በርናባስ ብዙሓት ብሓድሽ ዝተለወጡሉ ኣንጾክያ ምስ መጸ፡ «ኵሎም ብምሉእ ልቦም ጐይታ ኺሕብሩ፡ ኣተባብዖም። ንሱ ሰናይ ሰብ፡ መንፈስ ቅዱስን እምነትን ዝመልኦ ድማ ነበረ እሞ፡ ብዙሕ ህዝቢ ኸኣ ናብ ጐይታ ተወሰኸ» (ግብሪ ሃዋርያት 11:23-24)። እዚ እዩ ክርስትያን ክገብሮ ዘለዎ – ብምሉእ ልቡ ምስ ጐይታ ኺሕበር። ክርስቶስ ንዝገብሮ ወይ ንዝኸውን ዘበለ ኹሉ ሓይልን ምሉእነትን ኣለዎ። ገሊኦም ኣብ ፈለማ እምነት ንነዊሕ እዋን ሓጎስ ይረኽቡ፤ ግናኸ ኣምላኽ ልብናን ክሳዕ ክንደይ ብቕልጡፍ ኣብ ክንዲ ክርስቶስ ኣብ ሓጎስና ምምርኳስ ከም እንጅምርን ይፈልጥ። ግናኸ ሓጎስ ዘይኮነስ፡ ክርስቶስ እዩ ዕላማና ክኸውን ዘለዎ።
ሓጢኣት ኣብ ልዕሌኻ ኣይተርፍን – ኣምላኽ ሓጢኣትካ ደምሲስዎ እዩ፤ ግናኸ ስጋ ክሳዕ መወዳእታ ኣባኻ ኣሎ፡ እቲ ኣረጊት ስጋ ድማ ንቡቃሉ የውጽእ፡ ንምርር ፍሬኡ ኸይንሓፍስ ከኣ ከም ዝረኣየና ክንቆርጾ ኣሎና። ካብኡ ጽቡቕ ፍረ ክመጽእ ኣይክእልን። ንኣምላኽ ፍረ ዝፈርይ ሓድሽ ባህሪ እዩ። ግናኸ ስጋ ኣባኻ እኳ እንተሎ፡ ብዛዕባ እዚ ኣይትሕሰብ፤ ግናኸ ብዛዕባ ክርስቶስ ሕሰብ እሞ ካብ ስጋ ንምርሓቕ ጸጋኡ ድለ (ገላትያ 5:13,16-17)።
ብፍልጠት ክርስቶስ ክትዓቢ ኸለኻ፡ ካብቲ ናይ ፈለማ ሓጎስ ዝበለጸ ዝጥልቕ ሓጎስ ይመጽእ። ንክርስቶስ ኣስታት ኣርባዓ ዓመት ይፈልጦ እየ፡ ሕጂ ኸኣ ካብቲ ናይ ፈለማ ዝነበረኒ ሓጎስ ሽሕ ግዜ ዝበለጸ ሓጎስ ከም ዘሎኒ ብሓቂ ክዛረብ እኽእል እየ። እዚ ዝበለጸ፡ ህዱእ ሓጎስ እዩ። እቲ ንኸውሒ ዝወርድ ማይ ንምርኣይ ጽቡቕ እዩ፡ ዝበዝሕ ድምጺ ድማ ይገብር፡ ግናኸ እቲ ኣብ ሜዳ ዘሎ ማይ ዝበለጸ ጥልቕ፡ ህዱእን ብሓፈሻ ድማ ዝያዳ ጠቓምን ምዃኑ ክትረክብ ኢኻ።
ምስ ጐይታ ተጣበቕ።
ዝተበታተነ ወይ ዝተኸፋፈለ ልቢ ንክርስትያናት መርገም እዩ። ምስ ክርስቶስ ዘይሰማማዕ ነገር ክንደሊ ኸለና፡ ካብ ምንጪ ሓይሊ ርሒቕና ኢና። ነፍሲ ብክርስቶስ ክትመልእ ከላ፡ ንሓሰር እዛ ዓለም እዚኣ ልቢ ወይ ዓይኒ የብልናን። ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልብኻ እንተ ተቐሚጡ፡ «ኣብዚ ወይ ኣብቲ እንታይ ጉድኣት ኣሎ?» ኢልካ ኣይክትሓትትን ኢኻ። ኣብ ክንዳኡስ ሕቶታትካ፡ «እዚ ብፍቓድ ጐይታይ ድየ ዝገብሮ ዘለኹ? ኣብዚ ምሳይ ክኸይድ ይኽእል ድዩ?» ዝብል ክኸውን እዩ።
