መከራ ከም መለኮታዊ ህያብ ንመንፈሳዊ ዕብየት ምቕባል

መከራ ከም ህያብ

ምኽንያቱ ብዛዕባ ክርስቶስ፡ ብእኡ ምእማን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ምእንቲኡ ምሕማም እውን ተዋሂብኩም ኣሎኹም። —ፊልጲ 1:29 JND

ኣብዚ ክልተ ህያባት ተጠቒሶም ኣለዉ፡ እምነትን መከራን። እምነት ህያብ ኣምላኽ ምዃና ኣብ ምእማን ጸገም የብልናን፡ ግን ክንደይና ኢና ብዛዕባ መከራ እዚ እንኣምን? መከራ ንጥቕሚ ዝኸውን ዝሓለፈ ነገር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብሓፈሻ ድማ ክንወግዶን ክንርሕቖን ዝግባእ ነገር እዩ።

ብመሰረት ቃል ኣምላኽ፡ መከራ ሓደጋ ዘይኮነስ፡ ክንከናኸኖ ዝግባእ ህያብ እዩ። ኣብዚ ብቕኑዕ ምስ ተቐበልናዮ፡ ኣብ ዝመጽእ ዘመናት ናብ ዝለዓለ ደረጃ የብጽሓና።

መከራ ምስ ዓወት ዝተሓወሰ ምቕባል ሰማያዊ ባህሪ የፍሪ። ኩሉ መከራ ናብ ኣምላኽ ኪደፍኣና እዩ ዝዓለመ። ምሉእ ምትእስሳር፡ ዝበለጸ ምውፋይ፡ ዝዓበየ መጠን ፍቕሪ ኣጋፔ፡ ዝበዝሐ ትዕግስቲ፡ ዝለዓለ ውበት መንፈስ ኪሰርሕ እዩ ዝዓለመ። እዚ ምስ ፈጸመ፡ ሽዑ ምስ ክርስቶስ ከም ምሕማም ኪመደብ ይኽእል እዩ፡ ምኽንያቱ ንእኡ ኣብ ውሽጥና ዕላማኡን ትልሙን ኪፍጽም ኣኽኢልዎ።

መከራ፡ ብዓወት ምስ ተቐበልናዮ፡ ካብ ርእሰ-ምምሕዳር የናግፍ፡ ካብ ርእሰ-ፍቕርን ርእሰ-ኣምልኾን የርሕቕ፡ ንምፍቃር ድማ ነጻ የውጽእ። ንሓጢኣት ሞት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንርእስኻ ዝበለጸ ሞት እውን ኣሎ። ካብ ምጽራይ ልቢ፡ እዚ ብእምነት ዝኸውን፡ እዚ ዝበለጸ ሞት ንርእስኻ ብመከራ እዩ። እዚ ብቑሩብ ዝኸውንን ብህይወት ምሉእ ዝቕጽልን እዩ (3:7-11)።

ሰማያዊ ባህሪ ዝህነጸሉ ሓደ ቦታን ግዜን ጥራይ ኣሎ፡ እዚ ድማ ሕጂን ኣብዚን እዩ – ኣብ ከምዚኣ ዝበለት ዝወደቐት ዓለም (ቁ.12-21)።

መከራ ከምቲ ኣብኡ ዝረኣናዮ

ምኽንያቱ ንእኡ፡ ኩሉ ነገር ንእኡን ብእኡን ዝኾነ፡ ብዙሓት ደቁ ናብ ክብርን ንምምጻእ፡ መራሒ ምድሓኖም ብመከራ ፍጹም ኪገብሮ ይግባእ ነይሩ። —እብራውያን 2:10

እዚ ፍቕዲ እዚ ብዛዕባ ዕላማ መከራ ኣብ ምምሕዳር ኣምላኽ ካብ ዝገርሙ ፍቕድታት ሓደ የቕርብ። ኣብ ጉዳይ ክርስቶስ፡ ፍጹም ምግባሩ ናይ ስነ-ምግባራዊ ባህሪ ፍጹም ምግባር ዘይኮነስ፡ ናይ መሳርሒኡ ምምላእ እዩ፡ ከምኡ ኽንብል እንተ ደኣ ፈቒድና፡ ንዕዮኡ ከም መራሒን ፈጣሪ ምድሓንናን። መከራኡ ንሰብኣዊ ተመክሮኡ ጥራይ ኣበሰለን ኣፍጸመን። ሰብኣዊ ተመክሮ የሱስ ኣብ መሪሕነት ብዘይ መከራ ፍጹም ኪኸውን እንተ ዘይከኣለ፡ ስልጠናና ንሰማያዊ ግዝኣት ብዘይኡ ፍጹም ኪኸውን ይኽእል ድዩ?

እቲ ኣብ ቤት ትምህርቲ መከራ ዘሎና ቅኑዕ ምላሽ ትሕትናዊ ምቕባልን ምብትታንን እዩ፡ እዚ ድማ «ዘለኣለማዊ ክብሪ» የፍርየልና (2 ቆሮንቶስ 4:17)። ብትዕግስትን ዓወትን ዝተሓወሰ ምትእስሳር፡ መከራ ይቕየር – ብፍላይ ናብ ዝበለጸ ነገር – ናብ ባህሪ፡ እዚ ድማ ኣብ መንፈሳዊ ህይወትናን ናይ ካልኦትን ዘይጠፍእ ምልክት ይገድፍ። ሓደ ሰብ ጸጋ ንሓዘኑ ኺስዕርን ንፍቕሪ ኣጋፔ ኺምህሮ ኺጥቀመሉ ኸም ዝኽእል እንተ ተረዲኡ፡ ንጭንቀቱን ሕማሙን ንዘለኣለማዊ ረብሓ ኺጥቀመሉ ይኽእል እዩ።

ክቡር ጐይታይ፡ ነታ ኢድካ ብምስጋና እሰዓም፡ እታ ብህድኣት ዝቐንጠጠኒ፡ ኣብ ልስሉስ ደረትካ ድማ ዘንበረኒ፡ ኣብኡ ሓዘነይ ንኸጥፍእ።

ጽዋእ ምድሪ ምስ ፈሰሰ ጭንቀት ነይሩ፡ ግን ሕጂ ምስኻ ምሉእ እዩ፡ ምኽንያቱ፡ የሱስ፡ ንስኻ ንዓይ ዝበለጽካ ኢኻ ካብ ኩሎም ምሉኣት ጽዋኣት ምድሪ። —ዘይተፈልጠ