ተስፋ ምምጻእ፡ ሳቕታ ዕሙቕ ሓዘንን ስቓይን ክትሓቢኣ ከላ

ሎሚ ኣብ ኩሉ ዓለም፡ ብስም እቲ ንነፍስኹምን ኣእምሮኹምን ዜፍቅር፡ ንሱ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፡ ክብሪ ኻብ ሕጂ ንዘለኣለም ንእኡ ይኹን። ኣሜን።

እምበኣርከስ፡ ሎሚ ሓደ ኣረጊት ዓርኪ፡ ክሎውንይ ሒዘ መጺአ። ወዲ ሓሙሽተ ዓመት ካብ ዝኸውን ኣትሒዝና ሓቢርና ጸኒሕና ኢና፡ ምስ ጦጣይን ኣዞይን ሓቢርና ኣብ ሓደ ዓራት ንድቅስ ነበርና። ግናኸ እቲ ክሎውንይ ሎሚ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘሎ ሓቂ ዘኪሩኒ። ክሎውን ነቲ ዜضحክ፡ ነቲ ሓጐስ ዜምጽእ፡ ነቲ መንፈስ ዜልዕል እዩ ዜመልክት። ግናኸ ብዙሓት ሰባት ሎሚ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘይሕሰብ ስቓይን ጓሂን ኣለዎም። እዚ ድማ እትፈልጦም ሰባት እኳ እንተኾኑ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ጓሂ ከም ዘለዎም ፈጺምካ ዘይትጽበዮም ክኾኑ ይኽእሉ። ግናኸ ሰባት ኣብ ውሽጦም ይጕህዩ። ዘይሕጉስ መርዓ፡ ኣብ ስራሖም ዘይሕጉሳት፡ ብመልክዖም ዘይሕጉሳት—ሰባት ኪጕህዩን ኪድኽሙን ኪጕህዩን ዚኽእሉሉ ሽሕ ነገራት ኣሎ።

መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ምሳሌ 14:13 ከምዚ ይብል፡ “ልቢ እኳ ብሳሕቂ ይጕሂ፡ መወዳእታ እቲ ሓጐስ ድማ ጓሂ እዩ።” ስለዚ፡ ትርኢት ኣሎ፡ ትያትር ኣሎ፡ ሓጐስ ከም ዘሎና ንመስል ጭምብል ንገብር። ግናኸ ኣብ መወዳእታ እቲ ሓጐስ ጓሂ እዩ፡ ምኽንያቱ ነቲ ጓሂ ኸነወግዶ ኣይንኽእልን ኢና። ኣብ ዝወደቐት ዓለም ንነብር፡ ዝወደቕና ሰባት ኢና፡ ኩላትና ዓብዪ ዓብዪ ጓሂ ኣሎና።

ስለዚ፡ ኣብ ሓንቲ ክርስትያናዊት ብሮሹር ብዛዕባ ሓደ ክሎውን ዘንበብክዎ ዛንታ ተዘኪሩኒ። ሓደ ሰብኣይ ብሰንኪ እቲ ዘሕዝን ኩነታቱ ናብ ሓኪም ከደ። ጕህዩ ነበረ፡ ብጣዕሚ ጽንኩር ጓሂ። ምሸት ጕህዩ ይድቅስ፡ ንግሆ ጕህዩ ይትንስእ፡ ምሉእ መዓልቲ ድማ ጕህዩ ይውዕል። ካብ ኢዮር ኣብ ዊኒ ዘ ፑህ ዝበለጸ ጕህዩ ነበረ። ማለት፡ ብጣዕሚ ዘይሕጉስ ሰብኣይ ነበረ።

ስለዚ ናብ ሓኪም ከደ። እቲ ሓኪም መርሚርዎ ተመሊሱ ድማ፡ “ኣብ ብሉጽ ጥዕና ኢኻ ዘለኻ፡ ብሉጽ ጥዕና። መንፈስካ ኺልዓል ጥራይ የድልየካ።” በለ። ስለዚ እቲ ሓኪም፡ መንፈሱ ዜልዕል ጽቡቕ መጽሓፍ ከም ዜንብብ መኸሮ። እቲ ሰብኣይ ድማ ብዛዕባኡ ሓሰበ እሞ ርእሱ ነቕነቐ እሞ፡ “እዚ ኸም ዘይሰርሕ ኣይመስለንን፡ ሓኪም” በለ።

ድሕሪኡ እቲ ሓኪም፡ “እምበኣርከስ፡ ስለምንታይ ጽቡቕ ፊልም ኣይትርእን፡ ዜሐጕሰካን ጽቡቕ ዜስምዓካን ጽቡቕ ፊልም?” በለ። ግናኸ እቲ ሰብኣይ እንደገና ርእሱ ነቕነቐ እሞ፡ “ሓኪም፡ ኣይመስለንን” በለ።

