በርናባስ ናብ ኣንጾኪያ ምስ መጸ፡ ኣብኡ ብዙሓት ሰባት ሓድሽ እምነት ዝረኸቡሉ፡ “ኩሎም ብምሉእ ልቢ ናብ ጐይታ ኺጣበቑ ምዒድዎም” (ግብሪ ሃዋርያት 11:23-24)። “ንሱ ጽቡቕ ሰብ፡ መንፈስ ቅዱስን እምነትን ዝመልኦ ነበረ እሞ፡ ብዙሕ ህዝቢ ናብ ጐይታ ተወሰኸ።”
እዚ እዩ እቲ ክርስትያን ኪገብሮ ዘለዎ – ብምሉእ ልቢ ናብ ጐይታ ኺጣበቕ! ክርስቶስ ንዝደልየካ ኩሉ ኽትገብር ወይ ክትከውን ሓይልን ምሉእነትን ኣለዎ። ገሊኦም ኣብ ፈለማ እምነቶም ነዊሕ ግዜ ሓጐስ ይረኽቡ፤ ግናኸ ኣምላኽ ንልብና ይፈልጥ እዩ፡ ክንደይ ቅልጡፍ ድማ ኣብ ክንዲ ክርስቶስ ኣብ ሓጐስና ኽንውከል ከም እንጅምር ይፈልጥ። ግናኸ፡ ሓጐስ ዘይኮነስ፡ ክርስቶስ እዩ ዕላማና ኪኸውን ዘለዎ። ሓጢኣት ኣብ ልዕሌኻ ኣይተርፍን እዩ – ኣምላኽ ንሓጢኣትካ ደምሲስዎ እዩ፤
ግናኸ ስጋ ክሳዕ መወዳእታ ኣብ ውሽጥኻ ኣሎ፤ እቲ ብሉይ ኣካል ድማ ንቡቃሉ ኼውጽእ እዩ፡ ንመሪር ፍሬኡ ኸይንሓፍስ እንተደኣ ደሊና፡ ከም ዝተራእየ ኺቑረጽ ኣለዎ። ካብኡ ጽቡቕ ፍረ ኺመጽእ ኣይክእልን እዩ። ንኣምላኽ ፍረ ዚፈርይ ሓድሽ ባህሪ እዩ። ግናኸ ስጋ ኣብ ውሽጥኻ እኳ እንተሎ፡ ብዛዕባ እዚ ኣይትሕሰብ፡ ግናኸ ብዛዕባ ክርስቶስ ሕሰብ፡ ካብ ስጋ ኽትርሕቕ ድማ ጸጋኡ ድለ።
ብፍልጠት ክርስቶስ እናዓበኻ ምስ ከድካ፡ ካብቲ ናይ ፈለማ ሓጐስ ዝዓሚቝ ሓጐስ ይመጽእ። ንክርስቶስ ኣስታት ኣርባዓ ዓመት እፈልጦ እየ፡ ሕጂ ኸኣ ካብቲ ናይ ፈለማ ዝነበረኒ ሓጐስ ሽሕ ግዜ ዝበዝሐ ሓጐስ ከም ዘሎኒ ብሓቂ ኽብል እኽእል እየ። እዚ ዝዓሚቝ፡ ዝህዱእ ሓጐስ እዩ። እቲ ብኸረን ዚወርድ ማይ ንምርኣይ ጽቡቕ እዩ፡ ብዙሕ ድምጺ ድማ የውጽእ፡ ግናኸ እቲ ኣብ ሜዳ ዘሎ ማይ ዝዓሚቝ፡ ዝህዱእ፡ ብሓፈሻ ድማ ዝበለጸ ጠቓሚ ምዃኑ ኽትረክብ ኢኻ።
ናብ ጐይታ ተጣበቑ። ዝተበታተነ ወይ ዝተኸፋፈለ ልቢ ጸገም ክርስትያናት እዩ። ንክርስቶስ ዘይከውን ነገር ምስ እንደሊ፡ ካብ ምንጪ ሓይሊ ንርሕቕ።
