ሓድሓደ ግዜ ኩላትና ምትብባዕ የድልየና እዩ። ኣብ ስጳኛዊ መጽሓፍ ቅዱሰይ፣ እቲ “Ten animo” (“ተባዕ” ወይ “ልቢ ግበር”) ዝብል ኣበሃህላ ብኢየሱስ ኣርባዕተ ግዜ ተጠቒሙሉ፣ ንኣርባዕተ ንትብዓትናን ንሓጎስናን ዝበልዑ ነገራት ክዛረብ ከሎ።
በደል
ኣብ ማቴዎስ 9:2፣ ኢየሱስ ናብቲ ሓገዝ ዘይብሉ ሽባን ርእዩ፡ “ወዲ፣ ልቢ ግበር፤ ሓጢኣትካ ተሓዲጉልካ እዩ” በሎ። እቲ ሽባን ክኸይድ ምምናዩ ፍሉጥ እዩ፣ ግናኸ ናይ ሓቂ ሓርነትን ሓጎስን ካብ ምቕባል ምሕረት ኣምላኽ እዩ ዝመጽእ።
ሕማም
ኣብ ማቴዎስ 9:22፣ ን12 ዓመታት ብሕማም ተሳቒያ ዝነበረት ሓንቲ ሰበይቲ ነበረት። ኢየሱስ እንኮ ተስፋኣ ምዃኑ ትፈልጥ ነበረት። እቲ ንኢየሱስ ምትንካፍ ዝነበራ ምስጢራዊ ትልሚ ምስ ተጋህደ ልባ ተሰቢሩ ክኸውን ኣለዎ። ኢየሱስ ድማ፡ “ጓለይ፣ ልቢ ግበሪ፤ እምነትኪ ኣሕዊያትኪ እያ” በላ። በዚ ድማ ንዝበለጸ ስጉምቲ እምነት ክትወስድ ተተባቢዓ።
ዘይምርግጋእ
ኣብ ማቴዎስ 14:27፣ እቶም ዝደኸሙ ደቀ መዛሙርቲ ብለይቲ ኣብ ማዕበል ኣብ ጃልባ ኮይኖም፣ ብዘይ ኢየሱስ ነበሩ። ሽዑ ኸኣ ቅድሚ ሕጂ ፈጺሞም ዘይረኣይዎ ነገር – መንፈስ! – ረኣዩ። ኣዝዩ ኣፍርሆም። ኢየሱስ ከኣ ናባታቶም ቀሪቡ፡ “ተባዕ! ኣነ እየ። ኣይትፍርሑ” በሎም። ንፍርሃትና ዘህድእን ንልብና ዘሐጉስን መገዲ ክርስቶስ እዩ።
ምድሓር
ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 23:11፣ ጳውሎስ ዝከኣሎ ኩሉ ገበረ እሞ ነገራት ግና ተበላሸዉ። ሕጂ ይጎድእ፣ በይኑ እዩ፣ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ድማ ነበረ። ወንጌላዊ ዕዮኡ ተቓውሞ ገጢምዎ፣ ትምህርቱ ተጻሪሩ፣ ዕላማታቱ ተጠይቑ። ብሓፈሻ ብለይቲ ሽግራትና ዝያዳ ዓበይቲ ይመስሉ፣ ኣብ ሓንቲ ኻብተን ሓዘንተኛ ለይቲታት ድማ እግዚኣብሔር ኣብ ጥቓ ጳውሎስ ደው ኢሉ፡ “ተባዕ!” በሎ። ገና ዝዕየ ብዙሕ ዕዮ ኣሎ።
ምናልባት ብኸቢድ ግዜያት ትሓልፍ ትኸውን። ቃል እግዚኣብሔር ንዓኻ እውን እዩ፡ “Ten animo! ዝገበርካዮ ኩሉ እፈልጥ እየ፣ ይቕረ ድማ ኢለልካ እየ። ኣብ ጥቓኻ ደው ኢለ ኣለኹ። ገና ንዓኻ ዝኸውን ብዙሕ ዕዮ ኣሎኒ።” ብእምነት ካልእ ስጉምቲ ንምውሳድ ኣይትፍራህ።