እምበኣርከስ እቲ ሓኪም ድሕሪኡ፡ “ትፈልጥዶ? ኣብ ከተማ ሰርከስ ኣሎ፡ ኣብቲ ሰርከስ ድማ ብጣዕሚ ዜضحክ ክሎውን ከም ዘሎ ሰሚዐ። ኩሉ ሰብ የፍቅሮ። ጽቡቕ ትርኢት የቕርብ። ስለምንታይ ናብቲ ሰርከስ ከይድካ ነቲ ክሎውን ኣይትርእን?” በለ።

እቲ ሰብኣይ ድማ ኣዒንቱ ብንብዓት መልአ፡ ናብ ምድሪ ድማ ጠሚቱ፡ “እቲ ክሎውን ኣነ እየ” በለ።

ትሪኡዶ፡ እዚ ሰብኣይ እዚ ኸምዚ ዝኣመሰለ ጾር ከም ዝጸረየ ዝፈልጥ ሰብ ኣይነበረን። ግናኸ እቲ ምሳሌ ከም ዝበለ፡ “ልቢ እኳ ብሳሕቂ ይጕሂ።” ግናኸ ትፈልጥዶ፡ ናብቲ ቦታ መጸ፡ ብዙሓት ሰባት ድማ ናብዚ ቦታ እዚ ኺመጹ የድልዮም፡ ኣብኡ ኸኣ ይኽፈቱ። ምኽንያቱ መክብብ 7:2-3 ከምዚ ይብል፡ “ጓሂ ኻብ ሳሕቂ ይሓይሽ፡ ብጓሂ ገጽ ልቢ ይቕናዕ እሞ።” ማለት፡ ቅንዕና። ነዚ ጾር እዚ ኸም እትጸርይ፡ ልብኻ ኣብ ውሽጥኻ ኸም ዝሰበረ፡ ብጣዕሚ ዘይሕጉስ ከም ዝኾንካ ብዛዕባ እዚ ሓቀኛ ኽትከውን ኣሎካ። ጥራይ ክትመስል ኣይትፈትን። ጭምብል ኣይትግበር። ኣይትተዋስእ። ንሓደ ሰብ ብሓቂ ኽትኽፈት የድልየካ። ምናልባት ዓርኪ፡ ክርስትያን ዓርክኻ ይኸውን። መንፈሳዊ ሰብ ኪኸውን የድልዮ፡ ምኽንያቱ ከምዚ እቲ ሓኪም፡ ኪሕግዝ ኣይከኣለን። ኪሕግዝ ደለየ፡ ግናኸ ነቲ ጓሂ እቲ ሰብኣይ ኪረክብ ኣይከኣለን፡ ምኽንያቱ መንፈሳዊ ጕዳይ ነበረ።

ትፈልጥዶ፡ መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ መዝሙር 84:5-6 ከምዚ ይብል፡ “ብኣኻ ሓይሉ ዘሎ ሰብ ብጹእ እዩ፡ ሓይሊ ኻብኡ ዚረክብ፡ ብሸለልታ ዚሓልፍ፡” ወይስ ሸለልታ ናይ ንብዓት፡ “ንእኡ ዒላ ይገብሮ።” ክንደይ ሰባት ኣብ ሸለልታ ናይ ንብዓት ይነብሩ ኣለዉ? ግናኸ ኣምላኽ ጸጋኡ ኽትረክብ ይደልየካ፡ እዚ ድማ ዒላ ይገብር። “ብሸለልታ ዚሓልፍ፡” ሸለልታ ናይ ንብዓት፡ “ንእኡ ዒላ ይገብሮ።” ምኽንያቱ ሎሚ ጸጋ ኣምላኽ፡ ፍቕሪ ኣምላኽ፡ ኣብ ዘለኻዮ ኽትረክብ ትኽእል ኢኻ። ሓሳባትካ ኣብኡ ኽትደርቢ ትኽእል ኢኻ፡ ምኽንያቱ ንሱ ይሓልየልካ። ዓለም ንሓጺር እዋን መንፈስካ ንምልዓል እትህቦ ነገር ክትፍትን ኣየድልየካን እዩ፡ ምኽንያቱ እኳ ብሳሕቂ ልቢ ይጕሂ። ኣይፋል፡ የሱስ ክርስቶስ የድልየካ። ጐይታ የድልየካ። ፍቕሪ ኣምላኽ ክትፈልጥ የድልየካ።

ስለዚ ሎሚ ልብኻ ናብ ክርስቶስ ከተቕንዕ ነተባብዓካ። ልብኻ ኣልዒልካ ድማ፡ “ጐይታይ፡ ሓግዘኒ። ኣብ ውሽጠይ ብጣዕሚ ተሰቢረ ኣለኹ። ብጣዕሚ ይጕሂ ኣለኹ። ጓሂ ልበይን ሓዘነይን ትፈልጥ ኢኻ። ጐይታይ፡ ሓግዘኒ” በል። እዚ ጥራይ ግበር፡ ድሕሪ ምውዳእናዶ ኣይትገብሮን ኢኻ? ንጐይታ ድማ ሓገዙ ሕተቶ። ብስም የሱስ፡ ኣሜን።