ተስፋ ስድራቤታት
ኣብ መጀመርታ ፍጥረት፡ ኣምላኽ ሰባት ብስድራቤታት ክነብሩ ከም ዝሓሰበ ንጹር ነበረ። ኣዳምን ሄዋንን ኣብ ምድሪ በይኖም ኣብ ዝነበሩሉ እዋን እውን፡ ኣቦታትን ኣዴታትን ንቖልዑ ናብ ብቑዕ ዓብዪ ዕድመ ንምምራሕ መደብ ነበረ (ዘፍጥረት 1:28)። ኣምላኽ ኣዳምን ሄዋንን ፍረ ዘለዎም ወለዲ ክኾኑ ደለየ – እዚ ድሕሪ ፍርዲ ማይ ኣይሂ ንስድራቤት ኖህ ድሕሪኡ ዝተደገመ ሓሳብ እዩ (9:1)። ብሓቂ ድማ፡ ድሕሪ ሞት ብሓጢኣት ኣዳምን ሄዋንን ናብ ዓለም ምስ ኣተወ፡ ኣምላኽ ስቓይ ምውላድ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብዝሒ ጥንሲ እውን ከብዝሕ ምዃኑ ተዛረበ (3:16፡ እኳ ደኣ ኩሉ ትርጉማት ነዚ ንጹር ኣበሃህላ እዚ ኣይገልጽን እዩ)። እዚ ብሓቂ ተግባር ምሕረት ኣምላኽ ነበረ፡ ከመይሲ ንሓዳስ ናይ ሞት ሓቂ፡ ሓንቲ ሰበይቲ ንምጥናስን ንዝቕጽል ወለዶ ቖልዑ ንምውላድን ዝቐለለ ብምግባር ክፈትሖ እዩ።
ብተወሳኺ፡ ኣምላኽ ንዲያብሎስ ካብ ሓንቲ ሰበይቲ ብዝውለድ መድሓኒ ክስዓር ምዃኑ ተዛረበ። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ ኩሉ ውልደት ከም ንእሽቶ መግለጺ ዓወት ነበረን ኣሎን፡ ሓንቲ ሰበይቲ ኣብ ምእዋጅ እቲ ዝተስፈወ ምምጻእ ስዓሪ ኣምላኽ ንምስታፍ ዘለዋ ዕድል እዩ።
ምስቲ ተስፋ እቲ፡ ኣምላኽ ንህዝቢ እስራኤል፡ እምነቶም ከምዚ ዝኣመሰለ በረኸት ከምጽእ ምዃኑ ነገሮም፡ «ኣብ ምድርኹም ሓደ እኳ ኣይክጠንስን ወይ መኻን ኣይክኸውንን እዩ» (ዘጸኣት 23:26)። እዚ ኣብ ዘዳግም 7 ተረጋጊጹ፡ «ነዚ ፍርድታት እዚ ስለ ዝሰማዕኩም ... ኣብ ማእከልኩም ወዲ ወይ ጓል መኻን ኣይክህሉን እዩ» (ቁ.12,14)። መዝሙራት ድማ ንስድራቤታት ኣኽቢሩ፡ «ቖልዑ ውርሻ ካብ እግዚኣብሔር እዮም፡ ፍረ ከርሲ ዓስቢ እዩ ... እቲ ቀስቱ ብኣኦም ዝመልአ ሰብ ብጹእ እዩ ... ሰበይትኻ ኸም ፍርያም ወይኒ ክትከውን እያ» (መዝሙር 127:3,5፡ 128:3)።
ስቓይ ዘይወለዱ
ከምዚ ዝኣመሰለ በረኸታትን ተስፋታትን ኣብ ዘለወሉ፡ ሓንቲ እግዚኣብሔር ዝፈርሕ ሰበይቲ ቖልዑ እንተ ዘይብላ እንታይ ክትሓስብ ትኽእል? ኣምላኽ ኣብ ገነት ኤደን ንኣንስቲ ዕድል ጥንሲ ኣብዚሑ ነይሩ – ንኣኣ ግን ኣይኮነን? ኣምላኽ ንሳ ንዘይተፈልጠ ሓጢኣት ትፈርዳ ነይሩ ድዩ? ንኣኣስ ካብ እግዚኣብሔር ዝርከብ ውርሻ ኣይክህሉን ድዩ? ሰብኣያ ሓንቲ ቖልዓ እኳ ስለ ዘይወለደትሉ ብኣኣ ክዕገብ ድዩ?
