ተልእኾ የሱስ፡ ዕዮ ኣቦ ንሓጥኣን ምድሓን

ሰናይ ምሽት፣ ኣብ መላእ ዓለም ዘለኹም ሰብ ዋይፋይ! ሎሚ ብስም ወዲ ኣምላኽ ሰላም ንብለኩም። ንሱ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዕዮ ዝወደአ፣ ናብ ክብሪ ዝዓረገ። ኣብ የማን ኣምላኽ ይቕመጥ። ኵሎም ጸላእቱ መርገጽ እግሩ ኽሳዕ ዚዀኑ ይጽበ ኣሎ። ንሱ መርዓዊት ቤተ ክርስቲያን እዩ፣ ቀልጢፉ ዚመጽእ። ንስሙ ምስጋናን ኣምልኾን ይኹን። ኣሜን።

እምበኣርሲ፡ ንሕና ኣብ ዝሓለፈ ሰሙን፡ እቲ ናይ ጐይታ የሱስ ናይ መጀመርታ ቓላት፡ ኣብ ወንጌል ሉቃስ፡ ወዲ 12 ዓመት ከሎ፡ “ኣነ ዕዮ ኣቦይ ክገብር ኣሎኒ” ዝብል ምንባሩ ርኢና። እሞ፡ ዕዮ ኣቦ፡ እቲ ዝጠፍአ ኺደልን ኬድሕንን እዩ ነይሩ። ንሳቶም ድማ በዚ ጸልእዎ። ኣብ ወንጌል ሉቃስ፡ ንሓጥኣን ስለ ዝበጽሕ ነይሩ ጸልእዎ። ዜገርም ነገር፡ ኣብ ወንጌል ዮሃንስ፡ ንቓላቱን ንግብሩን ጸልእዎ፡ ከመይሲ እዚኣቶም ብኣቦ ከም እተላእከ ይመስክሩ ነይሮም። በዚ ጸልእዎ። ግናኸ ኣብ ወንጌል ሉቃስ፡ ንሓጥኣን ስለ ዝበጽሕ ነይሩ ብቐጻሊ ይጸልእዎን ይኸስስዎን ነይሮም። ግናኸ እዚ እዩ ዕዮ ኣቦ።

ኣብ ሉቃስ 4:18፡ ጐይታ ኣብ ናዝሬት፡ ተንሲኡ ኣብ ቤት ጸሎት ምስ ተዛረበ፡ ካብ ኢሳይያስ ተዛረበ። “መንፈስ ጐይታ ኣብ ልዕለይ እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ቀቢኡኒ እዩ” በለ። ዕዮ ኣቦ እንታይ እዩ? “ንሱ ንነዳያት ወንጌል ክሰብኽ ቀቢኡኒ እዩ። ንሱ ንዝተሰብረ ልቢ ኽፍውስ ለኣኸኒ።” እዚ ዕዮ ኣቦ እዩ፡ “ንእሱራት ምድሓን ክሰብኽ፡ ንዕውራት ምርኣይ ክመልስ፡ ንዝተጨፍጨፉ ሓርነት ክህብ፡ ቅቡል ዓመት ጐይታ ክሰብኽ።” እዚ ዕዮ ኣቦ እዩ ነይሩ። እዚ እዩ እቲ ዚገብሮ ዝነበረ።

ኣብ ሉቃስ 7:34፡ ንሓጥኣን ስለ ዝበጽሕ ነይሩ በዚ ኸሰስዎ። ኣብ ቤት ስምኦን ፈሪሳዊ ነበረ፡ እታ ሓጢኣተኛ ህይወት ዝነበራ ሰበይቲ ድማ ብንብዓታ ኣእጋሩ ትለኽዮ ነበረት። ንሳቶም ድማ፡ “ንሱ ፈታዊ ቀራጽን ሓጥኣንን እዩ” በሉ። እዚ እዩ እቲ ዝኸሰስዎ።

ሉቃስ 15:2፡ “እዚ ሰብኣይ ንሓጥኣን ይቕበል እሞ ምሳታቶም ይበልዕ” በሉ። በዚ ጸልእዎ፡ ከመይሲ ንሓጥኣን ብኽፉት ኢድ ይቕበል ነይሩ።

ኣብ ሉቃስ 18:7 ድማ፡ ምስ ረኣይዎ፡ ምስ ሓጥኣተኛ ሰብኣይ እንተ ኸደ ኣጕረምረሙሉ። እዚ ኸኣ ብርግጽ ዘኬዎስ እዩ ነይሩ።

ስለዚ ጐይታ ብዕዮ ኣቦ ብቐጻሊ ንሰባት ይበጽሕ ነይሩ፡ ናብኡ ኼምጽኦም። ካብ መስቀል ቀራንዮ፡ ንሓጥኣተኛ እንታይ እዩ ዝበሎ? “ሎሚ ምሳይ ኣብ ገነት ክትከውን ኢኻ።” ሃሌሉያ!

ድሕሪኡ ድማ ኣብ መወዳእታ ወንጌል ሉቃስ፡ ሉቃስ 24:47፡ “ንስሓን ስርየት ሓጢኣትን ብስመይ ንዅሎም ኣህዛብ ኪስበኽ እዩ” በለ። እዚ ዅሉ ብዛዕባ ንሱ ዕዮ ኣቦ ምግባሩ እዩ፡ ንሓጥኣን ምብጻሕ፡ ከምዚ ከማይ፡ ከምዚ ከማኻ፡ ንሓጥኣን ምብጻሕ። እዚ እዩ እቲ ኣቦ፡ እዚ እዩ ዕዮ ኣቦ። ተበጺሕካ ዲኻ? ዕዮ ኣቦ ኣሰንዩካ ዲዩ? ናብ ክርስቶስ መጺእካ ዲኻ? ንሱ ጐይታን መድሓንን ገይርካ ተቐቢልካዮ ዲኻ? ንሱ ገና ዕዮ ኣቦ ይገብር ኣሎ። ገና ነፍሳት የድሕን ኣሎ። ስለዚ ሎሚ ብእኡ ከም ዝኣመንካ ንኣምን። ንሱ ብቑዕ እዩ። ህይወትካ ንክርስቶስ ሃብ፡ ህይወትካ ንክርስቶስ ንበር፡ ብስሙ። ኣሜን።