ቓል ኣምላኽ ንዘለኣለም ይነብር: ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘለኣለማዊነት ምምጻእ

ቓል ኣምላኽ ንዘለኣለም ይነብር

ሓደ ነገር ንዘለኣለም ዝጸንዕ ወይ እሙን ክኸውን ምድላይ ልሙድ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ምትእምማን ኣብዛ ዓለም ንሓደ እዋን – ምናልባት ንነዊሕ እዋን – ክርከብ ይኽእል እዩ: ግን ድሕሪኡ ይውዳእ ወይ ይዛዘም። ካብዛ ዓለም ገለ እኳ ዘለኣለማዊ ኣይኮነን። መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ዝመጽእ መዓልቲ እኳ

ሰማያት ብዓብዪ ድምጺ ኺሓልፉ: ኣካላት ድማ ብትኩስ ሓዊ ኺመሓለሉ: ምድርን እቲ ኣብኣ ዘሎ ግብርታትን ድማ ኺነድዱ እዮም (2 ጴጥሮስ 3:10 NKJV)።

እዚ ናይ ኣምላኽ ጽድቃዊ ፍርዲ ኣብ ልዕሊ ዘይፍርሃት እዩ (ቁጽሪ 7)። ስለዚ: «ሓደ ነገር ዘለኣለማዊ ድዩ?» ኢልና ክንሓትት ንኽእል ኢና።

ጐይታ ኣብ ማቴዎስ 24:35 ንዚ ሕቶ እዚ መልሲ ሃበ: «ሰማይን ምድርን ኪሓልፉ እዮም: ቃላተይ ግና ከቶ ኣይሓልፉን እዮም» በለ። እዚ ንምሉእ ቃል ኣምላኽ ይምልከት። ንሱ ዘለኣለማዊ እዩ: ንዘለኣለም ክነብር እዩ! ድሕሪ እቲ ዝመጽእ ፍርዲ እኳ ዝነብር ነገር ብዝለዓለ መጠን ክኸብርን ብዝርዝር ክጽናዕን ኣይግባእን ድዩ? ብቓል ኣምላኽ መሰረት ምንባር ጽቡቕ ኣይኮነን ድዩ? ብርግጽ!

ግን ከምኡ ንምግባር: ሓደ ሰብ ቅድም ኣብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክእመን ኣለዎ: ንናይ ኣምላኽ ናይ ምድሓን ዕድል ክቕበል። ንሱ: ወዲ ኣምላኽን ኣብ ኵሉ ፍጹምን ስለ ዝኾነ: ንዓና ኣብ መስቀል ንምሉእ ናይ ኣምላኽ ፍርዲ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት ጸረ። እዚ ትኣምን ድዩ? ንሱ ንዓኻ ዝገበሮ ተቐቢልካዮ ድዩ?

ኣብ ምሉእ ቃል ኣምላኽ መምርሒታት: ምትብባዕን መጠንቀቕታታትን ንረክብ። ኣብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ምስ ኣመንና: መንፈስ ቅዱስ ይመጽእ: ኣብ ኣባና ድማ ይነብር: ንቅዱሳት ጽሑፋት ብግቡእ ንምምርማርን ኣብ ህይወትና ንምጥቃምን ሓይሊ ይህበና። ገለ መምርሒታት ንህዝቢ እስራኤል ወይ ንኻልኦት ዝምርሑ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም:

ኵሉ እቲ ቅድሚ ሕጂ ዝተጻሕፈ: ብትዕግስትን ምጽንናዕን ቅዱሳት ጽሑፋት ተስፋ ምእንቲ ኺህልወና: ንምምሃርና እዩ ተጻሒፉ (ሮሜ 15:4)።

ብዙሕ ክንሓስቦ ዘሎና ነገር ኣሎ።

ቓል ኣምላኽ ክንብብ: ክንጽንዕን ክንምህርን ከሎና: ቃል መን ምዃኑ ዘክር: ከመይሲ ካብቲ ልዑል ስልጣን ዘለዎ እዩ። ንሱ ትንፋስ ይህበና (እዮብ 33:4) ኣብ ቅድሚኡ ንምእታው ድማ መገዲ ኣዳልዩልና ኣሎ (እብራውያን 10:19-20)። «ናብ ኣምላኽ ተዋጅና» ስለ ዝኾና: «ምስ ጐይታ ኵሉ ሳዕ ክንከውን» ምዃንናን «ካብቲ ዝመጽእ መዓት» ምድሓንናን ብፍልጠት ንሕጐስ (ራእይ 5:9; 1 ተሰሎንቄ 4:17, 1:10)። እዚ እዩ ኣምላኽ ዝበሎ። ቃሉ ሓቅን ዘለኣለማዊን እዩ (ኢሳይያስ 40:8)። ንዘለኣለም ክነብር እዩ!