«ሰይጣን ከም ስርናይ ኪሰፍየኩም ደልዩኩም እዩ። ኣነ ግና እምነትኩም ምእንቲ ኸይትጠፍእ ኢለ ምእንታኹም ጸሊየ ኣሎኹ።» (ሉቃስ 22:31, 32) ከመይ ዝበለ ትርኢት እዩ እዚ!
ሰይጣን ይፍትን — ኢየሱስ ይጽሊ!
ሰይጣን ይሰፍይ — ኢየሱስ ይልምን!
«እቲ ሓያል ሰብኣይ ይወግእ» — «እቲ ኻብቲ ሓያል ዝበለጸ» ድማ ይምክት!
ኣማኒ! ኣብዚ ናይ ድሕነትካ ታሪኽን ሕጂ ዘሎ ምስጢርን ኣብ ማእከል ፈተና ኣሎ። ምልጃ ዝገብር መድሓኒ ኣብ ጥቓኻ ነበረ፣ ንነፍሲ ወከፍ ዘስግእ ማዕበል ድማ «ክሳዕ እዚ ጥራይ ክትከይድ — ካብኡ ንላዕሊ ኣይትኸይድን!» ይብሎ ነበረ።
ኣምላኽ ብዙሕ ግዜ ንህዝቡ ኣብ ገምገም ገደል ኪኾኑ ይፈቅደሎም፣ ንርእሶም ድኻም ምእንቲ ኺዝክሩ፤ ግናኸ ካብቲ ገምገም ንላዕሊ ኣይፈቅደሎምን! እታ እትዓግት ኢድን ጸጋን ናይ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ ንምድሓኖም ድሉው እዩ፣ «እንተ ወደቐ እኳ — ብምሉኡ ኣይወድቕን እዩ።» ስለምንታይ? «እግዚኣብሔር ብየማናይ ኢዱ ይድግፎ እዩ!»
ተኹላ ንምርኮኡ ኪዘውር ይኽእል እዩ፤ ግናኸ እቲ ኩሉ ዝኽእል ጓሳ ኩሉ ግዜ ኣብኡ እንተሎ፣ «ዘይድቅስን ዘይድቅስን» ብዝኾነ ጥንቁቕ ዓይኒ እናሓለወ እንታይ ኪገብር ይኽእል? «እግሬ ምስ ተንሸራተተት፣ ምሕረትካ፣ ኦ እግዚኣብሔር! ደጊፍካኒ!» ንዝብል ምስክርነት ዘይሰማማዕ መን እዩ? ንዝሓለፈ ጉዕዞኡ ርእዩ፣ «ነፍሰይ ካብ ሞት፣ ኣዒንተይ ካብ ንብዓት፣ ኣእጋረይ ድማ ካብ ምውዳቕ ኣድሒንካኒ!» ዝብል ጽሑፍ ዘለዎ ኤቤኔዘራት ዘይርኢ መን እዩ?
ነፍሰይ፣ ብሓይሊ ኣምላኽ «እንተ ዘይተሓሊኺ» ኔርኪ እሞ ሎሚ ኣበይ ምበጻሕኪ ኔርኪ?
«ደግፈኒ — ድሕንቲ ኸኣ ክኸውን!» (መዝሙር 119:117)″ }