ሓንቲ ክርስትያን ሰበይቲ ነቲ ዘይወለደትሉ ዓመታት ከም ዝተደራረበ ስምዒት በይናውነት ገሊጻቶ – «ባዮሎጂያዊ፡ መንፈሳዊ፡ ኣካላዊ ሰለስተ ዝተሓዋወሰ ትምኒት»። ካልእ ድማ ከም «ስምዒታዊ ሮለርኮስተር» ገሊጻቶ፡ እዚ ድማ ኣብ መንጎ ምቕባልን ቃልስን ዝተመላለሰ ነበረ – ብፍላይ ድማ፡ ንቖልዑ ንምዕባይ ዝነበራ ጽኑዕ፡ ኣምላኽ ዝሃባ ትምኒት ስለ ዝነበረ፡ እዚ ብፍላይ ኣጸጋሚ ከም ዝነበረ ወሲኻ ገሊጻ። እቲ ስምዒት ባዶነት ኣብ ከም መዓልቲ ኣደታት፡ ሻወር ቖልዑን ካልእ ስድራቤታዊ ፍጻሜታትን ይዓሚቝ ነበረ፡ ኣብኡ ንሳን ሰብኣያን ተዓዘብቲ ጥራይ ነበሩ እሞ ኩሉ ግዜ ኣይካተቱን ነበሩ።
ኣብዞም ርእይቶታት እዚኦም፡ ነቲ ገለ ዘይወለዱ ኣንስቲ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ዝገለጽኦ ስቓይ እውን ክንሰምዕ ንኽእል ኢና። ኣብ ዘመን ኣቦታት፡ ሓብቲ ራሄል፡ ሌኣ፡ ቖልዑ ብቐሊሉ ትወልድ ክትመስል ከላ፡ ራሄል ቀኒኣታ ንሰብኣያ ድማ፡ «ቖልዑ ሃበኒ፡ እንተ ዘይኮነስ ክመውት እየ!» ኢላ ጠለበት (ዘፍጥረት 30:1)። ከም ሳራ ቅድሚኣ፡ ሰብኣያ ብሓንቲ ኻብ ኣገልገልቲ ቖልዓ ክወልድ ደለየት፡ ካብቲ ዘይወለደትሉ ገዛ ምጽናሕ ይሕሸኒ ብምባል ድማ። ድሕሪኡ፡ ኣብ ዘመን ፈራዶ፡ ሓና ብኻልኣይቲ ሰበይቲ ሰብኣያ፡ ፔኒና፡ ብፍላጥ ተቐስቂሳ ነበረት፡ ንሳ ድማ ንፍቕርን ምውላድን ከም ውድድር ኣብ መንጎ ተቐናቐንቲ ዝርእያ ጨካን ዘይሓስብ ሰበይቲ ነበረት።2 ሓና ብሰንኪ ስቓያ፡ ሓዘን ልባ፡ ምርዑር ነፍሳ ብግልጺ በኸየት፡ እዚ ድማ ብዘይጥርጥር ብዘይብቑዕ ፈተነታት ሰብኣያ ንምጽንናዓ ተደሪቡ ነበረ (1 ሳሙኤል 1:1-10)።
ድሕሪኡ፡ ኣብ መጀመርታ ዘመን ሓዲስ ኪዳን፡ እታ ኣረጊት ኤልሳቤጥ ብመወዳእታ ምስ ጠነሰት፡ እግዚኣብሔር ብመወዳእታ «ነቲ ኣብ መንጎ ሰባት ዝነበረኒ ነውሪ ንምውሳድ» ከም ዝተግበረ ተዛረበት (ሉቃስ 1:25)። ንሳን ሰብኣያን ክልቲኦም ጻድቃን እኳ እንተ ነበሩ፡ ብዘይነቀፋ ብፍርሃት እግዚኣብሔር ይኸዱ ነበሩ (ቁ.6)፡ ገለ ዝተሓብአ መንፈሳዊ ውድቀት ንኣኣ ንኣሽሓት ዓመታት ዘይወለደት ክትከውን ምኽንያት ኮይኑዋ እዩ ኢሎም ጎረባብታ እንታይ ከም ዝሓሰቡ ጥራይ ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ብሓቂ ድማ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ማሕበራዊ ዘይምቕባል ናብ ዘይወለዱ ኣንስቲ ንነዊሕ እዋን ልምዲ እኩያት ነበረ (እዮብ 24:21)።
