ናብ መጀመርታ ተመለስ፣ ቅድሚ ሓንቲ ሰማያዊት ኣካል ኣብ ህዋ ምትካላ፣ ናብ እዋን እዋን ዝጀመረሉን ኣምላኽ በይኑ ኣብ ልዑል ህድኣት ዝነበረሉን። ሽዑ እውን ሓሳቡ ብዛዕባኻ ከም ዝነበረን ሓሳቡ ፍቕሪ ከም ዝነበረን ተገንዘብ! እዛ ጥቕሲ እዚኣ ንእስራኤል ዝተዋህበት እያ፣ ግና ንሕና እውን ብጥቕሚ ክንጥቀመላ ንኽእል ኢና።
ብዛዕባ ልዕልና ፍቕሪ ኣምላኽ ሕሰብ። ንሱ ብሰንኪ ዝኾነ ነገር ኣብ ውሽጥና ኣይስሕበናን፣ ብሰንኪ ድኻም ፍቕርና ወይ ብሰንኪ ዝተረኣየ ጽቡቕ ተግባርና ኣይኮነን። ጸጋ ንኹሉ ዝገበሮ ምኽንያት እዩ። ፍቕሩ ኻብ መጀመርታ ዘይውዳእ ፍቕሪ እዩ ነይሩ። ፍቕሪ ፍጡር ትማሊ ነይሩ ሎሚ ግና የለን፣ ግና ፍቕሪ ኣምላኽ ከቶ ኣይጠፍእን።
ኦ፣ ኣብ መንጎ ብዙሓት ጥርጣረታት ልብና፣ ምስ ዝቕየሩ ስምዒታቶም፣ ነዚ ኽቡር ሓሳብ እዚ ብምሕሳብ ባህ ይበለና፡ ንሓለፈ ምስቲ ዝመጽእ ዘለኣለማዊነት ዘራኽብ ዘይተቋረጸ ፍቕሪ ኣሎ። ኣብቲ መጀመርታ እውን ኣምላኽ ንኹሉ መጻኢ ሓጎስናን ሰማያዊ በረኸትናን ይነድፍ ከም ዝነበረን ብኸመይ ከም ዝስሕበና ይሓስብ ከም ዝነበረን ኣብቲ ግሩም ሓቂ ነስተንትን! ብሞራላዊ ሓይሊ መስቀል ይስሕበና፡ “ኣነ ኻብ ምድሪ እንተ ተላዓልኩ፣ ንኹሎም ህዝቢ ናባይ ክስሕብ እየ።” እዚ ድማ ብኸመይ ሞት ከም ዝመውት የርኢ ነበረ (ዮሃንስ 12:32–33)። ኣብቲ ዝመጽእ ዘመናት፣ “ብክርስቶስ የሱስ ናባና ዘርኣዮ ልዕሊ ዓቐን ሃብቲ ጸጋኡ” ከርኢ እዩ (ኤፌሶን 2:7)። ኩላትና “ጐይታይ ስሓበኒ፣ ድሕሪኻ ኸኣ ክጐዪ እየ። ፍቕርኻ ብውሉድካ ተሰዊሩን ተገሊጹን ኣርእየኒ። ንዕኡን ንዓኻን ክፈቅር ኣገድደኒ፣ ምኽንያቱ ንዓይ ቀዲምካ ፈቒርካኒ፣ ከምኡ ድማ ፈቒርካኒ” ንበል።
