እዝኒ ንምስማዕ ክህልወካ ዓብዪ ነገር ምዃኑ ክገልጽ እፈቱ። ኣብ መንጎ እቲ ብልሹው ህዝቢ እስራኤልን እቶም ናይ ጐይታ የሱስ ናይ ሓቂ ሰዓብትን ዝነበረ ፍልልይ እዩ። ራእይ 2ን 3ን ድማ ኣብ መንጎ ምዉታትን ህያዋንን ዘሎ ፍልልይ ከም ዝኾነ የርእየና።
እዝኒ ካብ ምብታን ምሕላው
ብርግጽ ናይ ኣምላኽ ህያብ እዩ። “ንኣኻትኩም ምሥጢር መንግሥተ ሰማያት ምፍላጥ ተዋሂብኩም ኣሎ፡ ንሳቶም ግና ኣይተዋህቦምን።” ከም ኩሉ ህያብ ግና፡ ክንጥቀመሉ እንተደኣ ደኣ ኾይና፡ ክንፈትዎ ይግባእ። “ንዝሰምዑ ድማ ዝያዳ ክወሃቦም እዩ።”
ሕጂ እቲ ተንኮል ሰይጣን ኣብዚ ይረአ፡ ንሱ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ንእዝኒ ካብ ኣምላኽ ክሰርቕ ይደሊ። ንሱ እዝንና እንተረኺቡ፡ ናብ ልቢ መእተዊ ከም ዘለዎ ይፈልጥ እዩ፤ ንፈተና እንተኣቲና ድማ፡ ክንጻረሮ ሓይሊ የብልናን። ብተወሳኺ፡ ንተንኮሉ ኣይንበቅዕን ኢና። ሄዋን ሰሚዓ፡ ተበላሽያ።
ሕጂ እቲ ዘታልል ብሓንቲ ጌጋ ጥራይ ኣይኮነን፡ ኩሉ ዘይክርስቶስ ዝኾነ፡ ኩሉ ምስ ክርስቶስ ዘይተኣሳሰረ፡ ኩሉ ብዘይ ክርስቶስ ዝኣትዎ፡ ካብኡ ንምርሓቕ ይደሊ። ብዘይኡ እንተሰሚዐ፡ እቲ ሓሳዊ ከንቱነት ካብኡ ንምርሓቕ ዝደሊ ንምፍራድን ንምውጻእን ሓይሊ የብለይን። ንዘይናይ ኣምላኽ እንተኸፊተ፡ ቃሉ ቦታኡን ሓይሉን ክስእን እዩ፡ ኣነ ድማ ብርእየተ ዓይነይን ብምስማዕ እዝነይን ክፈርድ እየ። “እታ ሰበይቲ እታ ኦም ንምግቢ ጽብቕቲ ምዃና ምስ ረኣየት” ወዘተ፡ ቃል ኣምላኽ ኣብ ልባ ዝነበሮ ሓይሊ ስኢኑ፡ ንተንኮል ሓጢኣት ተገዚኣ።
ኦ፡ እቲ ናይ ኣምላኽ ጥበብ፡ ነቲ እዝኒ ካብ ክርስቶስ ክሰርቕን ካብቲ ከም ተኻፈልቲ ናይ ሰማያዊ ጽውዓ ምኻድና ከዕንቅፈናን ዝደሊ ዓሰርተ ሽሕ ከንቱ ነገራት ምዕጻው! ኩሉ ናይ ሰብ ዝኾነ — ሳይንስ፡ ፖለቲካ፡ ስነ-ጽሑፍ፡ ስፖርትን መዘናግዕን — ግዜና ክመልእን ፍቕርና ኻብ ጐይታ ከዕንቅፈናን ክፍትን እዩ።
ኩሉ ንልቢ ዝሕዝ — ብዘይ ክርስቶስ — ሓሶት ዝገብር ፍንፉን ነገር እዩ። ንፍቕሪ ኻብኡ የብልሽዎ። ናይ ዓለም ዝኾነ ኣብ ዓለም ይሕዝ። ብክርስቶስ ንሓደ ነገር እንተተጸዊዐ፡ ንሱ ምሳይ ክኸውንን ኣብኡ ክሕዘንን እዩ፤ ካልእ ዝኾነ ነገር ግና ናብ ሞት ክስሕበኒ እዩ።
ስለዚ፡ ንጐይታ ክርስቶስ ክነገልግለሉ እንኽእል ቅኑዕ ጽውዓ ምህላው ዓብዪ በረኸት እዩ፤ እቶም “ምልኣት እንጌራን ብዙሕ ስንፍናን” ዘለዎም፡ ንኣእዳው ድኻታትን ስንኩላንን ዘየበርትዑ ድማ ኣብ ሓደጋ እዮም። እታ ቤት ተጸሪጋን ተሰንቂቓን ክትከውን ትኽእል እያ፡ ግና ባዶ እያ፤ ክርስቶስ እንተዘይኣትዩ ድማ፡ ንሰይጣን ንምውጻእ ሓይሊ የለን።
