ስለዚ፣ እቲ ጐይታ ባዕሉ ምልክት ክህበኩም እዩ፡ እንሆ፣ ድንግል ክትጸንስን ወዲ ክትወልድን እያ፣ ስሙ ድማ ኣማኑኤል ክትጽውዖ እያ።
ቅርብ እዋን ከምዚ ዝብል ኣንቢበ ነይረ፡ «ሰብ ንኣርባዓ መዓልቲ ብዘይ መግቢ፣ ንሰለስተ መዓልቲ ብዘይ ማይ፣ ንሾሞንተ ደቒቕ ብዘይ ኣየር ክነብር ይኽእል እዩ፣ ግን ንሓንቲ ሰኮንድ ብዘይ ተስፋ ጥራይ!» ኣብዚ እዋን ዓመት ብዙሓት ተስፋኦም ከም ዝሰኣኑ ዝስምዖም ኣለዉ፤ ብዙሓት ኣብ ዓለም ተስፋ ዝህቦም ነገር ንምርካብ ይቃለሱ ኣለዉ። እቶም ንጐይታ የሱስ ከም ጐይታኦምን መድሓኒኦምን ዘይፈልጡ «ብዘይ ተስፋን ብዘይ ኣምላኽን» እዮም (ኤፌሶን 2:12)። ግን ንጐይታ የሱስ ምፍላጥ ማለት ንኣምላኽ ተስፋ ምፍላጥ እዩ፣ ንሱ ድማ «ብምእማን ብኹሉ ሓጎስን ሰላምን ክመልኣኩም ይኽእል እዩ፣ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ድማ ብተስፋ ምእንቲ ክትበዝሑ» (ሮሜ 15:13)።
ቅድሚ ልደት ክርስቶስ ኣስታት 700 ዓመት፣ ነብዪ ኢሳይያስ ብዛዕባ ዝመጽእ መሲሕ ተዛረበ። ከምዚ ድማ በለ፣ «ስለዚ እቲ ጐይታ ባዕሉ ምልክት ክህበኩም እዩ፡ ድንግል ክትጸንስን ወዲ ክትወልድን እያ፣ ስሙ ድማ ኣማኑኤል ክትጽውዖ እያ።» ኣብ ማቴዎስ 1:23፣ ነዚ ቁጽሪ እዚ ምስ ልደት ጐይታና ብምትእስሳር እንደገና ንብብ። ኣማኑኤል ማለት «ኣምላኽ ምሳና» ማለት እዩ። ሰብ ካብዚ ኣምላኽ ተስፋ ተፈሊዩ እዩ፣ ከመይሲ ሓጢኣት ብሓደ ሰብ ጥሕሰት ናብ ዓለም መጸ። ግን ወዲ ኣምላኽ ናብ ዓለም መጸ፣ ንምፍራድ ዘይኮነ፣ ግን ብእኡ ምእንቲ ክንድሕን (ዮሃንስ 3:16–17)። ኣምላኽ ተስፋ ናብ ዓለም ኣተወ ተስፋ ንምሃብ። የሱስ ክርስቶስ እዩ ተስፋና (1 ጢሞቴዎስ 1:1)።
ኣብ መስቀል ተሰቀለን ሞተን «ሓንሳብ ንሓጢኣት፣ ጻድቕ ንዓመጸኛታት፣ ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ከምጽኣና» (1 ጴጥሮስ 3:18)። ሞት፣ ምቕባር፣ንትንሳኤ ጐይታ የሱስ ናብቲ ጴጥሮስ «ህያው ተስፋ» ዝብሎ (1 ጴጥሮስ 1:3) ኣምጺኣና እያ፣ እዚ ተስፋ እዚ ድማ ሕጂ ኣብ ሰማይ ተሰሪሑልና ኣሎ፣ ከምቲ ኣብ እብራውያን 6:19–20 እንብቦ፡ «እዚ ተስፋ እዚ ከም መርከብ ንነፍስና ኣሎና፣ ርግጽን ጽኑዕን፣ ናብቲ ድሕሪ መጋረጃ ዘሎ ቅድስና ድማ ዝኣቱ፣ ኣብኡ እቲ ቀዳማይ ዝኣተወ—የሱስ ባዕሉ፣ ንሓዋሩ ሊቀ ኻህናት ከም ስርዓት መልከጼዴቅ ዝኾነ።»
መርከብ ንሎሚ:
ተስፋ ንምግባር ከቢድ ምስ ዝኸውን፣ እቲ መዝሙራዊ ከምዚ ይብለና፣ «ኣቱም ነፍሰይ፣ ስለምንታይ ኢኺ ትድቅስኒ? ስለምንታይ ኢኺ ኣብ ውሽጠይ ትጨነቒ? ኣብ ኣምላኽ ተስፋ ግበሪ፣ ከመይሲ ገና ብምሕጋዝ ገጹ ክውድሶ እየ» (መዝሙር 42:5)። እቲ ጐይታ የሱስ ናብዛ ዓለም ምስ መጸ፣ ናብ መስቀል ምስ ከደ፣ ምስ ተሰቀለን ምስ ሞተን፣ «ተስፋ ኣብዚ ኣሎ» ይብል ነበረ። ንዝስዕብዎ ድማ፣ «ኩሉ ግዜ ምሳኹም እየ» (ማቴዎስ 28:20) ኢሉዎም ኣሎ።
