ብዛዕባ ስነ-ጽሑፍን መዝገበ-ቃላትን፣ ታሪኽን ስብከታትን፣ መዝገበ-ቃላትን መግለጺታትን፣ ኢንሳይክሎፔድያን ኢንሳይክሊካልን ብዙሓት ደረስቲ ክንሰይ ንኽእል ኢና፣ ግን ሓደ ደራሲ ምድሓን ጥራይ ኣሎ። ብደራሲነቱ፣ ክርስቶስ ንኹሎም ይቕድም፤ ብመበቆሉ ልዑልን ቀዳማይን እዩ፣ ብዘይ መወዳድርቲ ወይ ተወዳዳሪ። ካልእ ደራሲነት ናብዚ ኣዝዩ ኣገዳሲ ርእሲ ምድሓን ክውሰኽ ከቶ ኣይክእልን። ነብዪ ኢሳይያስ ኣብ መልእኽቱ ከምዚ ይጽሕፍ፣ “ኣነ፣ ኣነ እየ እግዚኣብሔር፣ ካብኣይ ወጻኢ ድማ ኣዳሓኒ የልቦን” (ኢሳ. 43:11)። ሆሴእ ድማ ነዚ ሓደ ዓይነት ምርግጋጽ ይደግሞ: “ካብኣይ ወጻኢ ድማ ኣዳሓኒ የልቦን” (ሆሴእ 13:4)።
ኣብዚ ዝዓበየ ኩሉ ደራሲነት፣ ክርስቶስ ብፍጹም ንዘለኣለም በይኑ ይቐውም: “ብኻልእ ድማ ምድሓን የልቦን” (ግብሪ ሃዋርያት 4:12)። ከምኡ’ውን፣ ንሱ በይኑ ደራሲ እቲ ንምድሓን ዝጥቀም እምነት እዩ: “ብጸጋ ኢኹም ብእምነት ዝደሓንኩም” (ኤፌ. 2:8)። ንደራሲነት ዘለኣለማዊ ምድሓን ብቑዕ ንምዃን፣ እቲ ነቲ ፕሮጀክት ዝሓስብ ብዛዕባ ኩሉ ነገር ኩሉ ክፈልጥ፣ ዝኾነ ነገር ክገብር ክኽእል፣ ንዝኾነን ንኹሉን ኩሉ ግዜን ብምሉኡን ክዓዪ ኣብ ኩሉ ቦታ ክርከብ ኣገዳሲ እዩ። እዚ ድማ ካብ ምሉእ ፍልጠት፣ ምሉእ ሓይልን፣ ምሉእ ምህላውን ዝተሓተ ነገር ኣይኮነን። ክርስቶስ፣ ነዚ ዘይተወሰነ ሓይልታት ዝጥቀም፣ ስለዚ ብልጫ ዘለዎ ብቑዕ፣ ብንጹር ዝተሰርዐ፣ ንዘለኣለም ድማ ኣዳሓኒ ክኸውን ብቑዕ እዩ።
ልዑል ብቕዓትን ፍጹም ዓቕምን ጐይታና ከም ደራሲ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ሓቂ ብንጹር ተገሊጹ ኣሎ። ንሱ ድሮ ኣብ ዘይውዳእ ፍጽምና ፍሉይ ክብሪ ኣለዎ፣ ከም ደራሲ ዘለኣለማዊ ዘመናትን ናይ ዘላቒ ህይወትን። ንሱ ምትካእና ክኸውን ብምሉኡ ብቑዕ እዩ። ንሱ ብልጫ ብዘለዎ ብቕዓቱ ንልብን ኣእምሮን ንምርዋይ ብንጹር ዝተሰርዐ እዩ፣ ብልዑል ሓይሉ ድማ ነቶም ዝተቐደሱ ንዘለኣለም ፍጹማት ንምግባር ኣዝዩ ብቑዕ እዩ።