ብዛዕባ ከምዚ ዝኣመሰለ ስቓይ ክትዛረብ ከለኻ ብጥንቃቐ ክትከይድ ኣለካ። ኣብ ዝበለጸ ዘይጠቅም ወይ ኣብ ዝኸፍአ፡ ዘይሕቡን ወይ ብቐሊሉ ጌጋ ዝኾነ ነገር ምዝራብ ኣዝዩ ቐሊል እዩ። ንሓንቲ ሓብቲ ኣብ እግዚኣብሔር፡ ብሰንኪ ዘይወለደት ምዃና እትሓዝን እንታይ ከም እንብላ እንተ ዘይፈለጥና፡ ጌጋ ነገር ካብ ምዝራብ ዝሓሸ ዝኾነ ነገር ዘይምዝራብ እዩ! ሓዘና ምምቕቓል፡ ጾራ ምጽዋር፡ ምስ እትበኪ ሰበይቲ ምብካይ – እዚኣቶም ኩሉ ግዜ ዝግባእ ምላሻት እዮም። እቲ ንዝተዋረዱ ዘጸናንዕ ኣምላኽ፡ ብቐሊሉ ሓደ ዓርኪ ናባና ብምልኣኽ እዩ ዝገብሮ (2 ቈረንቶስ 7:6)። ምናልባት ንስኻ ወይ ኣነ እቲ ዓርኪ ክንከውን ይግባእ።
ግናኸ ምጽንናዕን ሓገዝን ብቓላት እውን ይመጽእ እዩ (1 ተሰሎንቄ 4:18)። ቅዱሳት ጽሑፋት ኣብ ኩሉ ጉዳያት ህይወትን እግዚኣብሔርን ይመራና እዩ፡ ስለዚ ኣብዚ ቦታ እዚ እውን ምሪሕና ክንጽበ ንኽእል ኢና።
ህላዌ ኣምላኽ
ኩሉ ግዜ ብርግጽነት ህላዌ ኣምላኽ ክንጅምር ንኽእል ኢና። ንሱ ናብ ዝተሰብረ ልቢ ቀረባ እዩ፤ ንሱ ናብቶም ብሓቂ ዝጽውዕዎ ይቐርብ እዩ፤ ኣብ ግዜ ጸበባ ሓገዝ ይህብ እዩ (መዝሙር 34:18፡ 145:18፤ እብራውያን 4:16)። ኣንስቲ ብዛዕባ ጉዳይ ቖልዑ ፍሉይ ዓይነት ስምዒት ከም ዝስምዐን ይፈልጥ እዩ። ኣምላኽ ሰይፊ ንነፍሲ ማርያም ኣደ የሱስ፡ ስቓዩ ክትርኢ ከላ ከም ዝሰንጥቓ ይፈልጥ ነበረ (ሉቃስ 2:35)፡ ኣምላኽ ድማ ነቲ ንልቢ ዘይወለዱ ዝሰንጥቕ ስቓይ እውን ይፈልጥ እዩ።
ንሉዓላዊ ሓይሊ ኣምላኽ ኣብ ተኣምር ውልደትን ህይወትን እውን ክንእውጅ ንኽእል ኢና። ካብ ግዜ ጥንሲ እኳ ደኣ ቅድሚኡ፡ ኣምላኽ ምስ ምዕባለ ኩሉ ቖልዓ ብቐረባ ይሳተፍ እዩ (መዝሙር 71:6፡ 139:13፤ ኤርምያስ 1:5)። ቅዱሳት ጽሑፋት ንሱ እዩ ማህጸን ዝኸፈተን «ጥንሲ ዝሃበን» ምጥናስ ንምፍጻም ከም ዝኾነ ይገልጽ (ሩት 4:13፤ ዘፍጥረት 29:31፡ 30:22 ተመልከት)። ብፍሉይን ጽቡቕን ዕብራይስጢ ምሳሌ፡ ንሳራን ሓናን «በጺሑወን» እዩ እሞ ክጠንስኦም እዩ (21:1፤ 1 ሳሙኤል 2:21)።