ዓለም ናብ ልብኻ ኣትያ ሓሳባትካ ከይተበታትን ኣይትፍቀደላ። ብፍላይ ንኣኻትኩም መንእሰያት እየ ዝዛረብ ዘለኹ። እቶም ዝዓበዩ ብዛዕባ ዓለም ዝበዝሐ ተመክሮ ኣለዎም፡ ዋጋ-ቢስነታ ድማ ይፈልጡ፤ ግናኸ ኹሉ ኣብ ቅድሜኹም ይበርህ ኣሎ፡ ንምሳብኩም ድማ ይጽዕር። ስምዒታታ ተንኮለኛ እዩ – ሕጂ እውን ትስሕቕ። ክትሕልዎ ዘይትኽእል መብጽዓታት ትገብር – ሕጂ እውን ትገብሮም። ልብኹም ብዓለም ክጸግብ ኣይክእልን እዩ፡ ክትመልኦ ኣይትኽእልን። ንክርስቶስ ግን ኣዝዩ ንእሽቶ እዩ፡ ንሰማይ ብሓጎስ ይመልኦ፡ ንልብኹም ድማ ክሳዕ ምፍሳስ ክመልኦ እዩ።
ብምሉእ ልብኻ ምስ ጐይታ ተጣበቕ።
ልቢ ክሳዕ ክንደይ ከም ዝጠፍእ፡ ክሳዕ ክንደይ ድማ ብቕልጡፍ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣብ ቦታኡ ከም ዝሰርዕ ይፈልጥ ነበረ። ብሓቂ ኣብ ልብኻ ዘሎ ክትፈልጥ ኣሎካ፡ ግናኸ ምስ ኣምላኽ ተቐመጥ እሞ ምስኡ፡ ብምፍላጥ ጸጋኡ ክትፈልጦ ኢኻ። እንተ ዘይገበርካዮ፡ ብምርር ሓዘን ብሰሪ ዕዉት ፈተና ሰይጣን ክትፈልጦ ኢኻ።
ካብ ኣምላኽ ርሒቕካ እንተ ጸኒሕካ፡ ካልእ ነገራት ድማ ኣትዮም ኣብ ልብኻ ቅርፊት እንተ ፈጢሮም፡ ወዲያው ሓጎስካ ኣይክትረክቦን ኢኻ። ኣምላኽ ነዚ ቅርፊት እዚ ብሓቀኛ ርእሰ-ፍርዲ ክትፈትሖን ናብኡ ክትምለስን ክደልየካ እዩ። ክርስቶስ ብገዛእ ደሙ ከም ዝዓደገካ፡ ናቱ እምበር ናይ ዓለም ከይትኸውን ምዃንካ ዘክር።
ሰይጣን ኣብ መንጎኻን ጸጋ ኣምላኽን ከይኣቱ ኣይትፍቀደሉ። ክሳዕ ክንደይ ግድ የብልካ ዘይነበርካ፡ ክሳዕ ክንደይ ድማ ካብኡ ርሒቕካ እንተ ጸኒሕካ፡ ናብኡ ብምምላስካ ኣብ ፍቕሩ ተወከል። ንሱ ምምላስካ ምርኣይ ሓጎሱ እዩ። ንሓጢኣት ብፍርሂ ርኣዮ፡ ግናኸ ንፍቕሩ ብዘይምእማን ፈጺምካ ኣይትበድሎ። ንጸጋኡ ኣይትጠራጠር። ንፍቕሩ ኣይትጠራጠር። ንሱ ፈቲዩካ፡ ሕጂ እውን ይፈትወካ፡ ክሳዕ መወዳእታ ድማ ክፈትወካ እዩ።
ምስ የሱስ መድሓኒትካ ብዙሕ ተዛረብ።
ምስኡ ከም ፍቑር ዓርኪ ክትመላለስን ክትዛረብን ከይከኣልካ ፈጺምካ ኣይትጸግብ። ንኣኻ ዝፈተወካን ብገዛእ ደሙ ኻብ ሓጢኣትካ ዘንጽሓካን ምስኡ ብጥብቂ ሓድነት ነፍሲ ዘይኮነ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣይትጸግብ። ንሱ ዝተሰቀሎ፡ ኣብ መስቀል ዝተፈረደሉ ሓጢኣት፡ ንኣኻ ናቱ ንምግባር እንታይ ከም ዝተሰቀለ ሕሰብ!
