የሱስ ክርስቶስ፡ ንዓና ዝምሕረናን ዘንጽሓናን ዓቃቢና

እቲ ዓቃቢ ክልተ ነገራት ይገብር፡ ንሱ ምእንታና ንኣብ ይምሕረና፤ ንሱ ነቲ ቃል ኣብ ልዕሌና የውዕሎ። እቲ ሓደ እንተበደልና፡ ኣብ ቅድሚ ኣቦ፡ ኣብ ቅድሚ እቲ ከሳሲ፡ ንጕዳይና ይሕሉ፤ እቲ ሓደ ድማ ንተግባራዊ ኩነታትና ናብቲ ኩሉ ግዜ ብጻድቕ ዓቃቢ፡ ምሕረት ዝገበረ፡ ብዘይ ሓጢኣት ዝሕሎ ቦታና የቕርቦ።

እቲ ኣብ ተግባራዊ ኩነታትና ዘሎ ድኽመት ካብቲ ኣብ ሓደ ሰብ ክልተ ባህርያት ዘሎና ምዃንና ዝመጽእ እዩ።

ኣነ ባዕለይ ብሓሳብ ንሕጊ ኣምላኽ አገልግል፡ ብስጋ ድማ ንሕጊ ሓጢኣት። (ሮሜ 7:25)

ብእምነትን ብመንፈስን ድማ ኣብ ስጋ እንተዘይኮንና እኳ፡ ግናኸ ብሓቂ ኣብ ውሽጥና ኣሎ (ብእምነት ምዉት ከም ዝኾነ ንቖጽሮ እኳ እንተኾነ)፡ ስለዚ እዩ እቲ ድኽመት። ምኽንያት የልቦን፡ ግናኸ እቲ ሓቂ፡ ንሕና ንወድቕ ኢና። እቲ ከም ደቅና ዘሎና ቦታና ኩሉ ግዜ ሓጢኣት እንተገበርና እኳ ሓደ እዩ ዝኸውን፡ ምኽንያቱ እቲ ጻድቕ ዓቃቢ ምሕረት ስለ ዝገበረ እዩ።

ሓደ እኳ እንተበደለ፡ ዓቃቢ ኣሎና።ግናኸ ኣብ ተግባራዊ ኩነታትና ወዲቕና ኢና—ረኺስና ኢና። ኣካላትና ብንጹህ ማይ ተሓጺቡ እዩ፡ እዚ ሓቂ እዩ (እብራውያን 10:22)፤ ሓደ ግዜ ምሕጻብ ትንሳኤ ነይሩና (ቲቶስ 3:5)፤ እንደገና ተወሊድና ኢና (ዮሃንስ 3:3)፤ ስለዚ እንደገና ናብ መሕጸቢ ክንኣቱ ኣየድልየናን እዩ።

ግናኸ በዲልና ኢና፡ ኣእጋርና ርኺሱ እዩ፡ ከምኡ ድማ፡ በዚ ሓጢኣት ዘርክስ ዓለም ክንሓልፍ ከለና። እዚ ንኣብ ቅድሚ ኣቦ ምቕራብ ኣይኸውንን እዩ። እቲ ዓቃቢ እንታይ ይገብር? ንሱ ነቲ ቃል ኣብ ልዕሌና የውዕሎ፡ ኣእጋርና ይሓጽብ፡ ናብ ንስሓን ርእስና ምፍራድን ድማ ይመርሓና። እቲ ምሕረት ዝገበረ ዓቃቢና ምዝካር፡ ናብ ኣቦና ብጕልበትና ይመልሰና፡ ንሱ ድማ ይቕረ ይብለና፡ ካብ ኩሉ ዓመጻና ድማ የንጽሓና።

ከምቲ ንሱ ኣብ ቅድሚ ኣቦ ጻድቕ ዝኾነ፡ ንሕና ድማ ንንጽህ ኢና። እዚ ብማይ ቃል ዝኸውን ምጽራይ እዩ፡ ብደም ኣይኮነን፡ እዚ ድማ ፈጺሙ ኣይድገምን እዩ። እዚ ካብቲ ሱር ሓጢኣት ዝመጽእ ንሞራላዊ ርኽሰት፡ ብቓል ገይሩ፡ ንሞት ክርስቶስ ምውዓል እዩ። ስለዚ፡ እቲ ብሩኽ ዕዮ እቲ ዓቃቢ፡ ብሓደ ወገን፡ ደቁ እንተበደሉ ኣብ ቅድሚ ኣቦ ምምሓር እዩ፤ ብኻልእ ወገን ድማ፡ ኣእጋሮም ብቓል ምሕጻብ፡ ተግባራዊ ኣካይዶኦምን ኩነታቶምን ናብቲ ኣብ ቅድሚኡ ዘሎ ቦታኦም ምምጻእ እዩ።

ምስቲ ብሩኽ ዓቃቢ ምትእስሳር ክሳዕ ክንደይ ባህታ ዘለዎ እዩ! ብሓደ ወገን ምእንቲ ኣሕዋትና እንተበደሉ ምምሓር፤ ብኻልእ ወገን ድማ፡ ቃል ናባታቶም ምምጻእን ኣእጋሮም ምሕጻብን። ጐይታ እዚ ጸጋ እዚ ብዝያዳ ይሃበና፡ ቅዱሳን ድማ እቲ ብሩኽ ፍቕሪ ንሓጢኣት ምሽፋን (ምሳሌ 10:12)፡ ምእንቲ ኣሕዋቶም እንተበደሉ ምምሓር፡ ብተኣማንነት ድማ ናባታቶም ቃል ብምምጻእ፡ ኣእጋሮም ብምሕጻብ፡ ካብ ርኽሰት ምእንቲ ክንጽሁ፡ እዚኦም ድማ፡ ነቲ ከሳሲ ብደም ገንሸል ብሓደ ወገን እንተበደሉ፡ ብኻልእ ወገን ድማ፡ ከምቲ ብሩኽ ጐይታ የሱስ ባዕሉ፡ ብቓል ምስክርነቶም ብግልጺ ምቅዋም ይርኣዩ። ንሱ ንዲያብሎስ ሓጢኣት ክገብር ክፍትኖ ከሎ፡ “ተጻሒፉ ኣሎ” ብምባል መለሰሉ። ንሕና ድማ ከምኡ ክንገብር ይግባእ። እንተበደልና፡ ንእግዚኣብሔር ምስጋና ይብጻሕ፡ ኩሉ ግዜ ብደም ገንሸል ክንምልሰሉ ንኽእል ኢና፡ እዚ ድማ ንኹሉ ቁስሊ በለሳ እዩ።

ደም ገንሸልን ቃልን፡ ሰይፊ መንፈስን፡ ኣብዚ ንዲያብሎስ እንጥቀመሎም ኣጽዋርና እዮም፡ እቲ ዓቃቢ ድማ ኣብ ሰማይ ኣብ ቅድሚ ኣቦ ንጕዳይና ይሕሉ እዩ። ስለዚ፡ ኣብ ኩሉ ኩነታት ንሕና ንሕሎ ኢና፡ ዓወትና ድማ፡ “ብእቲ ዘፍቀረና ኣባና ዝያዳ ዓወትና” እዩ።