«ኢየሱስ ከኣ ብገምገም ባሕሪ ገሊላ ኺመላለስ ከሎ፡ ክልተ ኣሕዋት ... ረኣየ። ንሳቶም ከኣ መርበቦም ገዲፎም ብኡብኡ ሰዓብዎ።» ማቴዎስ 4፡18-20
«ቀሊል ድዩ? ጽቡቕ ደሞዝ ይኸፍል ድዩ? መጻኢናስ ክሕሎ ድዩ?» ኢሎም ኣይሓተቱን። ብኡብኡ ዕዮኦም ገዲፎም ንኢየሱስ ሰዓብዎ። እቶም ክርስቶስ ዝመረጾም ደቀ መዛሙርቲ ንመነባብሮኦም ኪሰርሑ ዝነበሮም ፍጹም ሰባት ምዃኖም ምግንዛብ የሐጕስ። ንኣብነት ክንሰዓቦም ዝኸውን ሃብታማት ወይ ምሁራት ሰዓብቲ ኣይመረጸን፣ የግዳስ ትሑታት ሰባት እዩ መሪጹ። ክርስቶስ ንትሑታትን ንፍጹማትን ነፍሳት፣ ከምኡውን ንኻልኦት፣ ህይወቶም ንኣገልግሎቱ ብምሉኡ ምስ ዝውፍዩ ኪጥቀመሎም ይኽእል እዩ።
ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ ክንከውን ኪሓተና ከሎ፡ ዓብዪ ተውህቦ፡ ብዙሕ ገንዘብ ወይ ማሕበራዊ ጽልዋ ዝሓትት ዓብዪ ዕዮ ኣየቕርበልናን እዩ። ንእኡ ዘሎና ፍቕሪ ዝፍተነሉ መገዲ ድኻን ድኹምን ዝኾነ ሰብ ኪገብሮ ዝኽእል እዩ። ኣባጊዑን ዕያውቱን ኣብ ከባቢና ኣለዉ። ክንገብሮ ዘሎና ኩሉ ግዜና፡ ተውህቦና፡ ሓይልናን ፍቕርናን ንምግልጋሎምን ንምምጋቦምን ምሃብ እዩ።
ክርስቶስ ኣብ ህይወትና ቀዳማይ ቦታ እንተ ሃልይዎ፡ እቲ ዝተረፈ ቐሊል ይኸውን። ሽዑ ንእኡ ከም ዘሐጕሶ ስለ እንፈልጥ፡ ምውሳድ ዘይኮነስ ምሃብ ባህ ይብለና። ንኻልኦት ምግልጋል ከም ጸገም ጌርና ኣይንርእዮን፣ ከመይሲ ንእኡ ኢና እነገልግል ዘሎና። ንክርስቶስ ኢሉ ዅሉ ሳዕ ዝህብ፡ ዝውድእ፡ ዝድንግጽን ዝፈቅርን ሰብ፡ ምሳሕባዊ ኪኸውን ኣይክእልን እዩ፣ ከመይሲ እቶም ዝሕገዙ ዘለዉ ካብቲ ኣገልጋሊ ሓሊፎም ንጐይታኡ ኪርእዩ እዮም።
ንክርስቶስ ደቀ መዛሙርቲ ኻብቲ ብእኡ ተጠቒምካ ምስሉ ምግላጽ ዝዓቢ ኽብረትን ሓጐስን የለን፣ እኳ ደኣ ብሕጽረት እኳ እንተኾነ። እንተኾነ ግን፡ ኪጽውዓና ከሎ ጠቓሚ ንምዃን፡ ህይወትና ብፍቕሪ ኽትውሕጥ ኣለዋ፣ እዚ ፍቕሪ እዚ ኸኣ ካብቲ እዛ ዓለም እዚኣ ከተቕርቦ እትኽእል ዝዓበየ እዩ።
