መድሓኒየይ!
«ንሳቶም ድማ ምስ ሰደዶም, ንምጽላይ ናብ ከረን ወጸ።» —ማርቆስ 6:46 JND
ደቀ መዛሙርቲ ንጐይታ የሱስ ለመንዎ ንዝኸበቦም ብዙሕ ህዝቢ ከም ዝሰድዶም (ፍ.36)። ግን ጐይታ, ብርሕራሔ ተደሪኹ (ፍ.34), ንዚ ህዝቢ እዚ ካልእ መደባት ነበሮ። ንሳቶም ጓሳዊ ክንክን የድልዮም ነበረ; ንሱ ክምግቦም ደለየ። እቲ ብዙሕ ህዝቢ ብተኣምር ሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን ብጣዕሚ ስለ ዝተገረመ, ብኡብኡ ንዕኡ ንጉስ ክገብርዎ ምደለዩ (ዮሃንስ 6:15)። ግን እቲ ብጹእ ጐይታና ንልቢ እቲ ህዝቢ ይፈልጦ ነበረ። ንሱ እቲ ዝተላእከ ምዃኑ ብሓቂ ኣይተኣመኑሉን ነበሩ, ከምኡውን ሓደ መዓልቲ ኣብ የሩሳሌም ብዙሕ ህዝቢ ከም ዝሰላምዎ (ማርቆስ 11:9-10) ይፈልጥ ነበረ, ሓደ ሰሙን ጸኒሖም ድማ «ስቐሎ» (15:14) ብምባል ሓቀኛ ኣመለኻኽቶኦም ከም ዘርእዩ ይፈልጥ ነበረ። ጐይታ ልቦም ይፈልጥ ነበረ ከምቲ ናትና ዝፈልጦ።
ንህዝቢ ሰደዶም, ንምጥፋኦም ዘይኮነስ, ምእንትኦም ምስ ኣቦኡ ንምዝርራብ እዩ። ንሱ ንፍቓድ ኣቦኡ ክገብር መጺኡ ነበረ – እዚ ፍቓድ እዚ ድማ ኩሉ ሰብ ክድሕንን ንሓቂ ክፈልጥን ይደሊ (1 ጢሞቴዎስ 2:4)። ኣብዚ ኣብ ከረን ኮይኑ ጸለየን ምስ ኣቦኡ ተዛረበን ምኽንያቱ ንሓቂ ልቢ እቲ ብዙሕ ህዝቢ ይስምዖ ነበረ።
መጽሓፍ ኢሳይያስ ስምዒታት ጐይታ ብጽቡቕ ይገልጽ, ምስቲ ዝሰደዶ ዝተዛረበሉ ግዜ, «ኣነ ድማ በልኩ, ብኸንቱ ጸዓርኩ, ሓይለይ ብኸንቱ ኣባኸንኩ: ይኹን እምበር ፍርደይ ምስ የሆዋ [ጐይታ] እዩ, ስራሐይ ድማ ምስ ኣምላኸይ» (ኢሳይያስ 49:4)። እቲ ፍጹም ኣገልጋሊ ንሁኔታ ንየሆዋ ኣውፈዮ። ሓደ መዓልቲ ብፍጹም ምትእዝዛዝ ህይወቱ ክህብ እዩ, ንጥንቲ ህዝቡ ንምምላስ ጥራይ ዘይኮነስ, ንኣህዛብ ብርሃን ክኸውንን ኣቦኡ ድማ «ክሳዕ ወሰን ምድሪ መድሓኒተይ ክትከውን» (ፍ.6) ክብሎ ክሰምዕ እዩ!
«ብድምጺ ምስጋና ክስውኣልካ እየ ... ምድሓን ካብ የሆዋ እዩ።» —ዮናስ 2:9
