ምርካብ ዕረፍትን ሰላምን ኣብ ዕድመ የሱስ ክርስቶስ

ጐይታ የሱስ ከምዚ ምስ በለ፡

“ኣቱም ኵልኹም ዝጽዕሩን ጾር ዝኸበደኩምን፡ ናባይ ምጹ እሞ ኣነ ኸዕርፈኩም” (ማቴዎስ 11:28)፡

ንሕጊ መሰረት ገይሮም መለኮታዊ በረኸት ንምርካብ ዝጽዕሩን፡ እቲ ሕጊ ዝጸዓኖም ጭቆና ዝስምዖምን ሰባት እዩ ዝዛረብ ነይሩ። ብተፈጥሮኣዊ ነገራት፡ ሰብ ድሕሪ ምጽዓሩ ዕረፍቲ ክረክብ ይጽበ፡ ግናኸ ንእቶም ኣብ ትሕቲ ሕጊ ዝነበሩ ዕረፍቲ ኣይነበረን፡ ከመይሲ ንሕጊ ፍጻሜ ኣይነበሮን፡

“ሕጊ ንሰብ ክሳዕ ዝነብር ይገዝኦ እዩ እሞ” (ሮሜ 7:1)።

እቲ ሕጊ ንመንፈስ ብፍላጎታቱ ይጽዕኖ ነበረ፡ ሓጢኣት ድማ፡ እቲ ሕጊ ከርሕቖ ዘይክእል፡ ንሕልና ይጽዕኖ ነበረ። እቶም ግድ የብሎምን ዘይኣምኑን ነቲ ጾር ኣይስምዖምን ነበረ፡ ከመይሲ ሰብ ብተፈጥሮኡ ብዛዕባ ኣምላኽን በረኸቱን ግድ የብሉን፡ ግናኸ እቶም ኣብ እስራኤል ዝነበሩ ሃይማኖተኛታት ይጽዕሩን ጾር ይኸብዶምን ነበረ፡ ንኸምዚኦም ድማ ቃላት ጐይታ ምጽንናዕን ምትብባዕን የምጽእ ነበረ። ኣብዚ ሓደ ነቲ ኸቢድ ጾር ከርሕቕ ዝኽእልን ክገብሮ ድማ ዝደሊን ነበረ፡ ንልቢ ካብቲ ኣብ ሕልና ዘሎ ጾር ከዕርፎ፡ ብፍልጠት እቲ ካብ ጸጋ ኣቦ ዘምጸኦ ድማ ዕረፍቲ ክህብ። ኣምላኽ ካብ ሰባት ኣይሓትትን ነበረ፤ ኣብ የሱስ ከም ዝህብ ኣምላኽ ተራእየ። እቶም ጸሓፍቲ

“ኸቢድ ጾርን ክጸወር ዘይከኣልን” ኣብ ኣፍራስ እስራኤል ይጽዕኑ ነበሩ፡ ብሓንቲ ኣጻብዖም ድማ ኣየንቀሳቕስዎን ነበሩ (ማቴዎስ 23:4)፡ ግናኸ ጐይታ የሱስ ንሰባት ከዕርፎምን ነቲ ኸቢድ ጾር ከርሕቖምን መጸ። ካብ ኣርዑት ሕጊ ሓራ ኮይኖም፡ ጐይታ ነቶም ሃይማኖተኛታት ኣርዑቱ ክወስዱን ካብኡ ክመሃሩን ዓደሞም። ንሱ ኸቢድ ጐይታ ኣይነበረን፡ ንሱ ባዕሉ ኣብ ትሕቲ ኣርዑት ኣገልግሎት ኣምላኽ መጺኡ ነበረ፡ ኣብ ኣገልግሎቱ ድማ “ትሑትን ልቡ ትሑትን” ነበረ። ከም ኣገልገልቲ ጐይታ፡ ኣርዑቱ ቐሊል፡ ጾሩ ድማ ፈኲስ ኮይኑ ይረኽብዎ፡ ንነፍሶም ድማ ዕረፍቲ ይረኽቡ።

ጐይታ ንዓና ዝሓተና፡ እቲ መለኮታዊ ባህሪ ባህ ዝብሎን ኣብኡ ብፍጹም ዝተገልጸን ጥራይ እዩ።

ውህበት ሰላም

ጐይታ ንህዝቡ ዕረፍቲ ጥራይ ኣይህብን፡ ሰላም’ውን ይህብ፡ ከመይሲ ቅድሚ ምውጻኡ ንደቀ መዛሙርቱ ከምዚ በሎም፡

“ሰላም እሓድገልኩም፡ ሰላመይ እህበኩም” (ዮሃንስ 14:27)።

ኣብ ዘይተሓለለ ኣገልግሎት ንኣምላኹን ኣቦኡን፡ ኩሉ ኣብ ከባቢኡ ዘሎ ነገር ንምብልሻውን ንምጭናቕን ነበረ፡ ግናኸ ኣብ መንጎ ኩሉ፡ ልቡ ዘይተረበሸ ሰላም ነበሮ፡ እዚ ድማ እቲ ንገዛእ ርእሱ ዝህቦ ሰላም እዩ። እቶም ደቀ መዛሙርቲ ኩሉ ግዜ ዝሓልየሎም ጐይታኦም ክስእኑ እዮም ነይሮም፡ ግናኸ ንሳቶም ከምዚ በሎም፡

“እዚ ነገር እዚ ኣብ ኣነ ሰላም ክትረኽቡ ኢኹም ኢለኩም” (ዮሃንስ 16:33)።

ሰላምና ኣብኡ እዩ፡ ናቱ ሰላም ድማ እዩ። ኣብ ፊልጲ 4:6 ከምዚ ተመኺርና ኣለና፡

“ብዝኾነ ነገር ኣይትጨነቑ፤ ግናኸ ብጸሎትን ልማኖን ምስ ምስጋና ኩሉ ሕቶኹም ንኣምላኽ ይፍለጥ።”

እዚ ድማ “ሰላም ኣምላኽ፡ ንኹሉ ምስትውዓል ዝሓልፍ” ናባና የምጽእ፡ እዚ ሰላም እዚ ንኣትዋ ኩሉ መገዲ ናብ ልቢ ይሕሉ፡ ኩሉ ዘረብሽ ሓሳብ ድማ የርሕቕ። እዚ እቲ ኣብ መንጎ ኩሉ ግርጭታት ህዝብታት ዓለም ዝተረበሸ ዘይኮነ ዝተርፍ ሰላም ኣምላኽ እዩ። ብተወሳኺ፡ ሓሳባትና ኣብቲ ኣብ ክርስቶስ ዝርአ ጽቡቕ ባህርያት እንተኾይኑ፡ ብብርሃን ቃል ኣምላኽ እንተተመላለስና፡ ፍቓዱ እናደለና፡ “ኣምላኽ ሰላም”፡ እቲ ምንጪ ሰላም ዝኾነ፡ ካብ ልብን ኣእምሮን ኩሉ ዘረብሽ ነገር ከርሕቕ ዝኽእል፡ ምሳና ከም ዘሎ ኩሉ ግዜ ክንኣምን ንኽእል ኢና።