋ ድማ እቲ ኣማኒ እዩ። ከምቶም ኣብ ማእከል ዕዳጋ ዝሽየጡ ነገራት ዘይኮነስ፡ ንሕና ድሮ ናይ ጐይታ ኢና። ንሱ ዓዲጉናን ኣዋጅናን፡ ንዘለኣለማዊ ሓጎሱ። ክፍሊት ብደም መስቀሉ ተገብረ፡ ኣብኡ ድማ ብፍቕርን ምእዛዝን ብድሌቱ ኸደ። ንዓና ንርእሱ ንምውሳድ ዝኾነ ገንዘብ ኣየድለዮን፡ ህይወቱ እዩ ዘኽፈሎ!
የሱስ ክርስቶስ ሎሚ ገና ሞይቱ ድዩ? ፈጺሙ ኣይፋሉን! ሰባት ነቲ ሓሶት ንምምሃርን ንሓቂ ትንሳኤ ንምኽሓድን ይደልዩ። ነዚ ሓሳባት እዚ ክንሓስብ የብልናን፡ ከመይሲ መጽሓፍ ቅዱስ ጐይታ የሱስ ህያው ከም ዝኾነን ትንሳኤኡ ድማ ከም ዝተፈጸመን ብንጹር ይገልጽ። ብሓቂ፡ ኩሉ ሰብ ክትንስእ እዩ፡ ገሊኦም ናብ ህይወት፡ እቶም ዝተረፉ ድማ ንፍርዲ (ዮሃንስ 5:29፤ ራእይ 20:5)። ኣብ ዘመን ዘፍጥረት እውን ብዛዕባ እምነት ኣብርሃም ንምብብ፡
ኣብርሃም ብእምነት ምስ ተፈተነ፡ ንይስሃቅ ኣቕረበ፡ እቲ ተስፋታት ዝተቐበለ ድማ ንሓደ ወዱ የቕርብ ነበረ። ንሱ ድማ፡ ‘ብይስሃቅ ዘርእኻ ክጽዋዕ እዩ’ ተባሂሉሉ ነበረ። ኣምላኽ ንሰባት ካብ ምዉታት እውን ከተንስእ ከም ዝኽእል ሓሰበ፡ ካብኡ ድማ ከም ምሳሌ ተመልሰሉ (እብራውያን 11:17-19 NASB፤ ዘፍጥረት 22 ርአ)።
ዓብዪ ዕድመ ምድሓኑ ብምቕባልና፡ ንዘለኣለም ናቱ ኢና። ጀምስ ጂ. ስሞል (1817–1888) ብዛዕባ እዚ ርግጸኝነት እዚ ጸሓፈ፡
ሓደ ዓርኪ ረኺበ፡ ኦህ፡ ከምኡ ዝበለ ዓርኪ! ቅድሚ ምፍላጠይ ኣፍቂሩኒ፤ ብመሓውር ፍቕሪ ስሒቡኒ፡ ከምኡ ድማ ናብኡ ኣሲሩኒ። ኣብ ልበይ ድማ ገና ብጽቡቕ ተጠቕሊሉ ኣሎ እቲ ዝኾነ ነገር ከይበጥሶ ዝኽእል ማእሰርቲ፤ ኣነ ናቱ እየ፡ ንሱ ድማ ናተይ እዩ፡ ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን።
