ንሕና፣ ክቡር ክርስትያን ኣንባቢ፣ ናብቲ ቀዳማይ ቤተ ክርስቲያን ብቐዳማይ ቅልል ዝበለ ባህርያቱን ሓድሽነቱን ከምቲ ኣብ ላዕሊ ተጠቒሱ ዘሎ ጽሑፍ ተገሊጹ ዘሎ ንመለስ። ፈለማ እቶም ቅዱሳን ከም ዝነበሩ ክንርኢ ኢና። ተሃንጹ፣ ድሕሪኡ ድማ ከም ዝነበሩ። ተበዝሑ።
ምድላው ንምዕባለ
ሳኦል ዘጠርሴስ፣ እቲ መሪር ጸላኢን መሳቕይን ናይ ቅዱሳን ኣምላኽ፣ ብጸሎት ናይቲ ዝሞተ ሰማእት እስጢፋኖስ ተወሲኑ፣ ናብ ኣምላኽ ተለዊጡ ነበረ። በዚ ድማ እቲ ናይ ሰይጣን መጥቃዕቲ ካብ ግዳም ተሳዕረ፣ እቲ መሳቕይ ባዕሉ ድማ ናብ ኣዝዩ ቅንኣትን ወፍርን ኣገልጋሊ ክርስቶስ ተለዊጡ።
እቲ መንፈስ ሓሶት፣ ኣብ ውሽጢ ቤተ ክርስቲያን እናዓየየ ዝነበረ፣ ብኸቢድ ፍርዲ ኣብ ኣናንያን ሳጲራን ተገኒሑ ነበረ። በዚ ድማ፣ ቤተ ክርስቲያን፣ ብምሕረት ኣምላኽ፣ ካብ ስደት ብግዳምን ካብ ብልሽውና ብውሽጥን ሒደት ዕረፍቲ ረኸበት።
ዝተገብረ ምዕባለ
ኣብዚ ብዛዕባ ኣካይዳ ናይተን ኣብያተ ክርስቲያናት ክልተ ነገራት ተነጊሩ ኣሎ፣ እዚ ድማ ብመንፈሳዊ ምዕባለን ብቁጽሪ ምብዛሕን ተመሓዚ ነበረ፦ «ብፍርሃት እግዚአብሔር»ን «ብምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስ»ን ነበረ። ኩሉ ሓቀኛ ኣገልጋሊ ኣምላኽ መንፈሳዊ ምዕባለን ምብዛሕ ቁጽሪ ኣብ ኣኼባታት ሎሚ ክርኢ ኣይደልንዶ? ብርግጽ፣ ግናኸ፣ ወይለይ፣ ክንደይ ሒደት ኢና ንርእዮ! ምኽንያት የብሉንዶ? ኣብ ሓደ ኣካይዳ እቲ ብስጋ ዝኸይድ እምበር ብመንፈስ ዘይኸይድ ኣይኮነንዶ?
ምህናጽ
ኣብዚ እተን ኣብያተ ክርስቲያናት «ተሃንጻ» ተባሂሉ ኣሎ። ሓቀኛ ምህናጽን ምህናጽ ቅዱሳን ኣብቲ ኣዝዩ ቅዱስ እምነቶም ክኸውን ዚኽእል፣ ቃል ኣምላኽ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ምስ ተገልገለን ከም ቃሉ ምስ ተቐበለን ጥራይ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ሃናጺ ኣገልግሎት ኣብ መንጎ ቅዱሳን እናበዝሐ ክቐርብ ክንጽሊ ኣይንኽእልንዶ?
ፍርሃት እግዚአብሔር
እቲ ቐጺሉ ዝመጸ ነገር ድማ እቲ ንዓና ዚግባእ ኣኽብሮታዊ «ፍርሃት እግዚአብሔር» እዩ። ክልተ ወይ ሰለስተ ብስም ክርስቶስ ምስ ተኣከቡ፣ ንሱ ኣብ ማእከሎም ከም ዘሎ ብግቡእ ንኣምን (ማቴዎስ 18:20)። እዚ ድማ ንሓደ ናይ ድኻምን ምውዳቕን መዓልቲ እኳ ዚኸውን ብሩኽ ምድላዉ እዩ።
ግናኸ እዚ ሓቂ እዚ ብሓቂ እንተ ተረዲእናዮን እንተ ኣሚንናዮን ክንደይ ኣኽብሮት ኣብ ውሽጥና ምፈጠረ! ኣካይዳናን ባህርያትናን ኣብ ኣኼባ፣ ከምኡ ድማ ኣካይዳናን ስነ ምግባርናን ቅድሚ ምእካብና፣ ምልክት ናይ ምህላዉ፣ ብምትሕስሳብን ብምፍጻምን፣ ምሓዘ፣ ኣይኮነንዶ?
ምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስ
ድሕሪኡ፣ ኣብቶም ቀዳሞት መዓልታት፣ «ብምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስ» ምምልላስ ነበረ። መንፈስ ቅዱስ ኣብዚ፣ ኣብ ቤተ ክርስቲያንን ኣብቲ ኣማኒን ዚነብር ምዃኑ፣ ኣብ ክርስትና ተረስዒ ዝተረፈ ሓቂ እዩ።
መንፈስ ቅዱስ ኣብዚ ንክርስቶስ ንምኽባር፣ ናብ ኩሉ ሓቂ ንምምራሕ፣ ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ልቢ ንምፍናው፣ ናብ ነፍስን ከናፍርን ናይቲ ኣማኒ «ኣባ፣ ኣቦ» ዝብል ድምጺ ንምእታው እዩ። ንሱ ኣብዚ፣ ነቲ ጉባኤ ኣብ ኣምልኾ፣ ምስጋና፣ ንኣቦን ወድን ንምምራሕ እውን እዩ። ብሩኽን ክብሪ ዝመልኦን መሰል! ብሩኻት እዮም እቶም ብምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስ ዚመላለሱ!
ስለምንታይ እቲ ሕጂ ዘሎ ድኻም?
ስለምንታይ እዩ እምበኣር፣ ብዛዕባ መንፈሳዊ ሓይሊ ዘይምህላው፣ ብዛዕባ ቅብኣትን ሓይልን ዘይምህላው ኣብ ኣኼባታት እንሰምዕ? ብኣካይዳና ብውልቂ ንመንፈስ «ስለ እነሕዝኖ» ወይ ብሓባር ኣብ ኣኼባታትና «ስለ እነጥፍኦ» ወይ ስለ እነዕንቅፎ ኣይኮነንዶ? እዚኣቶም ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንሓስበሎም ዚግባእ ከቢድ ሓሳባት እዮም።
እዚ መንፈሳውነትን ኣምላኻውነትን ዘይምህላው ኣብ ቆሮንቶስ ናብ እንታይ ከም ዝመርሐ ተመልከት—ምፍልላይ፣ ባእሲ፣ ዘይምስምማዕ፣ ካብኡ ዝኸፍአ እውን፣ ስለዚ እቲ ሃዋርያ «ንስኻትኩም ገና ስጋውያን ኢኹም፣ ኣብ መንጎኹም ቅንኣትን ባእስን ምፍልላይን ስለ ዘሎ፣ ስጋውያንዶ ኣይኮንኩምን፣ ከም ሰባትዶ ኣይትመላለሱን ኢኹም?» (1 ቆሮንቶስ 3:3) ክብሎም ተገዲዱ። እዚ ሎሚ ኣብ መንጎና ክሳዕ ክንደይ ሓቂ እዩ?
ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ካብ ዓለም ብሓቀኛ ምፍልላይ፣ ብዘይሓዘነ መንፈስ፣ «ንሓደ ሰብኣይ ተሓጺኣ»፣ «ከም ንጽህቲ ድንግል ንክርስቶስ ንምቕራብ» ጥራይ እንተ ዝመላለስ ነይሩ፣ ታሪኻ ክንደይ ዝተፈላለየ ምኾነ! ግናኸ፣ ወይለይ፣ ካልኦት ዕላማታት ኣተዉ፣ ክርስቶስ ድማ ቦታኡ ኣብ ልቢ ሰኣነ።
ታሪኽ ምውዳቕ ቤተ ክርስቲያን ብኸምቲ ንኤፌሶን ብቓል እግዚአብሔር ብኣዝዩ ዜንክእ መገዲ ዝተገልጸ «ንቐዳማይ ፍቕርኻ ሓዲግካ» ዝብል ጀመረ፣ ኣብቲ ናብ ላኦዲቅያ ኣብ ዝተጻሕፈ መልእኽቲ ዝተገለጸ ዜሕዝን ናይ ምዝሕሓል ኩነታት ድማ ክዛዘም እዩ (ራእይ 2+3)።
ምሕዳስ ይከኣልዶ?
እምበኣር መገዲ ምሕዳስ እንታይ እዩ? «ንስሓ ምግባር»፣ ኣብ ትሕቲ ኢድ እግዚአብሔር ርእስና ምትሕት ምባል፣ ኣብ ቅድሚኡ ቦታ ናይ ሓቀኛ ስግንጢርን ርእስኻ ምፍራድን ምሓዝ እዩ። ኣብዚ ግዜ እዚ፣ ብዘይጥርጥር እምነት ኣብ «ኣምላኽን ቃል ጸጋኡን» ንኹሉ ግዜ፣ ስለዚ ድማ ንዚ ግዜ እዚ፣ እኹል ምዃኑ ክንውከል ኣለና።
ብኹሉ ሓያልነት ድማ ክንዝክር ኣለና፣ ሎሚ «ብፍርሃት እግዚአብሔርን ብምጽንናዕ መንፈስ ቅዱስን» ምምልላስ መሰልና እዩ፣ ከምቲ ኣብ ብሩህ መዓልታት ታሪኽ ቤተ ክርስቲያን ዝነበረ። እዚ መሰል እዚ እንተ ዘይተረኺቡ፣ መን እዩ በደለኛ? እቲ ፍታሕከ ኣበይ እዩ?
