«ኣኻውሕ ንዓናቚ መዕቆቢ ይፈጥሩ።» መዝሙር 104:18 NLT
«ዓናቚ – ሓያላት ኣይኮኑን፣ ግን ኣብ መንጎ ኣኻውሕ ገዛኦም ይገብሩ።» ምሳሌ 30:26
ዓናቚ ከም ሓርጭ ዝመስሉ እንስሳታት እዮም፣ ኣብ መንጎ ኣኻውሕ ድማ መሕብኢኦም ይገብሩ። ስለምንታይ? ምኽንያቱ ኣምላኽ ኣብኦም ንጸላእቶም ዘለዎም ንቑሕ ግንዛበ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብቲ ጸላእቶም ከጥቅዕዎምን ከጥፍእዎምን ዘይኽእሉሉ ቦታታት ክሕብኡ ዘለዎም ባህርያዊ ስምዒት እውን ኣንቢሩሎም እዩ። ብተመሳሳሊ፣ ኣምላኽ ኣብ ዳግማይ ዝተወልዱ ምእመናን ንመንፈሳዊ መጥቃዕቲ ዝኸውን ጽቡቕ፣ ጥዑይ ፍርሃት ጸላኢ ኣንቢሩሎም እዩ።
ከም ጸላኢ ዓናቚ፣ ጸላኢና፣ ሰይጣን፣ ቅልጡፍን ተንኮለኛን እዩ እሞ ብቐሊሉ ክስዕረና ይኽእል እዩ። ግን ብዘይመወዳእታ ጥበቡ፣ ኣምላኽ ካብ ጸላኢና ንምህዳም ዝኸውን መንገዲ ኣብ ውሽጥና ሰሪሑ ኣሎ፣ እዚ ድማ ከምቲ ናይ ዓናቚ እዩ። ኩሉ ግዜ ናብ እምኒ ቀረባ ንርከብ። ክንሳጐግ ከለና፣ ንሕና እውን ናብ እምኒ ንሃድም። ክንፍራህ ከለና፣ ኣብ እምኒ ንሕባእ። ክንጥቃዕ ከለና፣ እቲ እምኒ ይከላኸለና።
ጸላኢና ካብ ዝኾነ ዓናቚ ዝገጥሞ ዝዓቢ እንተኾነ እውን፣ መዕቆቢና እውን ዝዓበየ እዩ። እቲ ዓብዪ ጸላኢና ዲያብሎስ «ከም ዝጓዝም ኣንበሳ፣ ዝውሕጦ ሰብ እናደለየ ይዘውር» (1 ጴጥሮስ 5:8) ከሎ፣ ኣብ መዝሙር ዓሰርተ ግዜ ዝኸውን ጐይታ «እምኒ» መዕቆቢና፣ «እምኒ» ምድሓንና ምዃኑ ተረጋጊጹልና ኣሎ (መዝሙር 18፣ መዝሙር 31፣ መዝሙር 62፣ መዝሙር 71፣ መዝሙር 94፣ መዝሙር 95)። ክንደይ ዓብዪ እዩ! እቲ ዝበለጸ መሕብኢ ኣለና – እምኒና ጐይታ እዩ!
ንየሱስ ከም «ወዲ ህያው ኣምላኽ» – እምኒኻ ናይ ምክልኻልካ ካብ «ኩሉ ሓይሊ ሲኦል» (ማቴዎስ 16:16-18) ትፈልጦ ዲኻ? እንተ ዘይኮይኑ፣ ከም ዓናቚ ክትከውን እሞ ናብቲ ክርስቶስ ዝኾነ እምኒ ክትሃድም እምሕጸነካ (1 ቈረንቶስ 10:4)። ንሱ ካብ ኩሉ ሓደጋ ንዘለኣለም ክከላኸለካ እዩ።
«ጐይታ እምኒየይ፣ ዕርደይ፣ ከምኡ’ውን መድሓኒየይ እዩ ... ኣብኡ ድማ ዕቝባ እረክብ።» 2 ሳሙኤል 22:2-3
