«ኣነ እውን ኣይዂንንክን እየ፤ ኪዲ ድሕሪ ሕጂ ኸኣ ኣይትሕጥእ!» (ዮሃንስ 8:1)
የሱስ ካብቶም ዝርህሩሁ ናይ ምድሪ ኣዕሩኽ ክንደይ ዝበለ ዝያዳ ርህሩህ እዩ! ሃዋርያት ብሓንሳእ ብቝጥዓ ተደሪኾም ኣብ ልዕሊ እቶም ዝዓበዩ ሓጥኣን ሓዊ ኻብ ሰማይ ከውርዱ ምደለዩ ነይሮም — ግናኸ ጐይታኦም ነቲ ዘይርህሩህ ሓሳብ ገሰጾ።
ጴጥሮስ እቲ እሙን ግናኸ ከዳዕ ደቀ መዝሙር፡ ብሰሪ እምነት ዘይምህላዉ ጽንዓት ዘለዎ ፍርዲ ጥራይ እዩ ዝጽበ ነይሩ — ግናኸ እቲ እቲ ልቢ ብንስሓ ሓዘን ክሳብ ክንደይ ከም ዝድንን ዝፈልጥ፡ ቅድሚ ኩሉ እቲ ዝርህሩህ መልእኽቲ፡ ድሕሪኡ ኸኣ እቲ ዝገርም ገሰጻ ሰደደ — «ተፍቅረኒዶ?»
እቶም ኣብ መዝሙር ሰሎሞን ዝነበሩ ሓለውቲ ነታ መርዓት ወቕዕዋ፡ መጋረጃኣ ቀዳድዎ፡ ብነቀፌታ ኸኣ ጸዓንዋ — ግናኸ እቲ ዝጠፍኣ ጐይታኣ ምስ ረኸበቶ፡ ካብኡ ሓንቲ ቃል ነቀፌታ እኳ ኣይነበረትን!
ሓደ ፍሉይ ምእመን ከም ዝበሎ፡ «ንቍጥዓ ኸምኡ ዝበለ ድኹም እዩ፡ ንምሕረት ድማ ክንደይ ዝበለ ድሉው እዩ፡ ነብያቱ ምስ ህዝቢ ኩሉ ትዕግስቶም ምስ ሰኣኑ፡ ኣብ ልዕሊኦም ምእንቲ ኺልምኑ፡ ሽዑ እኳ ንህዝቡ እቶም ቅድሚኡ ዝፈልጦም፡ ምእንቲ ስሙ ኢሉ ኺድርብዮም ኣይከኣለን።»
እታ ሓጥእ ዝነበረት ሰበይቲ፡ ነታ ኣብ ላዕሊ ዘላ መጸናንዒት «ቃል» ዝነገራ፡ ብኸሰስቲኣ ተነጺፋ ነበረት። ግናኸ፡ ካልኦት ካብ ቅድሚኦም እንተ ኣባረርዋ፡ «ኣነ እውን ኣይዂንንክን እየ።» ኣብ ኢድ እዚ ብሩኽ መድሓኒ-ኣምላኽ ምውዳቕ ጽቡቕ እዩ፡ ምሕረቱ ዓብዪ እዩ እሞ!
ካብዚ፡ ንሓጢኣት ብቐሊሉ ይሓልፎ ማለትና ድዩ? ፈጺሙ ኣይፋሉን! ደሙ፡ ዕዮኡ — ቤተልሔምን ጎልጎታን ነቲ ሓሳብ ይነጽግዎ! ናይ ሓንቲ ነፍሲ ጥራይ በደል ቅድሚ ምሕጻቡ — ካብ ዘለኣለማዊ ዝፋኑ ወሪዱ ኣብቲ ዝተረግመ ኦም ክሳቐ ነይርዎ። ግናኸ እዚ «ቃል የሱስ» ንኹሉ ቅኑዕ፡ ዝተሰብረ ልቢ ዘለዎ ንስሓ ዝኣተወ ሰብ፡ ቀይሕ ሓጢኣትን ጻዕዳ ሓጢኣትን — ንናጻ፡ ምሉእ፡ ዘለኣለማዊ ይቕረታ ዕንቅፋት ከም ዘይኮኑ ዝገልጽ ርህሩህ ምትብባዕ እዩ።
እቲ ናይ ጥንቲ እስራኤላዊ፡ ኣብ ምድረ በዳ ብስቓይ እናተንፈሰ ዝነበረ፡ «ምርኣይ —ንምንባር!» ጥራይ ነይርዎ። ሕጂ እውን ይብል፡ «ንኣይ ተመልከቱ — ኩሉ ወሰን ምድሪ ድማ ድሓኑ!» ኣብ ጐድኒ መስቀሉ ንዘለኣለም ዝኸውን ዓብዪ ሓወልቲ ተተኺሉ ነይሩ፡ ብድንቂኡ ድማ ካልኣይ እዩ።
ኣብ ልዕሊ እቲ ዝመውት ዝነበረ ገበነኛ፡ ንተስፋ ዝቘረጸ በደልን ንዝንቀጥቀጥ ንስሓን ዝተጻሕፈ ጽሑፍ ኣሎ፡ «እዚ እሙን ቃል እዩ፡ ንኹሉ ምቕባል ዝግባእ ድማ እዩ፡ የሱስ ክርስቶስ ንሓጥኣን ኬድሕን ናብ ዓለም መጸ።»
ቻርኖክ ከም ዝበሎ፡ «ብጸሓይ ጽድቂ ዝበራህት ድሙቕ ሻምብራ ኣጥፊኡ ኣይፈልጥን።»
ሩዘርፎርድ ከም ዝበሎ፡ «በደልና ዝኾነ ይኹን፡ ኣብ ባሕሪ ምሕረት ኣምላኽ ምስ ወደቐ፡ ከም ሓንቲ ንብብ ደም ኣብ ዓብዪ ውቅያኖስ ዝወደቐት ጥራይ እያ!»
ኣንባቢ፡ ንስኻ ሓለቓ ሓጥኣን ክትከውን ትኽእል ኢኻ — ወይ ድማ ሓለቓ እቶም ዝምለሱ ክትከውን ትኽእል ኢኻ፤ ነፍስኻ ኸም ፍንፉን ቀስቲ ርሒቓ ክትከውን ትኽእል እያ። ከምቲ ከሳሪ ናብ መጽሓፉ ኺርኢ ዝፈርህ — ከምኡ ድማ ናብ ልብኻ ኺርኢ ትፈርህ ትኸውን! ኣብ ወሰን ተስፋ ምቝራጽ ትንሳፈፍ ኣለኻ። ሕልናን ዝተኣከበ ሓጢኣትን ተስፋ ዘቝርጽ ፍርዲ ይዛረብ ኣሎ፡ «ኣነ እዂንንካ!» የሱስ ዝያዳ ርህሩህ ቃል — ዝያዳ ዘበራትዕ ኣዋጅ ኣለዎ፡ «ኣነ እውን ኣይዂንንክን እየ፤ ኪዲ ድሕሪ ሕጂ ኸኣ ኣይትሕጥእ!»
«ካብ ኣፉ ብዝወጸ ጸጋ ዝመልኦ ቓላት ድማ ኩሎም ተገረሙ!»