ግናኸ ኣብ ካልእ እዋናት ኣምላኽ ማህጸን ዓጺዩ እዩ። ሓድሓደ ግዜ ዘይምጥናስ ወይ ዝተቋረጸ ጥንሲ ተግባር ፍርዲ ነበረ (እዮብ 15:34፤ ሆሴዕ 9:11-14)፡ ግን ኣብ ብዙሓት ካልእ ጉዳያት ምስ ግላዊ ንጽህና እታ ሰበይቲ ዝምድና ኣይነበሮን (ዘፍጥረት 16:2፡ 20:18፤ 1 ሳሙኤል 1:5)። ስለዚ፡ ኣምላኽ ሉዓላዊ ምዃኑ እናኣረጋገጽና፡ ንሓንቲ ቖልዑ እትደሊ ሰበይቲ ንምብራዕን ንምምራሕን እንታይ ካልእ ክበሃል ይከኣል?
ጸገም ግምታት
ዓለም ዝወደቐት ቦታ ምዃና ክንውስኽ ኣለና፡ ሓድሓደ ግዜ ድማ ሰብኣዊ ኣካላት ብመሰረት ልሙድ ስርዓታት ኣይሰርሑን እዮም። ኣምላኽ ንጥንሲን ውልደትን ንምፍጻም ብርግጽ እኹል ሓይሊ እኳ እንተ ኣለዎ፡ ኣብ ፍሉያት ጉዳያት ከምኡ እንተ ዘይገበረ ግን ብግምታትና ክንጥንቀቕ ኣለና። ንሓንቲ ዘይወለደት ሰበይቲ እግዚኣብሔር ማህጸና ዓጺዩ እዩ ምባልና፡ ንሓንቲ ብስኳር ዝተለኽፈት ሰበይቲ እግዚኣብሔር ፓንክረኣሳ ዓጺዩ እዩ ምባልና ኣይፍለን እዩ።
እዚ ናብ ሓደ ኣገዳሲ መግለጺ ይመርሕ፡ ንሓደ እኳ፡ «እሞ መዓስ ኢኹም ቖልዑ ክትወልዱ?» ወይ «ቖልዓኹም ዓብዩ እዩ ... ካልእ ክትወልዱ ግዜኡ እዩ!» ምባልና ፈጺሙ ቦታና ኣይኮነን። ሓንቲ ሓደ ቖልዓ ዝነበራ ሰበይቲ ብዙሓት ሰባት መዓስ ካልኣይ ቖልዓ ከም ዝመጽእ ከም ዝሓተቱዋ ትዝክር። እቶም ዝሓተቱ ዘይፈልጥዎ ግን እቲ ሰብ ሓዳር ክልተ ግዜ ጥንሲ ከም ዝተቋረጾም እዩ። እቲ ዘይጥንቁቕ ግን ዘይሓስብ ርእይቶታትና ንዝዓበየ ሓዘን ሓደ ሰብ ክትንክፍ ይኽእል እዩ። ምውላድ ስራሕ ኣምላኽ እዩ። ንናይ ባዕልና ክንሓስብ ይግባእ።
ገሊኦም ሰባት፡ ሓደ ቖልዑ ዝደሊ ሰብ ሓዳር ሕክምናዊ ሓገዝ ክደሊ ይግባእ ድዩ ኢሎም ይሓቱ። እዚ ኣብ መንጎ እቲ ሰብ ሓዳርን እግዚኣብሔርን እዩ፡ ግን እዚ ከም ካልእ ሕክምናዊ ጸገማት ምሕሳቡ ብፍጹም ጌጋ ኣይኮነን። ክርስትያን ሓካይም ኣብ ዝኾነ ጨንፈር ሕክምና፡ ምትእትታዎም ኩሉ ግዜ ኣብ ክእለት ኣምላኽ ንጥዕና ወይ ምሕዋይ ምሃብ ከም ዝምርኮስ ክሰማምዑ እዮም። ኣብ ጉዳይ ምውላድ፡ ሕክምናዊ ምዘና ንፍሉያት ዕንቅፋታት ጥንሲ ክለሊን ክፈትሕን ይኽእል እዩ (እዚ ድማ ብሕክምናዊ ኣዘራርባ ኣብ መንጎ ኣንስትን ሰብኡትን ብማዕረ ዝተመቕለ እዩ3)። እንደገና፡ እዚ ኣብ ሕልና እቲ ሰብ ሓዳር ዝምርኮስ ጉዳይ እዩ፡ ንሳቶም ድማ ንጥበብ ንእግዚኣብሔር ክደልዩ ከለዉ።4
ተግባር እምነት
ሓንቲ ክርስትያን ሰበይቲ ቖልዓ ንምውላድ ምፍታን ከም ማራቶን ከም ዝነበረ ገሊጻቶ፡ ኣብኡ ድማ መወዳእታ መስመር ኣብ ጥቓኡ ድዩ ወይ እቲ ውድድር ባዕሉ ፍጹም መወዳእታ የብሉን ንጹር ኣይነበረን። «እምነት ከቢድ ክስምዓካ ይኽእል እዩ፡ ንነፍስኻ ንዝተረፈ ህይወትካ ክትጸውሮ ከም እትኽእል እንተ ፈሊጥካ»፡ ወሲኻ ገሊጻ። ግናኸ፡ «ህላዌ [ኣምላኽ] ኣብቲ ናይ ምጽባይ እዋን ብፍሉይ መገዲ ተሰሚዑኒ» እውን ትዝክር።
እዚ ንኹላትና መምህር እዩ። ሃዋርያ ዮሃንስ፡ ኣካላዊ ጥዕና ዓርኩ ጋይዮስ ከም መንፈሳዊ ጥዕናኡ ጽኑዕ ክኸውን ተመነየ (3 ዮሃንስ 1-2)። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ ብኣካላትና ዘጋጥም ብልሽት ንጥዕና ነፍሳትና ክሰብር የብሉን። ብዛዕባ ትምኒት ኣደ ምዃን ብፍሉይ ግላዊ ነገር ኣሎ፡ ግን ካልኦት ድማ ንመንበር መንኮርኮርኦም ገዲፎም ወይ ካብ ሕማም ልቦም ወይ ካልእ ንነዊሕ እዋን ዝጸንሕ ሕማም ክድሕኑ ይደልዩ። ኣብ ዝኾነ ንነዊሕ እዋን ዝጸንሕ ጸገም፡ ሓሳባትና ኣብ ልዕሊ እቲ ንዓና ዝሓስብ ኣምላኽ ብምጥላፍ መንፈሳዊ ምርግጋእና ንምሕላው ክንውስን ንኽእል ኢና።
ገሊአን ኣንስቲ ኣምላኽ ይፍትንወን ዘሎ ይመስለን ይኸውን፡ ንሳተን ድማ ገለ መንፈሳዊ ፍረ ዘለዎ ጥምረት እምነት፡ ምእዛዝን ቅኑዕ ዓይነት ቃላት ኣብ ጸሎት ዝገልጽኦ ይደልያ። ኣምላኽ ልብና ብምሉኡ ኣብኡ ክሳዕ ዝምርኮስ ብዙሕ ግዜ ከም ዝጽበ ሓቂ እዩ፡ ድሕሪኡ ድማ ይገብር። ግን ኣምላኽ ሓድሓደ ግዜ ንኹሉ ግዜ ኣብኡ ምሉእ ብምሉእ ክንምርኮስ ንኹነታትና ከም ዝጥቀም እውን ሓቂ እዩ። ኣምላኽ ንጳውሎስ «ሾኽ ኣብ ስጋ» ምስ ለኣኸ – ገለ ዘይተፈልጠ ኩነታት ኣካላውን መንፈሳውን ጭንቀት ዘምጽእ – እዚ ብሰንኪ ፍሉይ ሓጢኣት ኣብ ህይወት ጳውሎስ ኣይነበረን። ብኣንጻሩ፡ ኣምላኽ ንጳውሎስ ብትዕቢት ሓጢኣት ንምግባር ዘለዎ ዕድል የንኪ ነበረ (2 ቈረንቶስ 12:7)። እዚ ኣምላኽ ንሓንቲ ሰበይቲ ካብ ሓጢኣት ንምክልኻል ቖልዑ ይኸልኣ ማለት ኣይኮነን። ግን ኣብ ክንዲ ኣብ ኩነታትና ምትኳር፡ ኣብ ዝምድናና ምስ እግዚኣብሔርን ኣብኡ ዘሎና እምነትን እንተ ኣተኮርና፡ ንዝኾነ ምእመን ኩሉ ግዜ ከበርትዖ እዩ።
ድሕሪኡ፡ እምነትና ኣብ እግዚኣብሔር እናዓበየ ምስ ከደ፡ ንግዜያት ምጽባይ ክንጻወር ንኽእል ኢና። ኣብነት ኣብርሃምን ሳራን ኣብዚ ይሕግዘና እዩ። ኣምላኽ ስድራቤት ክህቦም ድሕሪ ምውዓሉ፡ ንሳቶም ክልቲኦም ንዓመታት ብዝተፈላለየ መገዲ ትዕግስቲ ስኢኖምን ተጠራጢሮምን። ብመወዳእታ ግን፡ ሳራ 90 ዓመት ምስ ኮነት፡ ኣብርሃም 100 ዓመት ምስ ኮነ፡ እቲ ዝተረፎም እንኮ ምንጪ ድማ ተስፋ ኣምላኽ ምስ ኮነ፡ ይስሃቅ ተወልደ። ምጽባዮም ንኣሽሓት ዓመታት ጸንሐ፡ ግን ንኣሽሓት ዓመታት ኣብነት እምነት ኮነ (ሮሜ 4:19፡ 9:9፤ እብራውያን 11:11)።
ታሪኽ ሓና ንሳ ንእግዚኣብሔር ብሰንኪ ምሕረቱ ወዲ ስለ ዝሃባ ምስ ኣመስገነት፡ ከምኡ ዝኣመሰለ ምብራዕ ይህብ። ድሕሪ ወለዶታት፡ እቲ ደራሲ መዝሙር 113 ብእምነታ ከም ዝተባብዐ ይመስል፡ ብቐጥታ ቃላታ እናጠቐሰ፡ ኣምላኽ «ንመኻን ሰበይቲ ገዛ ይህባ» ከም ዝበለ ወሲኹ (ቁ.9፤ ቁ.7-9፤ 1 ሳሙኤል 2:8 ተመልከት)። ግዜ ኣምላኽን እምነት ሓናን ንዓመታት ክንደይ ጽቡቕ ከም ዝዓበየ ተመልከት!
ኣምላኽ ንዓና ከም መምሃሪ ክጥቀመና ከም ዝሓሰበ እንተ ዝብል፡ ምናልባት ክንኽበር ንኽእል ኢና። ግን እዚ ንነዊሕ ዓመታት ምጽዋር ምስ ዝደጋገም ዑደት ተስፋን ምጕዳልን ከም ዝሓትት እንተ ፈለጥናስ እንታይ? ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ከምዚ እዩ ዝሰርሕ። ማርያምን ማርታን ሞት ሓዎም ጸዊረን፡ ግን ኣምላኽ ብእኡ ብፍሉይ ተኸቢሩ እዩ (ዮሃንስ 11:4,40)። ኣና ንሸውዓተ ዓመታት ጥራይ ተመርዒያ ነበረት፡ ግን ኣብቲ ምናልባት 60 ወይ ካብኡ ንላዕሊ ዓመታት ዝነበራ መበለትነት እዩ እሙን ኣገልግሎታ ዝበርሀ (ሉቃስ 2:36-37)።
