ንክርስቶስ ጓሳና ብጕዕዞ ህይወት ምኽታል

«ንኹሎም ናቱ ምስ ኣውጽኦም፡ ቅድሚኦም ይኸይድ» (ዮሃንስ 10:4)። እዚ ንዕኡን ንዓናን ኣዝዩ ከቢድ ዕዮ እዩ—ንዓና ምኻድ ከቢድ እዩ፡ ንዕኡ ድማ ንዓና ስቓይ ምፍጣር ብማዕረ ከቢድ እዩ። ይኹን እምበር፡ ክግበር ኣለዎ። ኩሉ ግዜ ኣብ ሓደ ሕጉስን ምቹእን ቦታ ምጽናሕ ንጥቕምና ኣይኮነን። ስለዚ ንሱ ናብ ቅድሚት የሰጕመና።

እቲ ጓሳ ነቲ መጓሰ ይሓድጎ፡ እቶም ኣባጊዕ ናብቲ ህይወት ዝህብ ኣኽራናት ምእንቲ ክኸዱ። ብተመሳሳሊ፡ ዓየይቲ ናብቲ ዓጺድ ክወጹ ኣለዎም፡ እንተዘይኮይኑ እቲ ወርቃዊ ፍረ ክበላሾ እዩ። ግናኸ ተባዕ! ንሱ ካልእ ምስ ወሰነ፡ ምጽናሕ ፈጺሙ ዝሓሸ ክኸውን ኣይክእልን እዩ፤ እታ ፍቕርቲ ኢድ ጐይታና ናብ ቅድሚት እንተ ኣሰጒማትና፡ እቲ ዝሓሸ ክኸውን ኣለዎ።

ብስሙ ናብ ለምለም መሮር፡ ህዱእ ማያት፡ ከምኡ’ውን ናብ ኣኽራናት! (መዝሙር 23:2 ተመልከት።) «ቅድሚ [ዓና] ይኸይድ።» ስለዚ ዝኾነ ይኹን ዝጽበየና ነገር ቅድሚኡ ብእኡ ይረአ፡ ዓይኒ እምነት ድማ ኩሉ ግዜ ግርማዊ ህላዌኡ ኣብ ቅድሚት ክትርኢ ትኽእል እያ።

ህላዌኡ ክርአ ዘይከኣል እንተኾይኑ፡ ናብ ቅድሚት ምኻድ ሓደገኛ እዩ። እቲ መድሓኒ ኩሉ እቲ ክትጸንሖ ዝሓተካ ፈተናታት ባዕሉ ከም ዝሓለፎ ብምፍላጥ ልብኻ ኣጸናንዕ፤ እቲ መገዲ ንዓኻ ኣዝዩ ከቢድ ወይ ኣድካሚ ከም ዘይኮነ ዘይተኣማመን እንተዝኸውን፡ ብእኡ ክትሓልፍ ኣይምሓተካን።

እዚ እዩ እቲ ብሩኽ ህይወት—ነዊሕ መገዲ ንምርኣይ ዘይተጨነቐ ወይ ብዛዕባ እቲ ዝቕጽል ስጕምቲ ኣዝዩ ዘይተጨነቐ፡ ነቲ መገዲ ንምምራጽ ዘይተሃንጠየ ወይ ብኸቢድ ሓላፍነት መጻኢ ዘይተሰከመ፡ ግናኸ ነቲ ጓሳ ብህድኣት ዝስዕብ፡ ሓደ ስጕምቲ ብሓደ ስጕምቲ።ጸሊም እዩ ሰማይ! እቲ ዘይፍለጥ ጽባሕ ድማ ተኸዊሉ፤ ጸሊም እዩ መገዲ ህይወት፡ ምኽንያቱ ለይቲ ገና ኣይወድአን፤ እቲ ዝተሃንጠኹሉ ራእይ ኣብዚ እዋን’ዚ ክረክቦ ኣይክእልን፤ ግናኸ፡ እዚ እፈልጥን እኣምንን፡ ንሱ ቅድሚት ይኸይድ።

ሓደጋታት ቀረባ እዮም! ፍርሂ ድማ ኣእምሮይ የናውጽ፤ ልቢ ህይወት እንታይ ከም እትሓዝ ክፈርህ ዝመስል፤ ግናኸ ኣነ ናቱ እየ—ዝወስዶ ዘሎኹ መገዲ ይፈልጥ፡ ዝበለጸ እኳ እንተኾነ—ንሱ ቅድሚት ይኸይድ።

ጥርጣረታት ዘይተደልዩ ጽላሎቶም ኣብ ልዕለይ የንጸላልዉ፡ ጥርጣረታት እቲ ዝበለጸ ህይወት—እቲ ዝሓሸ ነገር ህይወት ወዲኡ ምዃኑ፤ እንታይ ደኣ እዩ ቃልካ ዘየበርትዓኒ፡ ዘየሕድሰኒ፡ እዚ ብሩኽ ሓቂ ድማ፤ ገና ንሱ ቅድሚት ይኸይድ።

ንሱ ቅድሚት ይኸይድ! እዚ ይጽናናየኒ! ንሱ ቅድሚት ይኸይድ! ኣብዚ ልበይ ክቕመጥ ይደሊ! ንሱ ቅድሚት ይኸይድ! እዚ ድሕነት የረጋግጽ! ንሱ ቅድሚት ይኸይድ! ስለዚ ኩሉ ጽቡቕ እዩ።ዘይፍለጥ