«በጻሒ ነበርኩ፣ ንስኻትኩም ከኣ ተቐበልኩምኒ።» — ማቴዎስ 25:35 KJV
ንስኻ ነበርካ
ኣብዚ በጻሒ፣ ኣብ ቤት-ልሄም ንዓኻ ቦታ ኣይተረኽበን። ንስኻ እቲ ናይ ኣቦ ለስላሳ ተኽሊ ነበርካ፤ ግናኸ፣ ኦህ፣ እቲ ምድሪ ክንደይ ደረቕ! ኣብ ከተማ ዳዊት ጐይታ ዳዊት፣ ክርስቶስ፣ ብምሉኡ ዘይፍለጥ ነበረ፤ ህዝብኻ ንዓኻ ኣብ ክንዲ ዝፋን መስቀል ክሰርሑልካ እዮም። ንስኻ ዘይተፈቐርካ፣ ዘይተደለኻ፣ ብዅሎም ከምኡ’ውን ብሒደት ሰባት ጥራይ ዝተናዕቕካ ነበርካ፤ እቲ ዘገርም ውበትካ ብዓይኒ ተፈጥሮ ብምሉኡ ተሳሕለ።
ንስኻ ነበርካ
ኣብዚ በጻሒ፣ እቲ ናይ ሰማይ ኣኽራናት ሓርማዝ ርሑቕ ገዲፍካ። ኣብ ምድሪ ንዝደኸመ ርእስኻ መዕረፊ ቦታ ክትረክብ ኣይከኣልካን። ካልኦት ኣብ ገዛኦም መዕረፊ ምስ ረኸቡ፣ ንስኻ በይንኻ ናብቲ ገደል ዘለዎ ጐቦታት ደብረ ዘይቲ ኸድካ፣ ኣብኡ ከኣ ንኣቦኻ ረኸብካ። ቀበሮታት ጕድጓዶም ኣዳልዮም ነበሩ፣ ነፍሲ ወከፍ ዑፍ ፍሉይ ጎጆኣ፤ ግናኸ ንስኻ ብሓጢኣት ዝመልአት ምድሪ ዕረፍቲ ክትረክብ ኣይከኣልካን።
ንስኻ ነበርካ
ኣብዚ በጻሒ፣ ሕቚፊ ኣቦ ንዘለኣለም መዕረፊኻ ነበረ። ንስኻ በይንኻ ነበርካ፣ ምስ ብዙሓት ሰባት ኣብ መገዲ እንተኾንካ’ኳ። ኣገባብካ ክንደይ ፍጹም ነበረ፣ ኩሉ ቃልካን ሓሳብካን ክንደይ ንጹህ፣ ብዅሎም ዘይተረድአኻ፣ ካብቶም ኣቦ ዝመሃሮም ወጻኢ። ኣካይዳኻ ናይ ብምሉኡ ዝተረጋገጸ እምነት ነበረ፣ ዘይኮነስ ናይ ራእይ፤ ህልውና ኣቦኻ ንዘለኣለም ናይ ንጹህ ሓጎስካ ምንጪ ነበረ።
ኣነ’ውን ሕጂ እየ
ኣብዚ ምስኻ በጻሒ፣ ኣብዛ ምድሪ፣ ንዓኻ መስቀልን መቓብርን ጥራይ ዝሃበት፣ ድሕሪ ሕጂ ኣብ ገዛይ ከም ዘለኹ ክስምዓኒ ኣይደልን። ኣምላኽካ ናተይ እዩ፣ ኣቦኻ ሕጂ ብዘገርም ጸጋ ናተይ እዩ። እቲ ናይ ኣቦ ቤት ብርሃንን ፍቕርን ሕጂ መዕረፊ ቦታይ እዩ። ኣነ ተጓዓዛይ እየ፣ ምስኻ ብእምነት ብምኻድ ጥራይ ሕጉስ እየ፣ ክሳዕ እታ ክብሪ ዘለዋ መዓልቲ ኣብ መወዳእታ ገዛይ ገጽካ ዝርኢ! ብካሮሊን ኢ. ጊብ
«ኣነ ምስኻ በጻሒ እየ።» – መዝሙር 39:12
