«ኣእምሮኡ ኣባኻ ዝጸንዔ፡ ብፍጹም ሰላም ክትሕልዎ ኢኻ፡ ከመይሲ ንኣኻ ይውከል። ንዘለኣለም ብእግዚኣብሔር ተወከሉ፡ ከመይሲ እግዚኣብሔር የሆዋ ንዘለኣለም ከውሒ እዩ» (ኢሳይያስ 26:3-4)።
ብዙሕ ጸቕጢ ኣብ ዘለዎ እዋን ከም ዝነበርናን ዘለናን፡ ብሩህ እዩ። ኣብ ዓዲ ሽግራት ኣሎ፡ ኣብ ንግዲ ህይወት፡ ኣብ ኢንዱስትሪ ህይወት፡ ኣብ ሞያዊ ህይወት፡ ብሓቂ ኣብ ኩሉ ክፍሊ። ኣብ ብዙሓት ኣባይቲ ጭንቀት ኣሎ። ንመወዳእታ ምብጻሕ ዘጸግም ምዃኑ። ደበና ሕማም፤ ስምዒት ሓዘን ሞት፤ ጾር ናይ ገዛእ ርእስኻ ፈተና፡ እቶም በዚ ዝተጠቕዑ ጥራይ ዝፈልጥዎ - ንኣምላኽ ድማ።
ነገራት ኣብ ዝሓለፈ እዋን ዝኸፍአ ክኸውን ከሎ፡ ነፍሲ ወከፍና ድማ ጉዳይና ተወዳዳሪ የብሉን ኢልና ብተፈጥሮና ክንሓስብ ከለና፡ ናብ ቅዱሳት ጽሑፋት ክንምለስ ከለና፡ ኣብ ኩሉ ዘመናት ስቓይ ግደ ህዝቢ ኣምላኽ ከም ዝነበረ ንረክብ።
ኣብ ታሪኽ ብሉይ ኪዳን ክንምለስ ከለና፡ ብዙሓት ስማት ይዝክሩና። ኣብ ዕብራውያን 11:36-38 ዘይተሰምዩ፡ ዘይፍለጡ ተዋጋእቲ፡ ደቂ ተባዕትዮን ደቂ ኣንስትዮን፡ «ከምዚ ንሕና ዘሎናዮ ስምዒታት ዝነበሮም» (ያእቆብ 5:17)፤ ህይወቶም ብዘይተነግረ ስቓይ ተመሊኡ ብጭካኔ ሞት ዝተዛዘመ፡ ክንደይ ዝገርም ጸብጻብ ኣሎና። ጐይታና የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ፡ «ኣብ ዓለም መከራ ክህልወኩም እዩ» (ዮሃንስ 16:33) ከም ዝበሎም ንዝክር። ስቓይ ጳውሎስ ኣብ 2 ቈረንቶስ 11:23-28 ከም ዝተገልጸን ኣብ 2 ቈረንቶስ 4:16-18 ብዛዕባ እዚ ኩሉ ዝበሎን ነንብብ።
ገሊኡ ኣንባቢ፡ «እዚ ኩሉ ጽቡቕ እዩ፡ ግን ካልኦት ከም ዝሰቐዩ ምፍላጥ፡ ጾረይ ኣየቕልልን፡ ሓዘነይ ኣየንክን፡ ወይ ፈተናይ ንምጽዋር ኣየቕልልን» ክብል ይኽእል እዩ። እዚ ብኡብኡ ዝተሰማምዓሉ እዩ። ይኹን እምበር፡ ንሳቶም ዘይውዳእ ምንጪ ኣብ መን ከም ዝረኸቡን ብኸመይ ከም ዝተሓገዙን ምፍላጥ ይሕግዘና። እዚ ናብቲ ጽሑፍና የብጽሓና፡ ነቶም ብማዕበል ዝተናወጹ ኣመንቲ ድማ ነፍሲ ወከፍ ቃል ክመዝኑ ብፍቕሪ ንዕድሞም። ኣብቲ ብሉጽ ትርጉም ብጄ.ኤን. ዳርቢ ከም ዝተተርጎመ ክንደግሞ ፍቓድ ይወሃበናዶ፧
«ኣእምሮኡ ኣባኻ ዝጸንዔ፡ ብፍጹም ሰላም ክትሕልዎ ኢኻ፡ ከመይሲ ንኣኻ ይውከል። ንዘለኣለም ብእግዚኣብሔር ተወከሉ፡ ከመይሲ ኣብ ያህ፡ እግዚኣብሔር፡ ከውሒ ዘመናት እዩ።»