ነፍሲ ብክርስቶስ ምስ ትመልእ፡ ንሓሰር እዛ ዓለም እዚኣ ልቢ ወይ ዓይኒ የብልናን። እምነት እንተኾይኑ፡ “ኣብዚን ኣብቲን እንታይ ጉድኣት ኣሎ?” ዝብል ሕቶ ኣይኪህልወካን እዩ። ግናኸ፡ “እዚ ብፍቓድ ጐይታይ ድየ ዝገብሮ ዘለኹ? ንሱ ኣብዚ ምስኣይ ኪኸይድ ይኽእል ድዩ?” ዝብል ሕቶ እዩ ኪህልወካ። ዓለም ናብ ልብኻ ኸይትኣቱ፡ ሓሳባትካ ኸይተበታትን ኣይትፍቀደላ። ብፍላይ ንኣኻትኩም መንእሰያት እየ ዝዛረብ ዘለኹ። እቶም ዝዓበዩ ብዛዕባ ዓለም ዝበዝሐ ተመክሮ ኣለዎም፡ ዋጋኣ ድማ ይፈልጡ፤ ግናኸ ኩሉ ኣብ ቅድሜኹም ይበርህ ኣሎ፡ ኪስሕበኩም ድማ ይፍትን ኣሎ።
ሳሓቕኣ ተንኮለኛ እዩ – ሕጂ እውን ትስሕቕ። ክትሕልዎ ዘይትኽእል መብጽዓታት ትገብር – ሕጂ እውን ትገብሮም። ልብኹም ብዓለም ኪጸግብ ኣይክእልን እዩ፡ ክትመልኦ ኣይትኽእልን እያ። ንክርስቶስ ግን ኣዝዩ ንእሽቶ እዩ፡ ንሰማይ ብሓጐስ ይመልኦ፡ ንልብኹም ድማ ክሳዕ ምፍሳስ ኪመልኦ እዩ።
ብምሉእ ልቢ ናብ ጐይታ ተጣበቑ። ልቢ ክንደይ ከም ዝተንኮለኛ፡ ክንደይ ቅልጡፍ ድማ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣብ ቦታኡ ኸም ዚሰርዕ ይፈልጥ እዩ። ብሓቂ ኣብ ልብኻ ዘሎ ኽትፈልጥ ኣለካ፡ ግናኸ ምስ ኣምላኽ ጸኒዕካ ኽትነብር፡ ምስኡ ድማ ብምግንዛብ ጸጋኡ ኽትፈልጦ ኢኻ። እንተዘይገበርካ፡ ብመሪር ሓዘን፡ ብዕዉት ፈተና ሰይጣን ክትፈልጦ ኢኻ።
ካብ ኣምላኽ ርሒቕካ እንተ ጸኒሕካ፡ ካልእ ነገራት ድማ ኣትዩ ኣብ ልብኻ ቅርፊት እንተ ፈጢሩ፡ ወዲያው እቲ ሓጐስካ ኣይትረኽቦን ኢኻ። ኣምላኽ ነዚ ቅርፊት እዚ ብሓቀኛ ርእሰ-ፍርዲ ኽትፈትሖን ናብኡ ኽትምለስን ይደልየካ እዩ።
ክርስቶስ ብገዛእ ደሙ ከም ዝዓደገካ ዘክር፡ ንዓለም ዘይኮነስ፡ ንእኡ ኽትከውን። ሰይጣን ኣብ መንጎኻን ጸጋ ኣምላኽን ኸይኣቱ ኣይትፍቀደሉ። ክንደይ እኳ ዘይተጠንቀቕካ እንተኾንካ፡ ክንደይ እኳ ካብኡ ርሒቕካ እንተኸድካ፡ ናብኡ ብምምላስካ ኣብ ፍቕሩ ተወከል። ምምላስካ ምርኣይ ሓጐሱ እዩ።
ንሓጢኣት ብፍርሂ ርኣዮ፡ ግናኸ ንፍቕሩ ብዘይምእማን ኣይትበድሎ። ፈቲዩካ እዩ፡ ሕጂ እውን ይፈትወካ ኣሎ፡ ክሳዕ መወዳእታ ድማ ኪፈትወካ እዩ።
ምስ የሱስ፡ መድሓኒኻ፡ ብዙሕ ተዛረብ። ከም ፍቑር ዓርኪ ምስኡ ኽትመላለስን ክትዛረብን ከይከኣልካ ፈጺምካ ኣይትጸግብ። ንዓኻ ዝፈተወካን ካብ ሓጢኣትካ ብገዛእ ደሙ ዘንጽሓካን ምስኡ ዘሎካ ናይ ነፍሲ ጥቡቕ ርክብ እንተዘይረኸብካ፡ ብዝኾነ ይኹን ነገር ኣይትጸግብ። ንዓኻ ናቱ ኽገብረካ ኣብ መስቀል ንፍርዲ ሓጢኣት ክንደይ ከም ዝተሰቀለ ሕሰብ!