ስለዚ፡ እቲ ዘይንገር ክቡር ቃል ኣምላኽ። ካብ ኣምላኽ ዝመጽእ፡ ናብ ኣምላኽ ይመርሕ። ብእኡ ንሱ ኣብ መጀመርታ ህይወት ሂቡና፡ ብእኡ ድማ ነቲ ዝሃቦ ህይወት ይምግብ። ካልእ ዝኾነ ነገር ነቲ ሓድሽ ሰብ ክምግብ ኣይክእልን። ሰብ ዝነብር ብኹሉ ቃል ካብ ኣፍ ኣምላኽ ዝወጽእ እዩ። ኣብ ውሽጥና እንተነቢሩ፡ ኣብ ኣቦን ኣብ ወድን ክንነብር ኢና። ኣብ ማእከል ኩሉ ፈተናን ኩሉ ተንኮል ዓመጽን ነፍሲ ኣብ ፍሉጥ ኅብረት ክትሕዝ እያ። ኣብኡ ንጐይታ የሱስ ዘለኣለማዊ ህይወት ንረክብ፡ እቲ ምስ ኣቦ ዝነበረን ንኣና ዝተገልጸን። ንሱ እቲ ክብሩ ዝንጸባረቐሉ መስትያት እዩ፡ ኣብዚ መስትያት እዚ ኽብሪ ጐይታ እናረኣና ድማ ናብቲ ሓደ ምስሊ ንልወጥ። ከምዚ ድማ ክርስቶስ ብሓቅን ብሓይልን ኣብ ውሽጥና ይምስረት።
ግድነት ናይ ግላዊ ኅብረት ምስ ክርስቶስ
ሕጂ፡ ንግላዊ ኅብረት ምስ ጐይታ የሱስ ብቓሉ ዝካሕስ የለን። እቲ ናይ ካልኦት ምእካብ ብመንፈስ እንተተመርሐ እኳ ክቡር እንተኾነ፡ ንግላዊ ንጹር ኅብረት ምስ ክርስቶስ ባዕሉ ብቓሉ ዝካሕስ የለን። ወይለይ! ልብና ብዘይኡ ሓንቲ መዓልቲ ክትነብር እንተኽኢላ።
እዚ ኣብ መዝሙር ክንደይ ጽቡቕ እዩ! እታ መርዓት ብዘይ ፍቑራ ኣይትኽእልን። ንሳ ኩሉ ነገር እዩ። ሓደ ግዜ ስንፍና እያ፡ ካልእ ግዜ ድማ ድሕንነት እያ፤ ግና ካልእ ፍቑር የብላን። ንሓንቲ ቅጽበት እንተሰኣነቶ ወይ እንተኣጕሃየቶ ድማ፡ ክሳዕ እንደገና ትረኽቦ ዕረፍቲ የብላን፡ “ነቲ ነፍሳ እትፈትዎ።”
እዚ ናብ ጐይታ የሱስ ዘሎ ህያው ፍቕሪ እዩ እቲ ኣዝዩ ዘድልየና። ብምግላጽ ናይኡ ናብና ኣብ ቃል ድማ ይውለድ፡ ኣብኡ ድማ ይጸግብ። ሽዑ ቃላት ኣፉ ንነፍስና ክቡር ይኸውን፡ ካብ ወርቅን ብሩርን ዝበለጸ፡ ካብ መዓርን ማርያምን ዝጥዕም።
ኣብዚ እቲ ዓብዪ ኣገዳስነት ናይ እዝኒ ንምስማዕ ይኣቱ። “ጥበብዶ ኣይትጽውዕን፡ ምስትውዓልዶ ድምጻ ኣይተስምዕን?” ግና እቲ ዝተኸፍተ እዝኒ ኣበይ እዩ? ንግስቲ ሳባ ንጥበብ ሰሎሞን ንምስማዕ ካብ ወሰን ምድሪ መጺኣ፤ እንሆ ድማ፡ ካብ ሰሎሞን ዝዓቢ ኣብዚ ኣሎ።”
ንሱ ድማ፡ ኣብቲ ሓደ ምዕራፍ 8 ምሳሌ፡ “ብጹዕ እዩ እቲ ዝሰምዓኒ፡ መዓልታዊ ኣብ ደጌታተይ ዝሕሉ፡ ኣብ መዓጹ ደጌታተይ ዝጽበ። ንዝረኽበኒ ህይወት ይረክብ እዩ እሞ፡ ካብ ጐይታ ድማ ሞገስ ይረክብ።” (ዮሃንስ 20:31 ኣነጻጽር።)
ጐይታ ንዓና ይሃበና፡ ምድሪ ነቲ ኻብ ሰማይ ብዙሕ ግዜ ዝመጽእ ዝናብ ከም እትሰቲ፡ ንኽቡር ቃሉ ኸምኡ ክንጸምእ፡ ንዕኡ ኽንፈልጥን ኣብ ኩሉ ነገር ኣብኡ ኽንዓብን።