ሓንቲ ሰበይቲ ነዚ ነጥቢ እዚ ብተመሳሳሊ ቃላት ተንኪፋቶ። ንሳን ሰብኣያን ድሕሪ ዓመታት ምጽባይ ብሓጎስ ቖልዓ ይጽበዩ ነበሩ – ግን ሓጎሶም ብኣዝዩ ዘሕምም ኣካላውን ስምዒታውን ስቓይ ምቋራጽ ጥንሲ ተተኪኡ። ንሳ ድሕሪኡ ካልእ ጥንሲ ኣይገበረትን፡ ሓድሓደ ግዜ ድማ ኣምላኽ እቲ ቖልዓ እንተ ዘይተወሊዱ ስለምንታይ ከም ዘጥነሳ ትሓትት። ግናኸ፡ «ካብኡ ዝወጹ ጽቡቕ ነገራት እሓስብ ... ፈተና ሓሊፈ፡ እዚ ድማ ንእምነተይ ብዝያዳ ክሕዛ ሓጊዙኒ» ኢላ ጸሓፈት። ብተወሳኺ፡ ብዙሓት ካልኦት ኣንስቲ ድሕሪኡ ብዛዕባ ናይ ባዕለን ሓዘን ተዛሪበንዋ። ንሳ እግዚኣብሔር «እቲ ዝሕዞ ዓለት እዩ፡ ንሱ ድማ ተስፋይ እዩ» ክትብል ትኽእል እያ።
እቶም ንኣርቲክል ዝተሓተቱ ኩሎም፡ እምነቶም ኣብ ኣምላኽ ኣብ ግዜ ሓዘኖም ከም ዝዓመቐ ተሰማሚዖም። ሓንቲ ሰበይቲ፡ «ንሰብኣየይን ንዓይን ኣብ እምነትና ከም ንዓቢን ናብኡ ከም ንቐርብን ገይሩና። ንኻልኦት ከምዚ ዝኣመሰለ ኩነታት ዘለዎም ንምሕጋዝ እውን ኣፍቂዱልና እዩ» (2 ቈረንቶስ 1:3-5 ተመልከት)።
ስለዚ፡ ምስ ሉዓላዊ ሓይሊ ኣምላኽ፡ ንፍቕራዊ ልቡ እውን ክንኣምን ንኽእል ኢና። ንሱ ኩሉ ግዜ መደብ ኣለዎ። ነብዪ ኢሳይያስ ሓደ ግዜ ንናይ ባዕሉ ስድራቤት ኣተኩሮ ገበረ፡ ድሕሪኡ ድማ መንፈስ ቅዱስ ነዘን ቃላት እዚኤን ናብ ትንቢታዊ መልእኽቲ ብዛዕባ እግዚኣብሔር የሱስ፡ ንዝተዋጀዉ ህዝቡ «እቶም እግዚኣብሔር ዝሃበኒ ቖልዑ» ዝበለ፡ ለወጠን (ኢሳይያስ 8:18፤ እብራውያን 2:13 ተመልከት)። ካብ ሰብኣዊ ኣረኣእያ፡ ብርግጽ፡ እግዚኣብሔር ፈጺሙ ኣይተመርዓወን ወይ ቖልዑ ኣይነበሩዎን። ብሓቂ ድማ፡ ብትንቢት ንሓዘኑ ከም ኣብ ማእከል ዓመታቱ ከም ዝተቖርጸ ንብብ (መዝሙር 102:24)። ግናኸ ሕጂ፡ ድሕሪ ግዜ ሓዘኑ፡ መንፈሳዊ ዘርኡ ብዙሕ እዩ!
ብተመሳሳሊ መገዲ፡ ዝተናውሐ ተስፋ መን ምዃንና ክገልጽ የብሉን። ኣምላኽ ብኣና ገይሩ ዓብዪ ነገር ክገብር ይኽእል እዩ፡ እኳ እንተኾነ መገዱ ካብቲ ዝጸበናዮ ዝተፈልየ ይኸውን። ኩሉ ግዜ ክንርግጽ ንኽእል ኢና፡ ኣብ ምጕዳልና እውን፡ ንእኡ ዓብዪ ዋጋ ከም ዘሎና፡ ንሱ ድማ ነቲ ክንገብሮ ዝሓሰበና ጽቡቕ ግብሪ ኣቐዲሙ ኣዳልይዎ እዩ (ኤፌሶን 2:10)።
