ርግጸኛ ምምጻእ፡ ናብ ሰማይ ከም እትኸይድ ከመይ ጌርካ ኽትፈልጥ

ፍርሃተይ

ፈሪሄ ነይረ። ኣብ ዓራተይ ኣብ ሰፈር ተሓንቢሰ፡ ብዛዕባ ናብ ሰማይ ምኻድ እሓስብ ነይረ። ባቡር ኪመጽእ ከሎ ይሰምዕ ነይረ። እናቐረበን እናደሃየን ይኸይድ ነበረ። ፈሪሄ ነይረን ክበኪ ደልየ ነይረን።

ካብ ሓደ ኣኼባ ወንጌል መጺእና ነይርና፡ ኣብኡ ሓደ ሰብኣይ ናብ ሰማይ ከመይ ጌርና ኽንከይድ ከም እንኽእል ነጊሩና ነይሩ። ኵሉ ዝበሎ ኣይተረድኣንን። ናብኡ ኸም ዝኸይድ ርግጸኛ ኣይነበርኩን።

ብዛዕባ ኣደይን ኣቦይን፡ ርሑቕ ኣብ ገዛ፡ እሓስብ ነይረ። ናብ ሰማይ ከም ዚኸዱ ይፈልጡ ነይሮም። ብዛዕባኡ ደጋጊሞም ተዛሪቦምኒ ነይሮም፡ ግናኸ ኣነ ርግጸኛ ኣይነበርኩን። ሕጂ ናብኣቶም ቐረባ ኽኸውን ደልየ ነይረ።

ገለ ሕቶታት

ድሕሪኡ መማኸርተይ፡ ቲምበር፡ ስመይ ኽትጽውዕ ሰማዕኩ፡ “ሚኪ?”

“እወ፡ ቲምበር”፡ ብምርዕዳ መለስኩ።

“ጽቡቕ ዲኺ?”

“እወ”፡ ብዘይርግጸኛ ድምጺ በልኩ።

“ርግጸኛ ዲኺ?” ኢላ ሓተተት።

“ኣይፋሉን”፡ ብንብዓተይ በልኩ።

እቲ ቐጺሉ ዝፈለጥክዎ ኣብ ወሰን ዓራተይ ተቐሚጣ ነበረት። “እንታይ እዩ ዘሎ? ስለምንታይ ትበኪ?”

ኣነ ተሰከፍኩ። “ነቲ ባቡር እፈርሆ እየ።”

እቲ ባቡር ኪሓልፍ ብዙሕ ግዜ ኣይወሰደን፡ ድሕሪኡ ድማ ኵሉ ነገር ኣብቲ ቤት ድምጺ ኣይነበሮን። ቲምበር ንነዊሕ ግዜ ብህድኣት ምስኣ ተቐሚጣ ነበረት—ክሳዕ ኣብ መወዳእታ፡ “ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ ከመይ ጌረ ርግጸኛ ኽኸውን እኽእል? ሎሚ ምሸት ብዛዕባ ሓጢኣት ሰሚዕና። ንየሱስ ሓጢኣተይ ኬርሕቐለይ ሓቲተዮ እየ፡ ግናኸ ገና ሓጢኣት ከም ዝገብር እፈልጥ እየ” ኢለ ዝሹክሹክኩ።

ብሕቶይ ከም ዝተገረመት ኣይመስለንን። ካልእ ነገር—ካብቲ ደሃይ ባቡር ንላዕሊ—ከም ዜጨንቐኒ ትፈልጥ ነበረት።

መልሲ ኣምላኽ

“እወ፡ ሚኪ”፡ በለት፡ “ንጐይታ የሱስ ትፈትዊ ዲኺ?”

“ኦ፡ እወ”፡ መለስኩ፡ “ኣዝየ እፈትዎ እየ።”

“ዮሃንስ 3:16 እንታይ ከም ዚብል ክትነግሪኒ ትኽእሊ ዲኺ?” ቲምበር ሓተተት።

ኣነ ደገምኩ፡

ኣምላኽ ንዓለም ከምዚ ገይሩ ፈተዋ፡ ንእንኮ ወዱ ድማ ሃበ፡ ንእኡ ዚኣምን ኵሉ ኸይጠፍእ፡ የግዳስ ዘለኣለማዊ ህይወት ኪረክብ። (ዮሃንስ 3:16)

“ቕኑዕ እዩ”፡ ወሰኸት።

የሱስ እውን፡ ‘ኣነ ዘለኣለማዊ ህይወት እህቦም፡ ፈጺሞም ድማ ኣይጠፍኡን፤ ሓደ እኳ ኻብ ኢደይ ኬንጥሎም ኣይኽእልን እዩ’ በለ። (ዮሃንስ 10:28) ሓጢኣትኪ ከም ዝሓዘንኪ ምስ ነገርክዮ፡ ዘለኣለማዊ ህይወት ይህበኪ። ድሕሪኡ ናብ ሰማይ ከም እትኸይዲ ርግጸኛ ኽትከውን ትኽእሊ ኢኺ።”

ሓንቲ ሕቶ ንኣኻ

ሕጂ ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ ርግጸኛ እየ። ንስኻኸ—ወይስ ከምቲ ኣነ ዝነበርክዎ ትፈርህ ዲኻ? ንሱ ሓጥእ ምዃንካ ኽትነግሮ፡ ከም እትፈትዎ፡ ናብ ልብኻ ኺመጽእን ሓጢኣትካ ኬርሕቕን ከም እትደሊ ይደልየካ። ምእንታኻ ስለ ዝሞተ፡ ንስኻ ዝግብኣካ ቅጽዓት ስለ ዝወሰደ፡ ኸተመስግኖ ይደልየካ። ሎሚ እዚ ኣይትገብርን ዲኻ? – ሚኪ