ዜደንቕ ትዕግስቲ
ብጽቡቕነት ጐይታ ንግረም፣ ብዓቢ፣ ዜደንቕ ትዕግስቱ ምስ ዕብዳን ዓለም፤ ንሱ እኩይ ነገር ንልቢ ሰባት ከም ዝድርኽ ብጽቡቕ ይፈልጥ፣ ሓሳባቶምን ቃላቶምን ተግባራቶምን ይፈልጥ፣ ገና ግና ንምምጻእ ይጽበ።
ስለምንታይ ንዕብዳን እኩይ ነገር ብዕብዳን ርእሱ ከልዕል ይኽእል? ስለምንታይ ብጽድቂ ቊጥዓ ተንሲኡ ንጸላእቱ ኣይቐትሎምን? ምኽንያቱ ብኸምዚ ዝኣመሰለ ከቢድ መቕጻዕቲ ባህ ኣይብሎን እዩ፣ ዳኛ ክኸውን ከም ዘለዎ ይፈልጥ፣ እቲ ግዜ ድማ ኣዝዩ ቀሪቡ እዩ። ብፍቕሪ ይጽበ፣ ነፍሳት ንኽንስሑን ንኽድሕኑን ይምነ። እንተኾነ፣ በረኸቶም ክንደይ ዓቢ እዩ፣ ካብ ዝተመነይዎ ንላዕሊ! ሽዑ ንየሱስ ብሓጐስ ክጽበይዎ ይኽእሉ፣ ብፍርሂ ፍርዲ ዘይኮነስ፣ ብእምነት ናጻ ዝወጻ ልቢ።
ምኽንያቱ ቅድሚ ብፍርዲ ምምጽኡ፣ ብለዋህ ፍቕሪ ክመጽእ እዩ፣ ብደም ዝተዓደጉ ህዝቡ ናብ ቤቱ ኣብ ሰማይ ንምውሳድ። ሽዑ ዜፍርህን ዜስደምምን ሽግር ንዕብዳን ዓለም ክውሕጣ እዩ። ጥበበኛ ኩን፣ ነዚ መድሓኒ እመን፣ ንዘለኣለም ድማ ተሓጐስ። —ለስሊ ኤም. ግራንት (1917-2011)
ኣምላኽ ግና ገና ሓጥኣን ከለና፣ ክርስቶስ ምእንታና ብሞቱ፣ ፍቕሩ ኣባና ኣርኣየ። (ሮሜ 5:8 NKJV)
ክርስቶስ ሓጢኣት ብዙሓት ንምጽዋር ሓንሳእ ቀረበ። ነቶም ብትዕግስቲ ዝጽበይዎ፣ ካብ ሓጢኣት ወጻኢ፣ ንምድሓን ንኻልኣይ ግዜ ክርአ እዩ። (እብራውያን 9:28)
ብእምነት ወዲ ኣምላኽ እነብር፣ ንሱ ድማ ኣፍቂሩኒ ንርእሱ ምእንታይ ሃበ። (ገላትያ 2:20)
