«ንገዛእ ርእሱ ኣብ ዓለም ዝነበሩ ፈቒሩ፡ ክሳዕ መወዳእታ ፈቐሮም» (ዮሃንስ 13:1)። እቲ ቀሊል፡ ዘይተገደበ ሓረግ፡ «ገዛእ ርእሱ» ብዙሕ ይዛረብ። ልቢ ሰብ ንገዛእ ርእሱ ክጽውዖ ዝኽእል ነገር ብምህላዉ ፍሉይ ሓጎስ ኣለዎ። እቲ እተዋህበ ዋጋ ዘይኮነስ፡ እቲ ናተይ ምዃኑ ዝገልጽ ንጹህ ኣፍልጦ እዩ። ብኸምዚ መገዲ እዩ ጐይታ ብዛዕባና ዝዛረብ። ንሱ ብገዛእ ርእስኻ ወይ ብድኹም ግምትካ ብዛዕባኡ ከም ዘይትሓስብ፡ ግና ብግምቱ ብዛዕባኻ ክትሓስብ ይደሊ።
ንከምዚ ዝበለ መለኮታዊ ፍቕሪ ድሉው ዲኻ? እዚ ፍቕሪ እዚ ብምሉኡ ካብ ምንጩ ኣብ ውሽጡ እዩ ዝዛረብን ዝሰርሕን፡ ብዛዕባ እቲ ዝነበርካዮ ከይሓሰበ። ንሱ ንገሃነም ንምድሓን ብምሕረትን ብርሕራሔን ጥራይ ኣይሞተን፡ ግና ካብ ፍቕሪ ንዓኻ እዩ። ሕጂ ድማ ንዓኻ ገዛእ ርእሱ ይጽውዓካ!
ምኽንያት ፍቕሩ ክንደሊ የብልናን፡ ግና ምኽንያቱ ኣብቲ ፍቕሪ ባዕሉ ከም ዝርከብ ክንዕገብ ኣሎና። ንሕና ናይኡ ምዃና ክንእመን ጥራይ ኣሎና! ንሱ «ክሳዕ መወዳእታ» ይፈቅር—ክሳዕ መወዳእታ መገዲና ኣብ ዓለም! ንሱ ነፍሲ ወከፍ ስጕምቲና ዝምልከት ውድቀት ይፈልጥ፤ ንሱ ንቕዝቐዝ፡ ንዘይምእማን፡ ንኽሕደት ልብና ይፈልጥ፡ ግና ክሳዕ መወዳእታ ይፈቅረና!
ከም ፍቕሩ እተፈተነ ፍቕሪ ነይሩዶ? ኦህ፡ ክንደይ እዩ እቲ ዝኸበደ ጸቕጢ እንገብሮሉ ዝጻወር። ንሱ ኣብ ጥቓኡ ብምዃን ፍቕሩ ክንጥዕም ባህ ይብሎ። ንሱ ሞተ ምእንቲ ክንፈልጥን ኣብኡ ቦታና ክንወስድን—ሕጂ ድማ ብዘይዕንቅፋት ንምጥዓሙ ክሕልወና ይነብር።
ብኸምዚ ዝበለ ዓብዪ ዋጋ ዝረኸቦ ብቐሊሉ ኣይሓድጎን። ዕላማ ፍቕሩ ሕጂ ልብና ንገዛእ ርእሱ ክሕዝ እዩ፡ ንሱ ኣብ ዘየለሉ ግዜ። ከመይሲ፡ ንገዛእ ርእሱ ኣብ ዓለም ዝነበሩ ፈቒሩ፡ ክሳዕ መወዳእታ ይፈቅሮም።