ኣእምሮ ኣብ ኣምላኽ ዝጸንዔ
ተመልከት! እቲ ኣእምሮ ኣብ ፈተና ስቓይ ዘይጸንዔ፤ ወይ ኣብቲ ዝነበረ ክኸውን ዝኽእል፡ ወይ ኣብ ካልኣይ ምኽንያታት ብዝኾነ ይኹን ኣገባብ ዘይጸንዔ፤ ግን ኣብ ኣምላኽ ዝጸንዔ፡ እቲ ሓደ፡ ኣእምሮኡ፡ ንሱ ባዕሉ፡ ብኣምላኽ ብፍጹም ሰላም ክሕሎ እዩ። ስለምንታይ፧ ስለ ዝጭነቕ፧ ኣይፋሉን። ስለ ዝተሓወከን ሃይስተርያ ስለ ዝኾነን፧ ኣይፋሉን። ስለ ዝዓጸወ ርእሱ፡ ንብጾቱ ስለ ዝሃደመ፡ ንጭንቀቱ ስለ ዝሓዘን፧ ኣይፋሉን። እንታይ ደኣ፧ «ስለ ዝውከለካ።» ምውካል፡ መዝገበ ቃላት ከም ዝብሎ፡ «ብምሉእ ልቢ ምውካል፡ ምእማን፡ ምምርኳስ» ማለት እዩ።»
ኣቱም ፍቑራት ኣሕዋት ወይ ኣሓት፡ ንኣምላኽ «ብምሉእ ልብኹም ክትውክሉዎ» እትኽእሉ ሓደ ከም ዝኾነ ትሓስቡዶ፧ ኣብ መን ክትምርኮሱ ትኽእሉ፧ ጾርኩም ክሳዕ ክንድዚ ዝኸበደ፡ ፈተናኹም ክሳዕ ክንድዚ ዝዓበየ ድዩ፡ እቲ ኩሉ ጉዳይ «ክትውክሉዎ» ከም ዘይትኽእሉ ዝስምዓኩም፧ ንሕና ንሕቶታትና ክትምልሱ ከለኹም ብኣእምሮኹም ከም እትምልሱ ንፈልጥ ኢና፡ ስለዚ ናብቲ ዘተባብዕ ምዕዶ ንሓልፍ፡ «ንዘለኣለም ብእግዚኣብሔር ተወከሉ።» ኩሉ ሳዕ፡ ኣብ ኩሉ ኩነታት፡ ደበናታት ጸሊምን ዘስግእን ክኸውን ከሎ፤ ጾር ክሳዕ ክንድዚ ዝዓበየ ክመስል ከሎ፤ ሕማም ክሳዕ ክንድዚ ዘይጽወር ክኸውን ከሎ፤ ኣብቲ መጻኢ ሓንቲ ብርሃን ጸሓይ ዘይርአ ክኸውን ከሎ፤ ብዘይገለጽ ስምዒት ብሕታዊነት ክትጨነቑ ከለኹም፤ «ንዘለኣለም ብእግዚኣብሔር ተወከሉ።» እንታይ ክትረኽቡ፧ ልክዕ ከምቲ ብዙሓት ቅዱሳን ኣብ ኩሉ ዘመናት ዝረኸብዎ፡ ሕጂ ድማ ብዙሓት ቅዱሳን ኣብ ሰማያዊ፡ ናብ ገዛኦም ዝምለሱ ጉዕዞኦም ዝረኽብዎ ዘለዉ፤ ኣብ ያህ፡ እግዚኣብሔር፡ ከውሒ ዘመናት ምዃኑ። እቲ ንርእሱ ዝነብር፡ ኪዳን ዝሕሉ ኣምላኽ፡ ክትውክሉዎ ትኽእሉዶ ትሓስቡ፧ ኣብ ህይወትኩም ሓንሳብ እኳ ተስፋ ኣቑሪጹኩምዶ ይፈልጥ፧ ተስፋ ከቑርጸኩምዶ እዩ፧ ተስፋ ከቑርጸኩምዶ ይኽእል፧ ኣይፋሉን! ኣይፋሉን! ኣይፋሉን! ይምልስ ኩሉ ኣንባቢ። ሽዑ ኣብኡ ተወከሉ። ሓደ ሰብ፡ «ግን ከም ዝንቀጥቀጥ ክእመን ኣለኒ፡ ክሕግዝ ኣይኽእልን እየ» ይብል። እዚ ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ንሱ ድማ ይፈልጥ፡ ይርድእ፡ «ንሱ ፍጥረትና ይፈልጥ እዩ እሞ፡ ሓመድ ምዃንና ይዝክር» (መዝሙር 103:14)።
