ምርግጋእ ምድሓንን ናይ ዘለኣለም ህይወትን ብክርስቶስ ምምጻእ

ሕጂ ርግጸኛ እየ! ንስኻኸ ከመይ ኢኻ?

ፍርሀይ

ፈሪሐ ነይረ። ኣብ ሰፈር ኣብ ዓራት ተሓንጢጠ ተገምጢለ፡ ናብ ሰማይ ምኻድ እሓስብ ነይረ። ባቡር ኣብ ጥቓይ ዘሎ መስመር እናመጸ ይሰማዕ ነይሩ። እናቐረበን እናደሃየን መጸ። ፈሪሐ ነይረ፡ ክበኪ ድማ ደለኹ።

ካብ ኣኼባ ወንጌል ኢና መጺእና፡ ኣብኡ ሓደ ሰብኣይ ንሰማይ ከመይ ጌርና ክንዳሎ ከም እንኽእል ነጊሩና ነይሩ። ኩሉ ዝበሎ ኣይተረድኣንን። ናብኡ ከም ዝኸይድ ርግጸኛ ኣይነበርኩን።

ኣብ ገዛኦም ርሑቕ ዘለዉ ኣደይን ኣቦይን እሓስብ ነይረ። ንሳቶም ናብ ሰማይ ከም ዝኸዱ ይፈልጡ ነይሮም። ብዛዕባኡ ብዙሕ ግዜ ተዛሪቦምኒ ነይሮም፡ ግን ርግጸኛ ኣይነበርኩን። ሕጂ ኣብ ጥቓኦም ክኸውን ደለኹ።

ገለ ሕቶታት

ሽዑ መማኽርተይ ቲምበር ስመይ ክትጽውዕ ሰማዕኩ፡ “ሚኪ?”

“እወ፡ ቲምበር” ኢለ ብርር ዝበለ ድምጺ መለስኩ።

“ደሓን ዲኻ?”

“እወ” ኢለ ብዘይርግጸኛ ድምጺ በልኩ።

“ርግጸኛ ዲኻ?” ኢላ ሓተተት።

“ኣይፋለይን” ኢለ ብንብዓተይ ኣንባኸኹ።

ቀጺሉ ዝፈልጦ ነገር ኣብ ወሰን ዓራተይ ተቐሚጣ ምንባራ እዩ። “እንታይ ኮንኪ? ስለምንታይ ኢኺ ትበኽዪ?”

ኣብኩርኩ። “ንባቡር ፈሪሐ።”

እቲ ባቡር ንኽሓልፍ ብዙሕ ግዜ ኣይወሰደን፡ ሽዑ ኣብቲ ጎጆ እንደገና ኩሉ ህድእ በለ።

ቲምበር ንነዊሕ እዋን ብህድኣት ምሳይ ተቐመጠት፡ ክሳዕ ኣብ መወዳእታ እሹኽ ዝበልኩ። “ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ ከመይ ጌረ ርግጸኛ ክኸውን እኽእል? ሎሚ ምሸት ብዛዕባ ሓጢኣት ሰሚዕና። ንየሱስ ሓጢኣተይ ከርሕቕለይ ሓቲተዮ እየ፡ ግን ሕጂ እውን ሓጢኣት ከም ዝገብር እፈልጥ እየ።”

ብሕቶይ ከም ዝተገረመት ኣይመስለንን። ካልእ ነገር ከም ዘጨነቐኒ ትፈልጥ ነይራ፡ ካብቲ ጫጫታ ዝበዝሖ ባቡር ዝሓልፍ ንላዕሊ።

መልሲ ኣምላኽ

“እምበኣርከስ፡ ሚኪ” በለት፡ “ንጐይታ የሱስ ትፈትዊ ዲኺ?”

“ኦ፡ እወ” መለስኩ፡ “ብዙሕ እፈትዎ።”

“ዮሃንስ 3:16 እንታይ ከም ዝብል ክትነግሪኒ ትኽእሊ ዲኺ?” ቲምበር ሓተተት።

ኣንበብኩ፡ “ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፡ ንሓደ ወዱ ሃበ፡ እቲ ዚኣምነሉ ዘበለ ዅሉ ኸይጠፍእ፡ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክረክብ እምበር” (NKJV)።

ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፡ ንሓደ ወዱ ሃበ፡ እቲ ዚኣምነሉ ዘበለ ዅሉ ኸይጠፍእ፡ ናይ ዘለኣለም ህይወት ክረክብ እምበር (ዮሃንስ 3:16)።

“ቅኑዕ እዩ።” ወሰኸት፡ “የሱስ ከምኡውን በለ፡ ‘ኣነ ናይ ዘለኣለም ህይወት እህቦም፡ ንሳቶም ከኣ ከቶ ኣይጠፍኡን፡ ሓደ እኳ ኸኣ ካብ ኢደይ ኣይነጥቖምን እዩ’ (10:28)። ሓንሳእ ንሓጢኣትኪ ከም ዝተጣዕስኪዮ ምስ ነገርክዮ፡ ናይ ዘለኣለም ህይወት ይህበኪ። ሽዑ ናብ ሰማይ ከም እትኸዲ ርግጸኛ ክትከውን ትኽእሊ።”

ኣነ ናይ ዘለኣለም ህይወት እህቦም፡ ንሳቶም ከኣ ከቶ ኣይጠፍኡን፡ ሓደ እኳ ኸኣ ካብ ኢደይ ኣይነጥቖምን እዩ (ዮሃንስ 10:28)።

ሓደ ሕቶ ንዓኻ

ሕጂ ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ ርግጸኛ እየ። ንስኻኸ፡ ወይስ ከምቲ ኣነ ዝነበርኩ ፈሪሕካ ዲኻ? ንሱ ሓጢኣተኛ ከም ዝኾንካ፡ ከም እትፈትዎ፡ ናብ ልብኻ ክመጽእን ሓጢኣትካ ከርሕቕን ከም እትደሊ ክትነግሮ ይደሊ። ምእንታኻ ስለ ዝሞተ፡ ንስኻ ዝግብኣካ መቕጻዕቲ ስለ ዝወሰደ ክትምስግኖ ይደሊ።

ሎሚ እዚ ኣይትገብርን ዲኻ? ከመይ ጌርና ከም እትገብር ክንነግረካ ንኽእል ኢና።