ከውሒ ዘመናት
ግን ኣብኡ «ከውሒ ዘመናት» ኣሎ፡ እቲ ከውሒ ድማ ፈጺሙ ኣይንቀጥቀጥን። ሓይልታት ሲኦል ነቲ ከውሒ ኣጥቂዖምዎ፡ ሓይልታት ጸልማት ኣብኡ ርእሶም ኣጥፊኦም፤ ሕጂ ድማ ዘይንቀጥቀጥን ዘይነቓነቕን ኮይኑ ይቕጽል፡ ኣብኡ ድማ፡ ልክዕ ኣብኡ፡ ክትዕርፉ ትኽእሉ ኢኹም፡ «ከመይሲ ኣብ ያህ፡ እግዚኣብሔር፡ ከውሒ ዘመናት እዩ።» ሓዘን ኣብ ልዕሊኦም ከቢድ ኮይኑ ኣብ ዝነበረሉ እዋን፡ ጐይታና የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ዝበሎም ንምስምዕኩም እንደገና ንሓትት፡
እዚ ነገር እዚ ኣብ ኣነ ሰላም ክትረኽቡ ኢኹም ኢለኩም ኣለኹ። ኣብ ዓለም መከራ ክህልወኩም እዩ፡ ግናኸ ተባዕኩም ኩኑ፡ ኣነ ንዓለም ስዒረያ እየ (ዮሃንስ 16:33)።
ተባዕኩም ኩኑ
ልክዕ ከምቲ ኣብታ ጸልማት ለይቲ ዝገበሮ፡ እዚ መስመራት እዚ ክተንብቡ ከለኹም፡ ንጭንቕ ልብኹም ሰላም ክዛረብ እዩ። ሰላም ኣብ ገዛእ ርእስኹም ዘይኮነስ፡ ወይ ኣብ መደባትኩም፡ ወይ ኣብ ዘይዕረፍ ሓይልኹም፡ ግን ሰላም ኣብኡ ባዕሉ፡ ኣብኡ ጥራይ። ሽዑ ብገዛእ ርእሱ ብጸጋ ዝመልአ፡ ለዋህ፡ ተዋሳኢ፡ ዘይተወዳዳሪ ኣገባብ፡ «ተባዕኩም ኩኑ!» ክብለኩም እዩ። ኦህ፡ ናብ ነፍሲ ወከፍና ዝመጽእ ፍጹም ሓጎስ፡ ንንብዓትና ንምጽራይ፡ ንጾርና ካብ መንፈስና ንምውሳድ፡ ፍቕሩ ድማ ኣብ ልብና ንምፍሳስ፤ ኣብ እዝንና «ተባዕኩም ኩኑ!» እናበለ ክሹክሹኽ ከሎ። እዚ ከምዚ ዝኣመሰለ ጽሑፍ ንጽሕፍ፡ ብጐይታ ከም ዝተመርሓና ንኣምን፡ ከመይሲ ብዙሓት ከምዚ ዝገለጽናዮም ኩነታት ዘለዎም ሰባት ንረክብ፡ ኣብ ኣንበብቲ «ሓቂ ቅዱሳት ጽሑፋት» ድማ ብዙሓት ካልኦት ከም ዘለዉ ንርግጸኛታት ኢና። ንኸምዚኦም፡ ብስም ጐይታ ቃላት ጽሑፍና ንሓልፍ፡ «ንዘለኣለም ብእግዚኣብሔር ተወከሉ፡» ከምኡ ድማ ቃላት ጐይታና ን«ገዛእ ርእሱ፡» «ተባዕኩም ኩኑ።» ንእግዚኣብሔር ንምስጋና ንንበርከኽ፡ ናብ ገዛእ ርእስና ንውሰዶም፤ ሽዑ ብመለኮታዊ ዝተዋህበ እምነት፡ ርግጸኛነት፡ ከምኡ ድማ ሓቂ፡ ንዘምር፤
ብሩህ ጽባሕ ንጽበ፤ ኩሉ ጽቡቕ ክኸውን እዩ።
እምነት ብመዓልታት ሓዘን ክትዝምር ትኽእል፡ ኩሉ፡ ኩሉ ጽቡቕ እዩ።
ኣብ ፍቕሪ ኣቦና እናተመርኮስና፡ የሱስ ኩሉ ድሌትና የቕርብ፤
ብህይወት ወይ ብሞት፡ ኩሉ ጽቡቕ ክኸውን ኣለዎ።
»
